1Kung paano ang niebe sa taginit, at kung paano ang ulan sa pagaani, gayon ang karangalan ay hindi nababagay sa mangmang.
1Kakor ne sneg poletju in dež žetvi, tako ne pristoji neumnežu čast.
2Kung paano ang maya sa kaniyang paggagala, kung paano ang langaylangayan sa kaniyang paglipad, gayon ang sumpa na walang kadahilanan ay hindi tumatalab.
2Kakor vrabec, ki semtertja leta, kakor lastovka, ki se izpreletava, tako je kletev nezaslužena: nikogar ne zadene.
3Ang paghagupit ay sa kabayo, ang paningkaw ay sa asno, at ang pamalo ay sa likod ng mga mangmang.
3Konju bič, oslu uzdo, bedaku pa šibo na hrbet!
4Huwag mong sagutin ang mangmang ng ayon sa kaniyang kamangmangan, baka ikaw man ay maging gaya rin niya.
4Ne odgovarjaj bedaku po neumnosti njegovi, da mu ne bodeš tudi ti enak.
5Sagutin mo ang mangmang ayon sa kaniyang kamangmangan, baka siya'y maging pantas sa ganang kaniya.
5Odgovóri bedaku po neumnosti njegovi, da ne bode moder v svojih očeh.
6Siyang nagsusugo ng pasugo sa pamamagitan ng kamay ng mangmang naghihiwalay ng kaniyang mga paa, at umiinom sa kasiraan.
6Kdor pošilja po bedaku poročilo, odsekava si sam noge in pripravlja si škodo.
7Ang mga hita ng pilay ay nabibitin: gayon ang talinghaga sa bibig ng mga mangmang.
7Ohlapno so zvezane noge hromčeve: istotako moder izrek v ustih bedakov.
8Kung paano ang isa'y nagbabalot ng isang bato sa isang lambanog, gayon ang nagbibigay ng karangalan sa mangmang.
8Kakor kdor vrže mošnjo žlahtnih kamenov v grobljo, tako dela, kdor čast izkazuje bedaku.
9Kung paano ang tinik na tumutusok sa kamay ng lango, gayon ang talinghaga sa bibig ng mga mangmang.
9Kakor trn, ki pride pijanemu v roko, tako je moder izrek v ustih bedakov.
10Kung paano ang mamamana sumusugat sa lahat, gayon ang umupa sa mangmang at umuupa sa pagayongayon.
10Strelec, ki rani vse, in kdor najme bedaka in postopača, sta enaka.
11Kung paano ang aso na bumabalik sa kaniyang suka, gayon ang mangmang na umuulit ng kaniyang kamangmangan.
11Kakor se pes vrne k izbljuvku svojemu, tako bedak ponavlja neumnost svojo.
12Nakikita mo ba ang taong pantas sa ganang kaniyang sarili. May higit na pagasa sa mangmang kay sa kaniya.
12Vidiš li moža, ki šteje sam sebe za modrega – več je upanja za bedaka nego za njega.
13Sinabi ng tamad, may leon sa daan; isang leon ay nasa mga lansangan.
13Lenuh govori: Lev rjoveč je zunaj, lev hodi po ulicah!
14Kung paano ang pintuan ay pumipihit sa kaniyang bisagra, gayon ang tamad sa kaniyang higaan.
14Vrata se vrte na tečaju svojem: tako lenuh na postelji svoji.
15Idinadampot ng tamad ang kaniyang kamay sa pinggan; napapagod siyang dalhin uli sa kaniyang bibig.
15Lenuh pač vtakne roko v skledo, a težko mu jo je pritegniti k ustom.
16Ang tamad ay lalong pantas sa ganang kaniyang sarili kay sa pitong tao na makapagbibigay katuwiran.
16Modrejši je lenuh v svojih očeh nego sedmero njih, ki pametno odgovarjajo.
17Ang nagdaraan, at nakikialam sa pagaaway na hindi ukol sa kaniya, ay gaya ng humahawak ng aso sa mga tainga.
17Za ušesa prime psa, kdor se nepoklican žene v tuj prepir.
18Kung paano ang taong ulol na naghahagis ng mga dupong na apoy, mga pana, at kamatayan;
18Kakor brezumnik, ki meče ognjene in smrtne pšice:
19Gayon ang tao na nagdadaya sa kaniyang kapuwa, at nagsasabi, hindi ko ba ginagawa sa paglilibang?
19tako je, kdor prekani bližnjega svojega in potem reče: Saj sem se le šalil!
20Sapagka't sa kakulangan ng gatong ay namamatay ang apoy: at kung saan walang mapaghatid-dumapit ay tumitigil ang pagkakaalit.
20Ko poidejo drva, ogenj ugasne, in ko ni podpihovalca, molči prepir.
21Kung paano ang mga uling sa mga baga, at ang kahoy sa apoy; gayon ang taong madaldal na nagpapaningas ng pagkakaalit.
21Oglja je treba za žerjavico in drv za ogenj, moža prepirljivega pa, da vname prepir.
22Ang mga salita ng mapaghatid-dumapit ay parang mga masarap na subo, at nagsisibaba sa mga pinakaloob na bahagi ng tiyan.
22Besede podpihovalčeve so kakor slaščice, vendar prodirajo v notranjščino telesa.
23Mga mapusok na labi at masamang puso ay parang sisidlang-lupa na nababalot ng dumi ng pilak.
23Kakor čepinja, prevlečena s srebrno peno, so goreče ustne in srce hudobno.
24Ang nagtatanim ay nagpapakunwari ng kaniyang mga labi, nguni't siya'y naglalagay ng pagdaraya sa loob niya:
24Z ustnami svojimi se hlini sovražilec, a v srcu svojem snuje zvijačo;
25Pagka siya'y nagsasalitang mainam, huwag mo siyang paniwalaan; sapagka't may pitong karumaldumal sa kaniyang puso:
25ko z blagomilim glasom govori, ne upaj mu, zakaj sedmero gnusob je v srcu njegovem.
26Bagaman ang kaniyang pagtatanim ay magtakip ng karayaan, at ang kaniyang kasamaan ay lubos na makikilala sa harap ng kapisanan.
26Zakriva se sovraštvo s prevaro, a zloba njegova se razodene v zboru.
27Ang humuhukay ng lungaw ay mabubuwal doon: at siyang nagpapagulong ng bato, ay babalikan nito siya.
27Kdor koplje jamo, vanjo pade, in kdor kamen vali, nanj se zvrne.Lažnivi jezik sovraži tistega, kogar je zbadal, in medena usta pripravljajo padec.
28Ang sinungaling na dila ay nagtatanim sa mga sinaktan niya; at ang bibig ng kunwang mapagpuri ay gumagawa ng kapahamakan.
28Lažnivi jezik sovraži tistega, kogar je zbadal, in medena usta pripravljajo padec.