1Ako ang tao na nakakita ng pagdadalamhati sa pamalo ng iyong poot.
1Jaz sem tisti mož, ki okuša bridkost po šibi togote njegove.
2Ako'y kaniyang pinatnubayan at pinalakad sa kadiliman, at hindi sa liwanag.
2Mene vodi in goni po temi, ne pa po svetlobi.
3Tunay na laban sa akin ay kaniyang iginagalaw ang kaniyang kamay na muli't muli buong araw.
3Samo meni nasprotujoč, obrača proti meni roko svojo ves dan.
4Ang aking laman at aking balat ay pinatanda niya; kaniyang binali ang aking mga buto.
4Storil je, da se je postaralo meso moje in koža moja, kosti moje je potrl.
5Ako'y kinalaban niya, at kinulong ako ng hirap at pagdaramdam.
5Zidal je zoper mene in me obdal s strupeno grenkobo in nadlogo.
6Kaniyang pinatahan ako sa mga madilim na dako, gaya ng nangamatay nang malaon.
6Velel mi je bivati v temnih krajih, kakor tisti, ki so mrtvi za vselej.
7Kaniyang binakuran ako na anopa't ako'y hindi makalabas; kaniyang pinabigat ang aking tanikala.
7Ogradil me je, da ne morem uiti, dejal me je v težko železje.
8Oo, pagka ako'y dumadaing, at humihinging tulong, kaniyang pinagsasarhan ang aking daing.
8Ko tudi kličem in vpijem, ne pusti k sebi prošnje moje.
9Kaniyang binakuran ang aking mga daan ng tinabas na bato, kaniyang iniliko ang aking mga landas.
9Pota moja je zagradil z rezanim kamenjem, steze mi je izprevrgel.
10Siya'y parang oso na nagaabang sa akin, parang leon sa mga kubling dako.
10Kakor prežeč medved mi je, kakor lev v zasedi.
11Kaniyang iniligaw ang aking mga lakad, at ako'y pinagwaraywaray niya; kaniyang ipinahamak ako;
11Pota moja je napravil tavajoča in me je raztrgal, me opustošil.
12Kaniyang iniakma ang kaniyang busog, at ginawa akong pinaka tanda sa pana.
12Napel je lok svoj in me je postavil pšici svoji za cilj.
13Ang mga pana ng kaniyang lalagyan ng pana ay kaniyang isinasaksak sa aking mga bato ng katawan.
13V ledice moje je izpustil tula svojega strelice.
14Ako'y naging kakutyaan sa aking buong bayan, at kanilang awit buong araw.
14V smeh sem vsemu ljudstvu svojemu, njih pesmica ves dan.
15Kaniyang pinuspos ako ng kapanglawan, kaniyang sinuya ako ng ajenjo.
15Nasitil me je z najhujšo bridkostjo, upijanil me je s pelinom.
16Kaniya namang biningot ang aking mga ngipin ng mga maliliit na grava; kaniyang tinabunan ako ng mga abo.
16In s kamenjem mi je zdrobil zobe, povalil me je v pepel.
17At iyong inilayo ang aking kaluluwa sa kapayapaan; ako'y nakalimot ng kaginhawahan.
17In vržena je daleč od miru duša moja, pozabil sem, kar je sreča.
18At aking sinabi, Ang lakas ko'y nawala, at ang aking pagasa sa Panginoon.
18In rekel sem: Izginila je moč moja in moje upanje v GOSPODA.
19Alalahanin mo ang aking pagdadalamhati at ang aking karalitaan, ang ajenjo at ng apdo.
19Spomni se edinščine moje in tavanja mojega, pelina in grenkega strupa!
20Ang kaluluwa ko'y naaalaala pa nila, at napangumbaba sa loob ko.
20Spominja se tega vedno duša moja in je potrta v meni.
21Ito ang ginugunita ko sa aking pagiisip; kaya't may pagasa ako.
21To si hočem vtisniti v srce, zato bom upal:
22Sa mga kaawaan nga ng Panginoon ay hindi tayo nalipol, sapagka't ang kaniyang mga habag ay hindi nauubos.
22Prevelika dobrotljivost GOSPODOVA je, da nismo docela pokončani, ker nima konca usmiljenje njegovo,
23Ang mga yao'y bago tuwing umaga, dakila ang inyong pagtatapat.
23novo je vsako jutro; preobila je zvestoba tvoja.
24Ang Panginoon ay aking bahagi, sabi ng aking kaluluwa; kaya't ako'y aasa sa kaniya.
24Delež moj je GOSPOD, govori duša moja, zato bom upal vanj.
25Ang Panginoon ay mabuti sa kanila na nangaghihintay sa kaniya, sa kaluluwa na humahanap sa kaniya.
25Dober je GOSPOD njim, ki ga čakajo, duši, ki ga išče.
26Mabuti nga na ang tao ay umasa at maghintay na tahimik sa pagliligtas ng Panginoon.
26Dobro je možu, da upa in tiho čaka rešitve GOSPODOVE.
27Mabuti nga sa tao na magpasan ng pamatok sa kaniyang kabataan.
27Dobro je možu, da je nosil jarem v mladosti svoji.
28Maupo siyang magisa at tumahimik, sapagka't kaniyang iniatang sa kaniya.
28Samoten naj sedi in molči, ker mu ga je naložil Gospod.
29Sumubsob siya sa alabok, kung gayo'y magkakaroon siya ng pagasa.
29V prah naj položi usta: morda je še upanje.
30Ibigay niya ang kaniyang pisngi sa sumasakit sa kaniya; mapuspos siya ng kadustaan.
30Njemu, ki ga bije, naj pomoli lice svoje; nasiti se naj s sramoto.
31Sapagka't ang Panginoon ay hindi magtatakuwil magpakailan man.
31Kajti Gospod ne zameta vekomaj;
32Sapagka't bagaman siya'y nagpapapanglaw, gayon ma'y magpapakita siya ng habag ayon sa kasaganaan ng kaniyang mga kaawaan.
32marveč, ko je užalostil, se tudi usmili po obilosti dobrot svojih.
33Sapagka't siya'y hindi kusang dumadalamhati, o nagpapapanglaw man sa mga anak ng mga tao.
33Nikakor ne muči iz srca, ne žali otrok človeških.
34Na yapakan sa ilalim ng paa ang lahat ng bihag sa lupa.
34Če kdo gazi vse zvezane na zemlji,
35Na iliko ang matuwid ng tao sa harap ng mukha ng Kataastaasan,
35če zavija pravico možu pred obličjem Najvišjega,
36Na iligaw ang tao sa kaniyang usap, hindi kinalulugdan ng Panginoon.
36če prekanja človeka v pravdi njegovi: ne bo li Gospod pazil na to?
37Sino siya na nagsasabi, at nangyayari, kung hindi iniuutos ng Panginoon?
37Kdo je, ki je velel, in se je zgodilo, če ni tega zapovedal Gospod?
38Hindi baga sa bibig ng Kataastaasan nanggagaling ang masama't mabuti?
38Ali ne prihaja iz ust Najvišjega hudo in dobro?
39Bakit dumadaing ang taong may buhay, ang tao dahil sa parusa sa kaniyang mga kasalanan?
39Kaj bi tožil človek, dokler živi? Vsakdo naj toži zaradi svojih grehov!
40Ating usisain at suriin ang ating mga lakad, at manumbalik sa Panginoon.
40Preiskujmo ter izsledujmo pota svoja in vrnimo se do GOSPODA!
41Igawad natin ang ating puso sangpu ng ating mga kamay sa Dios sa langit.
41Povzdignimo dušo svojo z rokami vred k Bogu mogočnemu v nebesih!
42Kami ay sumalangsang at nanghimagsik; ikaw ay hindi nagpatawad.
42Mi, mi smo se pregrešili in se uprli; ti nisi odpustil.
43Tinakpan mo ang iyong sarili ng galit at hinabol mo kami; ikaw ay pumatay, ikaw ay hindi naawa.
43Ogrnil si se z jezo in preganjal nas, moril si brez milosti.
44Tinakpan mo ang iyong sarili ng alapaap, na anopa't hindi makadaan ang anomang panalangin.
44Z oblakom si se ogrnil, da ne predere molitev.
45Iyong ginawa kaming parang tapon at dumi sa gitna ng mga bayan.
45Za nesnago in izmeček si nas postavil sredi ljudstev.
46Ibinukang maluwang ng lahat naming kaaway ang kanilang bibig laban sa amin.
46Vsi sovražniki naši so usta svoja razširili zoper nas.
47Takot at ang hukay ay dumating sa amin, ang pagkasira at pagkagiba.
47Groza in jama sta blizu nas, razdejanje in poguba.
48Ang mata ko'y dumadaloy ng mga ilog ng tubig, dahil sa pagkapahamak ng anak na babae ng aking bayan.
48Potoke vodá toči oko moje zavoljo pogube hčere mojega ljudstva.
49Ang mata ko'y dinadaluyan at hindi naglilikat, na walang pagitan.
49Oko moje se solzi in ne neha, ni nobenega prestanka,
50Hanggang sa ang Panginoon ay tumungo, at tumingin mula sa langit.
50dokler se GOSPOD iz nebes ne ozre in ne vidi.
51Kinikilos ng aking mata ang aking kaluluwa, dahil sa lahat na anak na babae ng aking bayan.
51Oko moje mi žali srce zavoljo vseh hčer mesta mojega.
52Lubha nila akong hinahabol na parang ibon, na mga kaaway kong walang kadahilanan.
52Lovili so me hudo kakor ptičico, kateri me sovražijo brez vzroka.
53Kanilang pinaikli ang aking buhay sa bilangguan at hinagis ako ng bato.
53V jamo so pehnili življenje moje, da me uničijo, in kamenje so lučali v me.
54Tubig ay nagsisihuho sa aking ulo; aking sinabi, Ako'y nahiwalay.
54Vode so mi kipele čez glavo, dejal sem: Pokončan sem!
55Ako'y tumawag sa iyong pangalan, Oh Panginoon, mula sa kababababaang hukay.
55Klical sem ime tvoje, o GOSPOD, iz jame pregloboke.
56Iyong dininig ang aking tinig; huwag mong ikubli ang iyong pakinig sa aking hingal, sa aking daing.
56Glas moj si čul; ne skrivaj ušesa svojega zdihovanju mojemu, vpitju mojemu.
57Ikaw ay lumapit sa araw na ako'y tumawag sa iyo; iyong sinabi, Huwag kang matakot.
57Približal si se tisti dan, ko sem klical; rekel si: Ne boj se!
58Oh Panginoon, iyong ipinagsanggalang ang mga usap ng aking kaluluwa; iyong tinubos ang aking buhay.
58Sodil si, Gospod, pravdo duše moje, odrešil si življenje moje.
59Oh Panginoon, iyong nakita ang aking pagkakamali; hatulan mo ang aking usap.
59Videl si, o GOSPOD, krivico, ki se mi godi; razsodi pravdo mojo!
60Iyong nakita ang lahat nilang panghihiganti, at ang lahat nilang pasiya laban sa akin.
60Videl si vse njih maščevanje in vse njih naklepe zoper mene.
61Iyong narinig ang kanilang pagduwahagi, Oh Panginoon, at lahat nilang pasiya laban sa akin,
61Slišal si njih zasramovanje, o GOSPOD, in vse njih namere zoper mene,
62Ang mga labi ng nagsisibangon laban sa akin, at ang kanilang pasiya laban sa akin buong araw.
62govorjenje tistih, ki so vstali nadme, in njih izmišljevanje zoper mene ves dan.
63Masdan mo ang kanilang pagupo, at ang kanilang pagtayo; ako ang kanilang awit.
63Glej jih, ko sede in ko vstajajo, da jim sem za pesmico!
64Ikaw ay magbibigay sa kanila ng kagantihan, Oh Panginoon, ayon sa gawa ng kanilang mga kamay.
64Plačaj jim povračilo, GOSPOD, po njih rok delu.
65Iyong papagmamatigasin ang kanilang puso, ang iyong sumpa sa kanila.
65Daj jim zaslepljenost srca, prokletje tvoje pridi nadnje!Preganjaj jih v jezi in zatri jih izpod nebes GOSPODOVIH!
66Iyong hahabulin sila sa galit, at iyong lilipulin sila mula sa silong ng langit ng Panginoon.
66Preganjaj jih v jezi in zatri jih izpod nebes GOSPODOVIH!