1Ang hula tungkol sa Moab. Sapagka't sa isang gabi ang Ar ng Moab ay nagiba, at nawalan ng kabuluhan; sapagka't sa isang gabi ay nagiba ang Kir ng Moab, at nawalan ng kabuluhan.
1 Mowab boŋ sanni neeya: Daahir, cin folloŋ ra no Mowab kwaara Ar ciya kurmu, A halaci parkatak! Daahir, cin folloŋ ra no Mowab kwaara Cir ciya kurmu, A halaci parkatak!
2Siya'y umahon sa Bayith, at sa Dibon, sa mga mataas na dako, upang umiyak: ang Moab ay umaangal sa Nebo, at sa Medeba: lahat nilang ulo ay kalbo, bawa't balbas ay gupit.
2 Mowabancey kaaru ka koy diina windo do kaŋ go Dibon. I koy tudey boŋ sududuyaŋ nangey do, Zama ngey ma hẽ se. Mowab goono ga Nebo nda Medeba hẽeni te, Boŋ-tali go i kulu boŋ ra, I na kaabey kulu mo cabu.
3Sa kanilang mga lansangan ay nangagbibigkis sila ng kayong magaspang: sa kanilang mga bubungan, at sa kanilang mga luwal na dako, umaangal ang bawa't isa, na umiiyak ng di kawasa.
3 Kwaarey fondey ra i ga bufu zaara haw, Garey boŋ da kwaara batamey ra mo, Boro kulu go ga hẽ ka mundi dooru.
4At ang Hesbon ay humihiyaw, at ang Eleale; ang kanilang tinig ay naririnig hanggang sa Jahas: kaya't ang mga lalaking nangasasakbatan sa Moab ay nagsihiyaw ng malakas; ang kaniyang kalooban ay nagugulumihanan.
4 Hesbon go ga jinde sambu, nga nda Eleyale, Boro ga maa i jindey hala Yahaz. Woodin sabbay se no Mowab wongaarey goono ga kuuwa, Afo kulu bina goono ga jijiri a ra.
5Ang aking puso ay dumadaing dahil sa Moab, ang kaniyang mga mahal na tao ay nagsisitakas sa Zoar, sa Eglat-selisiyah: sapagka't sa ahunan sa Luhith ay nagsisiahon silang may iyakan: sapagka't sa daan ng Horonaim ay nagsisihagulhol sila sa kapahamakan.
5 Ay bina goono ga hẽ Mowab se. Zama a laab'izey kaŋ zuru koy Zowar, I koy Eglat Selisiya, I ga ziji Luhit gangara gaa da hẽeni. Fonda kaŋ ga koy Horonayim gaa no i goono ga halaciyaŋ hẽeni te.
6Sapagka't ang tubig ng Nimrim ay natuyo, sapagka't ang damo ay natuyo, ang sariwang damo ay nalalanta, walang sariwang bagay.
6 Ay goono ga hẽ zama Nimrim harey koogu, Subey suugu, itayo gaze, Hay fo tayo kulu si no mo.
7Kaya't ang kasaganaan na kanilang tinamo, at ang kanilang tinipon, ay kanilang dadalhin sa mga batis ng mga kahoy na sauce.
7 Woodin se no fari albarka kaŋ cindi, Da haŋ kaŋ i daŋ barma, I g'i sambu ka Abarim gooro daŋandi nd'ey.
8Sapagka't ang daing ay lumilipana sa mga hangganan ng Moab; ang angal niya ay hanggang sa Eglaim, at ang angal niya ay hanggang sa Beer-elim.
8 Zama barayyaŋ ga windi ka gana Mowab hirro me, A kuuwa ga koy hala Eglayim, hala baa Beyer-Elim.
9Sapagka't ang tubig ng Dimon ay nahaluan ng dugo: sapagka't magpapasapit pa ako sa Dimon ng isang leon na nakatanan sa Moab, at sa nalabi sa lupain.
9 Zama Dimon harey to da boro kuri, Daahir, ay ga kande masiiba ka tonton Dimon boŋ. Ay ga kande muusu beeri borey kaŋ yaŋ yana Mowab ra din gaa, Ngey nda laabo boro cindey gaa.