¹Iyong alalahanin, Oh Panginoon, kung anong dumating sa amin: iyong masdan, at tingnan ang aming pagkadusta.

¹Spomni se, o GOSPOD, kaj nas je zadelo, ozri se in poglej sramoto našo!

²Ang aming mana ay napasa mga taga ibang lupa, ang aming mga bahay ay sa mga taga ibang bayan.

²Dediščina naša je pripadla tujcem, hiše naše inozemcem.

³Kami ay mga ulila at walang ama; ang aming mga ina ay parang mga bao.

³Sirote smo, brez očeta, matere naše so kakor vdove.

⁴Aming ininom ang aming tubig sa halaga ng salapi; ang aming kahoy ay ipinagbibili sa amin.

⁴Vode svoje pijemo za denar, drva svoja dobivamo za plačilo.

⁵Ang mga manghahabol sa amin ay nangasa aming mga leeg: kami ay mga pagod, at walang kapahingahan.

⁵Preganjalci naši nam stopajo na vrat; utrujeni smo, ne dovolijo nam pokoja.

⁶Kami ay nakipagkamay sa mga taga Egipto, at sa mga taga Asiria, upang mangabusog ng tinapay.

⁶Egipčanu molimo roko, tudi Asircu, da se nasitimo kruha.

⁷Ang aming mga magulang ay nagkasala at wala na; At aming pinasan ang kanilang mga kasamaan.

⁷Očetje naši so grešili, in ni jih več; nam pa je nositi njih krivice.

⁸Mga alipin ay nangagpupuno sa amin: walang magligtas sa amin sa kanilang kamay.

⁸Hlapci nam gospodujejo; nikogar ni, ki bi nas oprostil iz njih roke.

⁹Aming tinatamo ang aming tinapay sa pamamagitan ng kapahamakan ng aming buhay, dahil sa tabak sa ilang.

⁹Z nevarnostjo življenja svojega prinašamo kruh svoj spričo meča puščave.

¹⁰Ang aming balat ay maitim na parang hurno, dahil sa maningas na init ng kagutom.

¹⁰Koža naša je začrnela kakor peč zavoljo vroče lakote.

¹¹Kanilang dinahas ang mga babae, sa Sion, ang mga dalaga sa mga bayan ng Juda.

¹¹Žene na Sionu so oskrunjali, device po mestih Judovih.

¹²Ang mga prinsipe ay nangabibitin ng kanilang kamay: ang mga mukha ng mga matanda ay hindi iginagalang.

¹²Poglavarje obešajo njih roke, starčkov obličje se ne časti.

¹³Ang mga binata ay nangagpapasan ng gilingan, at ang mga bata ay nangadudulas sa lilim ng kahoy.

¹³Mladeniči nosijo mlinske kamene in dečki padajo pod lesom.

¹⁴Ang mga matanda ay wala na sa pintuang-bayan. Ang mga binata'y wala na sa kanilang mga tugtugin.

¹⁴Starci so nehali shajati se med vrati, mladeniči na petje svoje.

¹⁵Ang kagalakan ng aming puso ay naglikat; ang aming sayaw ay napalitan ng tangisan.

¹⁵Minilo je srca našega veselje, v žalost se je preobrnil naš ples.

¹⁶Ang putong ay nahulog mula sa aming ulo: sa aba namin! sapagka't kami ay nangagkasala.

¹⁶Venec naše glave je padel. Gorje nam! ker smo grešili.

¹⁷Dahil dito ang aming puso ay nanglulupaypay; dahil sa mga bagay na ito ay nagdidilim ang aming mga mata;

¹⁷Zato omedleva srce naše, zavoljo tega so nam otemnele oči:

¹⁸Dahil sa bundok ng Sion na nasira; nilalakaran ng mga zora.

¹⁸zavoljo gore Sionske, ki je opustošena; lisice prosto hodijo po njej.

¹⁹Ikaw, Oh Panginoon, nananatili magpakailan man: ang iyong luklukan ay sa sali't saling lahi.

¹⁹Ti, GOSPOD, ostaneš vekomaj, prestol tvoj od roda do roda.

²⁰Bakit mo kami nililimot magpakailan man, at pinababayaan mo kaming totoong malaon?

²⁰Zakaj nas vekomaj pozabljaš, hočeš li nas zapustiti za dolge čase?

²¹Manumbalik ka sa amin, Oh Panginoon, at kami ay manunumbalik: baguhin mo ang aming mga araw na gaya nang una.

²¹Pelji nas nazaj k sebi, o GOSPOD, da se povrnemo; ponovi dni naše kakor v prejšnjih časih!Ali bi nas popolnoma zavrgel, razsrdil se zoper nas tako silno?

²²Nguni't itinakuwil mo kaming lubos, ikaw ay totoong napoot sa amin.

²²Ali bi nas popolnoma zavrgel, razsrdil se zoper nas tako silno?