1Ey yöneticilerfü, gerçekten adil mi karar verirsiniz?Doğru mu yargılarsınız insanları?
1Laulujuhatajale: viisil 'Ära hävita!'; Taaveti mõistulaul.
2Hayır! Hep haksızlık tasarlarsınız içinizde,Zorbalık saçar elleriniz yeryüzüne.
2Kas te tõesti räägite õigust, kohtunikud? Kas te õiglaselt mõistate kohut, inimlapsed?
3Kötüler daha ana rahmindeyken yoldan çıkar,Doğdu doğalı yalan söyleyerek sapar.
3Küll te teete südames ülekohut, oma käte vägivalda te kaalute välja maa peal.
4Zehirleri yılan zehiri gibidir.Kulakları tıkalı bir kobrayı andırırlar,
4Õelad on loobunud Jumalast lapsekojast alates, valetajad on eksinud sünnist saadik.
5Usta büyücülerin,Afsuncuların sesini duymak istemeyen bir kobrayı.
5Neil on mürki nagu ussi mürk, nagu kurdil rästikul, kes oma kõrvad kinni topib,
6Ey Tanrı, kır onların ağzında dişlerini,Sök genç aslanların azı dişlerini, ya RAB!
6et ta ei kuuleks lausujate häält, osava võluri võlumist.
7Akıp giden su gibi yok olsunlar.Yaylarını gerince oklarının ucu kırılsın.
7Jumal! Purusta hambad nende suus; kisu välja noorte lõvide hambad, Issand!
8Süründükçe eriyen sümüklüböceğe dönsünler.Düşük çocuk gibi güneş yüzü görmesinler.
8Hääbugu nad nagu vesi, mis laiali voolab; lasku ta välja oma nooled, kuid need olgu otsekui teravikuta!
9Kazanlarınız diken ateşini daha duymadan,Yaşı da kurusu da kasırgayla savrulacak kötülerin.
9Nagu tigu, kes sulab, nad kadugu, nagu nurisünnitis, mis ei ole näinud päikest!
10Doğru adam alınan öcü görünce sevinecekVe ayaklarını kötünün kanında yıkayacak.
10Enne kui teie pajad saavad tunda kibuvitsa leeki, viigu torm nad laiali, olgu toorelt või kuumalt!
11O zaman insanlar, ‹‹Gerçekten doğrulara ödül var›› diyecek,‹‹Gerçekten dünyayı yargılayan bir Tanrı var.››
11Õige rõõmustab, nähes kättemaksmist; ta peseb oma jalad õela veres.
12Ja inimesed ütlevad: 'Ometi on õigel kasu; tõesti on olemas Jumal, kes mõistab kohut maa peal.'