1Kurtar beni, ya RAB, sadık kulun kalmadı,Güvenilir insanlar yok oldu.
1Al la hxorestro. Por basuloj. Psalmo de David. Helpu, ho Eternulo, cxar malaperis piuloj Kaj maloftigxis fideluloj inter la homidoj.
2Herkes birbirine yalan söylüyor,Dalkavukluk, ikiyüzlülük ediyor.
2Malveron ili parolas unuj al aliaj, Vortojn flatajn el koro hipokrita.
3Sustursun RAB dalkavukların ağzını,Büyüklenen dilleri.
3La Eternulo ekstermu cxiun flatan busxon Kaj langon fanfaronantan,
4Onlar ki, ‹‹Dilimizle kazanırız,Dudaklarımız emrimizde,Kim bize efendilik edebilir?›› derler.
4Tiujn, kiuj diras:Per nia lango ni venkos, Nia busxo estas kun ni; kiu estas sinjoro super ni?
5‹‹Şimdi kalkacağım›› diyor RAB,‹‹Çünkü mazlumlar eziliyor,Yoksullar inliyor,Özledikleri kurtuluşu vereceğim onlara.››
5CXar prematoj estas ruinigataj kaj malfelicxuloj gxemas, Tial nun Mi Min levos, diras la Eternulo; Mi donos savon al tiuj, kiuj sopiras pri gxi.
6RABbin sözleri pak sözlerdir;Toprak ocakta eritilmiş,Yedi kez arıtılmış gümüşe benzer.
6La paroloj de la Eternulo estas paroloj puraj, Argxento, purigita en tera fandujo kaj sepfoje refandita.
7Sen onları koru, ya RAB,Bu kötü kuşaktan hep uzak tut!
7Vi, ho Eternulo, konservos ilin, Vi gardos nin kontraux cxi tiu generacio por eterne.
8İnsanlar arasında alçaklık rağbet görünce,Kötüler her yanda dolaşır oldu.
8CXirkauxe aperas multe da malpiuloj, Kiam malnobleco altigxas inter la homidoj.