1RAB benim ışığım, kurtuluşumdur,Kimseden korkmam.RAB yaşamımın kalesidir,Kimseden yılmam.
1Taaveti laul. Issand on mu valgus ja mu pääste, keda ma peaksin kartma? Issand on mu elu võimas kaitse, kelle ees ma peaksin värisema?
2Hasımlarım, düşmanlarım olan kötüler,Beni yutmak için üzerime gelirkenTökezleyip düşerler.
2Kui kurjategijad tulevad mu kallale mu liha sööma, mu rõhujad ja mu vaenlased, siis nad komistavad ja kukuvad.
3Karşımda bir ordu konaklasa,Kılım kıpırdamaz,Bana karşı savaş açılsa,Yine güvenimi yitirmem.
3Kui sõjavägi seab leeri mu vastu, ei karda mu süda; kui sõda puhkeb mu vastu, selleski ma loodan tema peale.
4RABden tek dileğim, tek isteğim şu:RABbin güzelliğini seyretmek,Tapınağında Ona hayran olmak içinÖmrümün bütün günlerini Onun evinde geçirmek.
4Ühte ma olen palunud Issandalt; seda ma üksnes nõuan, et ma saaksin asuda Issanda kojas kogu oma eluaja ning tähele panna Issanda leebust ja mõtiskleda tema templis.
5Çünkü O kötü günde beni çardağında gizleyecek,Çadırının emin yerinde saklayacak,Yüksek bir kaya üzerine çıkaracak beni.
5Sest ta peidab mind oma majasse kurjal ajal, ta peab mind salajas oma telgi pelgupaigas, ta tõstab mu üles kaljule.
6O zaman çevremi saran düşmanlarıma karşıBaşım yukarı kalkacak,Sevinçle haykırarak kurbanlar sunacağım Onun çadırında,Onu ezgilerle, ilahilerle öveceğim.
6Nüüd kerkib mu pea üle mu vaenlaste, kes mu ümber on, ja ma tahan tema telgis ohverdada hõiskamisohvreid, ma tahan laulda ja mängida Issandale!
7Sana yakarıyorum, ya RAB, kulak ver sesime,Lütfet, yanıtla beni!
7Issand, kuule mu häält, kui ma hüüan; ole mulle armuline ja vasta mulle!
8Ya RAB, içimden bir ses duydum:‹‹Yüzümü ara!›› dedin,İşte yüzünü arıyorum.
8Sinu sõna on see, mida mu süda ütleb: 'Otsige mu palet!' Siis ma otsin, Issand, sinu palet.
9Yüzünü benden gizleme,Kulunu öfkeyle geri çevirme!Bana hep yardımcı oldun;Bırakma, terk etme beni,Ey beni kurtaran Tanrı!
9Ära peida oma palet minu eest, ära tõuka enesest vihas oma sulast! Sina olid mu abi, ära lükka mind ära, ja ära hülga mind, mu pääste Jumal!
10Annemle babam beni terk etseler bile,RAB beni kabul eder.
10Sest mu isa ja ema hülgasid minu, aga Issand võtab mu üles.
11Ya RAB, yolunu öğret bana,Düşmanlarıma karşıDüz yolda bana öncülük et.
11Õpeta mind, Issand, oma teele ja juhata mind tasasele teerajale mu vaenlaste pärast!
12Beni hasımlarımın keyfine bırakma,Çünkü yalancı tanıklar dikiliyor karşıma,Ağızları şiddet saçıyor.
12Ära anna mind mu rõhujate meelevalda; sest mu vastu on tõusnud valetunnistajad, kes turtsuvad vägivallast!
13Yaşam diyarındaRABbin iyiliğini göreceğimden kuşkum yok.
13Ometi ma usun, et saan näha Issanda headust elavate maal.
14Umudunu RAB'be bağla,Güçlü ve yürekli ol;Umudunu RAB'be bağla!
14Oota Issandat, ole vahva, ja su süda olgu kindel! Oh, oota Issandat!