1Anımsa, ya RAB, başımıza geleni,Bak da utancımızı gör.
1Mõtle, Issand, sellele, mis on meiega juhtunud, vaata ja näe meie teotust!
2Mülkümüz yabancılara geçti,Evlerimiz ellere.
2Meie pärisosa on läinud võõraste, meie kojad muulaste kätte.
3Öksüz kaldık, babasız,Annelerimiz dul kadınlara döndü.
3Me oleme jäänud orbudeks, isatuiks, meie emad on lesed.
4Suyumuzu parayla içtik,Odunumuzu parayla almak zorunda kaldık.
4Vett me joome raha eest, puid me saame ostes.
5Bizi kovalayanlar ensemizde,Yorgun düştük, rahatımız yok.
5Jälitajad on meil kaela peal, me väsime, meile ei anta asu.
6Ekmek içinMısıra, Asura el açtık.
6Egiptusele ja Assurile me andsime käe, et saada kõhutäit leiba.
7Atalarımız günah işledi,Ama artık onlar yok;Suçlarının cezasını biz yüklendik.
7Meie vanemad tegid pattu: neid ei ole enam. Meie kanname nende süüd.
8Köleler üstümüzde saltanat sürüyor,Bizi ellerinden kurtaracak kimse yok.
8Orjad valitsevad meie üle, ei ole nende käest lahtikiskujat.
9Çöldeki kılıçlı haydutlar yüzündenEkmeğimizi canımız pahasına kazanıyoruz.
9Elu ohustades toome enestele leiba, sest kõrbes on mõõk.
10Kıtlığın yakıcı sıcağındanDerimiz fırın gibi kızardı.
10Meie nahk hõõgub nagu ahi näljakõrvetuste pärast.
11Siyonda kadınların,Yahuda kentlerinde erden kızların ırzına geçtiler.
11Siionis on naised raisatud ja Juuda linnades neitsid.
12Önderler ellerinden asıldı,Yaşlılar saygı görmedi.
12Vürstid on poodud nende käe läbi, vanade vastu ei ole olnud austust.
13Değirmen taşını gençler çevirdi,Çocuklar odun yükü altında tökezledi.
13Noored mehed peavad ajama käsikivi ja poisid komistavad puukoorma all.
14Yaşlılar kent kapısında oturmaz oldu,Gençler saz çalmaz oldu.
14Vanemad on kadunud väravast, noorukid pillimängude juurest.
15Yüreğimizin sevinci durdu,Oyunumuz yasa döndü.
15On lõppenud meie südame rõõm, meie tants on muutunud leinaks.
16Taç düştü başımızdan,Vay başımıza!Çünkü günah işledik.
16Kroon on langenud meie peast. Häda meile, et oleme pattu teinud!
17Bu yüzden yüreğimiz baygın,Bunlardan ötürü gözlerimiz karardı.
17Seepärast on meie süda haige, nende asjade pärast on meie silmad jäänud pimedaks,
18Viran olan Siyon Dağının üstündeÇakallar geziyor!
18Siioni mäe pärast, mis on nii laastatud, et seal luusivad rebased.
19Ama sen, sonsuza dek tahtında oturursun, ya RAB,Egemenliğin kuşaklar boyu sürer.
19Sina, Issand, valitsed igavesti, sinu aujärg jääb põlvest põlve.
20Niçin bizi hep unutuyorsun,Neden bizi uzun süre terk ediyorsun?
20Mispärast sa tahad meid unustada alatiseks, meid maha jätta pikaks ajaks?
21Bizi kendine döndür, ya RAB, döneriz,Eski günlerimizi geri ver.
21Too meid, Issand, tagasi enese juurde, siis me pöördume! Uuenda meie päevi nagu muiste!
22Bizi büsbütün attıysan,Bize çok öfkelenmiş olmalısın.
22Või oled sa meid tõuganud hoopis ära, vihastunud meie peale üliväga?