1Nang magkagayo'y sumagot si Job, at nagsabi,
1A Job odgovori in reče:
2Hanggang kailan pahihirapan ninyo ang aking kaluluwa, at babagabagin ako ng mga salita?
2Doklej hočete žaliti dušo mojo in me tlačiti z besedami?
3Ng makasangpung ito ay pinulaan ninyo ako: kayo'y hindi nangapapahiya na nangagpapahirap sa akin.
3Desetkrat ste me že zasramovali, in vas ni sram, da me tolikanj žalite!
4At kahima't ako'y magkamali, ang aking kamalian ay maiwan sa aking sarili.
4Ako sem pa res kriv, krivda moja ostaja pri meni.
5Kung tunay na kayo'y magpapakalaki laban sa akin, at ipakikipagtalo laban sa akin ang kakutyaan ko:
5Če pa se res hočete veličati zoper mene in mi očitati sramoto mojo:
6Talastasin ninyo ngayon na inilugmok ako ng Dios, at inikid ako ng kaniyang silo.
6vedite, da me je Bog okrivičil in me obdal z mrežo svojo.
7Narito, ako'y humihiyaw dahil sa kamalian, nguni't hindi ako dinidinig; ako'y humihiyaw ng tulong, nguni't walang kahatulan.
7Glej, vpijem: Sila se mi godi! a nihče me ne sliši, kličem za pomoč, pa ni sodbe zame.
8Kaniyang pinadiran ang aking daan upang huwag akong makaraan, at naglagay ng kadiliman sa aking mga landas.
8Zagradil mi je pot, da ne morem preiti, in steze moje je zavil v temino.
9Hinubaran niya ako ng aking kaluwalhatian, at inalis ang putong sa aking ulo.
9Slekel me je moje slave in venec mi je snel z glave.
10Kaniyang inilugmok ako sa bawa't dako, at ako'y nananaw: at ang aking pagasa ay binunot niyang parang punong kahoy.
10Na vseh straneh me je podrl, da ginem, in izruval je kakor drevo upanje moje.
11Kaniya rin namang pinapagalab ang kaniyang pagiinit laban sa akin, at ibinilang niya ako sa kaniya na gaya ng isa sa kaniyang mga kaaway,
11Storil je, da zoper mene plamti srd njegov in šteje me med nasprotnike svoje.
12Ang kaniyang mga hukbo ay dumarating na magkakasama, at ipinagpatuloy ang kanilang lakad laban sa akin, at kinubkob ang palibot ng aking tolda.
12Čete njegove so hkrati pridrle in napravile svojo pot zoper mene, in raztaborile so se okrog šatora mojega.
13Inilayo niya ang aking mga kapatid sa akin, at ang aking mga kakilala ay pawang nangiba sa akin.
13Brate moje je oddalil od mene, in znanci moji so se mi docela odtujili.
14Ang aking mga kamaganak ay nangagsilayo, at nilimot ako ng aking mga kasamasamang kaibigan.
14Odtegujejo se mi bližnji sorodniki moji in zaupniki moji so me pozabili.
15Silang nagsisitahan sa aking bahay, at ang aking mga lingkod na babae, ay ibinibilang akong manunuluyan; ako'y naging kaiba sa kanilang paningin.
15Gostači hiše moje in dekle moje me štejejo za tujca, inostranec sem postal v njih očeh.
16Aking tinatawag ang aking lingkod, at hindi ako sinasagot, bagaman sinasamo ko siya ng aking bibig.
16Kličem hlapca svojega, a ne da mi odgovora, z usti svojimi ga milo moram prositi.
17Ang aking hininga ay iba sa aking asawa, at ang aking pamanhik sa mga anak ng tunay kong ina.
17Dih moj se gnusi ženi moji in smrad moj matere moje otrokom.
18Pati ng mga bata ay humahamak sa akin; kung ako'y bumangon, sila'y nangagsasalita ng laban sa akin:
18Celo deca me zaničuje; ko hočem vstati, govore zoper mene.
19Lahat ng aking mahal na kaibigan ay nangayayamot sa akin: at ang aking minamahal ay nagsipihit ng laban sa akin,
19Mrzé me vsi, ki sem se ž njimi srčno družil, in katere sem ljubil, so se obrnili zoper mene.
20Ang aking buto ay dumidikit sa aking balat at sa aking laman, at ako'y nakatanan ng sukat sa balat ng aking mga ngipin.
20Kosti mi lepé na koži in mesu, komaj zobrnice so mi ostale.
21Mahabag kayo sa akin, mahabag kayo sa akin, Oh kayong mga kaibigan ko; sapagka't kinilos ako ng kamay ng Dios,
21Usmilite se me, usmilite se me, prijatelji moji, kajti roka Božja me je zadela.
22Bakit ninyo ako inuusig na gaya ng Dios. At hindi pa kayo nasisiyahan sa akin laman?
22Zakaj me preganjate kakor Bog mogočni in se ne morete nasititi mesa mojega?
23Oh mangasulat nawa ngayon ang aking mga salita! Oh mangalagda nawa sa isang aklat!
23O da bi se zapisale besede moje, o da bi se začrtale v knjigo!
24Ng isa nawang panulat na bakal at tingga, na mangaukit nawa sa bato magpakailan man!
24Da bi jih v skalo vsekali z železnim pisalom in s svincem zalili za vekomaj!
25Nguni't talastas ko na manunubos sa akin ay buhay, at siya'y tatayo sa lupa sa kahulihulihan:
25A jaz vem, da živi Odrešenik moj, in On, ki je poslednji, se postavi nad prahom;
26At pagkatapos na magibang ganito ang aking balat, gayon ma'y makikita ko ang Dios sa aking laman:
26in ko bo za kožo mojo to telo strto, vendar bom gledal iz svojega mesa Boga,
27Siyang makikita ko ng sarili, at mamamasdan ng aking mga mata, at hindi ng iba. Ang aking puso ay natutunaw sa loob ko.
27ki ga jaz sam bom gledal sebi v dobro, in ga bodo videle moje oči, in ne bodem mu tujec. Obisti moje koprne v meni.
28Kung inyong sabihin: paanong aming pag-uusigin siya? Dangang ang kadahilanan ay nasusumpungan sa akin;
28Ako govorite, kako ga bomo preganjali! češ, da se je korenina hudobne stvari našla v meni,bojte se meča! kajti meč bo maščeval krivice, da bi vedeli, da je sodba.
29Mangatakot kayo sa tabak: sapagka't ang kapootan ang nagdadala ng mga parusa ng tabak, upang inyong malaman na may kahatulan.
29bojte se meča! kajti meč bo maščeval krivice, da bi vedeli, da je sodba.