¹Itinayo ng karunungan ang kaniyang bahay, kaniyang tinabas ang kaniyang pitong haligi:

¹LA sabiduría edificó su casa, Labró sus siete columnas;

²Pinatay niya ang kaniyang mga hayop: hinaluan niya ang kaniyang alak; kaniya namang ginayakan ang kaniyang dulang.

²Mató sus víctimas, templó su vino, Y puso su mesa.

³Kaniya namang sinugo ang kaniyang mga alilang babae; siya'y sumisigaw sa mga pinakapantas na dako sa bayan:

³Envió sus criadas; Sobre lo más alto de la ciudad clamó:

⁴Kung sinoma'y musmos, pumasok dito: tungkol sa kaniya na mapurol sa pagunawa, sinasabi niya sa kaniya:

⁴Cualquiera simple, venga acá. A los faltos de cordura dijo:

⁵Kayo'y magsiparito, magsikain kayo ng aking tinapay, at magsiinom kayo ng alak na aking hinaluan.

⁵Venid, comed mi pan, Y bebed del vino que yo he templado.

⁶Iwan ninyo, ninyong mga musmos at kayo'y mabuhay; at kayo'y magsilakad sa daan ng kaunawaan.

⁶Dejad las simplezas, y vivid; Y andad por el camino de la inteligencia.

⁷Siyang sumasaway sa manglilibak ay nagtataglay ng kahihiyan sa kaniyang sarili: at siyang sumasaway sa masama ay nagtataglay ng pula sa kaniyang sarili.

⁷El que corrige al escarnecedor, afrenta se acarrea: El que reprende al impío, se atrae mancha.

⁸Huwag mong sawayin ang manglilibak, baka ipagtanim ka niya: sawayin mo ang pantas, at kaniyang iibigin ka.

⁸No reprendas al escarnecedor, porque no te aborrezca: Corrige al sabio, y te amará.

⁹Turuan mo ang pantas, at siya'y magiging lalong pantas pa: iyong turuan ang matuwid, at siya'y lalago sa pagkatuto.

⁹Da al sabio, y será más sabio: Enseña al justo, y acrecerá su saber.

¹⁰Ang pagkatakot sa Panginoon ay pasimula ng karunungan: at ang pagkakilala sa Banal ay kaunawaan.

¹⁰El temor de Jehová es el principio de la sabiduría; Y la ciencia de los santos es inteligencia.

¹¹Sapagka't sa pamamagitan ko ay dadami ang iyong mga kaarawan, at ang mga taon ng iyong buhay ay magsisidami.

¹¹Porque por mí se aumentarán tus días, Y años de vida se te añadirán.

¹²Kung ikaw ay pantas, ikaw ay pantas sa ganang iyong sarili: at kung ikaw ay manglilibak, ikaw na magisa ang magpapasan.

¹²Si fueres sabio, para ti lo serás: Mas si fueres escarnecedor, pagarás tú solo.

¹³Ang hangal na babae ay madaldal; siya'y musmos at walang nalalaman.

¹³La mujer loca es alborotadora; Es simple é ignorante.

¹⁴At siya'y nauupo sa pintuan ng kaniyang bahay, sa isang upuan sa mga mataas na dako sa bayan,

¹⁴Siéntase en una silla á la puerta de su casa, En lo alto de la ciudad,

¹⁵Upang tawagin ang nangagdadaan, na nagsisiyaong matuwid ng kanilang mga lakad:

¹⁵Para llamar á los que pasan por el camino, Que van por sus caminos derechos.

¹⁶Sinomang musmos ay pumasok dito: at tungkol sa kaniya na mapurol sa pagunawa, sinasabi niya sa kaniya:

¹⁶Cualquiera simple, dice, venga acá. A los faltos de cordura dijo:

¹⁷Ang mga nakaw na tubig ay matamis, at ang tinapay na kinakain sa lihim ay masarap.

¹⁷Las aguas hurtadas son dulces, Y el pan comido en oculto es suave.

¹⁸Nguni't hindi niya nalalaman na ang patay ay nandoon; na ang mga panauhin niya ay nangasa mga kalaliman ng Sheol.

¹⁸Y no saben que allí están los muertos; Que sus convidados están en los profundos de la sepultura.