¹Ey Tanrı, kulak ver sesime yakındığım zaman,Hayatımı düşman korkusundan koru.

¹Laulujuhatajale: Taaveti laul.

²Kötülerin gizli tasarılarından,O suçlu güruhun şamatasından esirge beni.

²Kuule, Jumal, mu häält, kui ma kaeblen, hoia mu elu vaenlase hirmu eest!

³Onlar dillerini kılıç gibi bilemiş,Acı sözlerini ok gibi hedefe yöneltmişler,

³Pane mind varjule tigedate salanõu eest, nende möllu eest, kes teevad nurjatust,

⁴Pusularından masum insanın üzerine atmak için.Ansızın vururlar, hiç çekinmeden.

⁴kes oma keelt ihuvad nagu mõõka, sihivad kibedaid sõnu nagu nooli,

⁵Birbirlerini kötülük yapmaya iter,Gizli tuzaklar tasarlarken,‹‹Kim görecek?›› derler.

⁵et salajas maha lasta laitmatu! Äkitselt nad lasevadki ta maha ega karda midagi.

⁶Haksızlık yapmayı düşünür,‹‹Kusursuz bir plan yaptık!›› derler.İnsanın içi ve yüreği derin bir sırdır, bilinmez.

⁶Neid kinnitatakse kurjades kavatsustes, nad õhutavad üksteist salajasi võrke panema, nad ütlevad: 'Kes meid näeb?'

⁷Ama Tanrı onlara ok atacak,Ansızın yaralanacaklar.

⁷Nemad mõtlevad jultunud tegudele: 'Me oleme valmis, kava on hästi kavatsetud!' Sest sügav on mehe sisemus ning süda.

⁸Dilleri yüzünden yıkıma uğrayacaklar,Hallerini gören herkes alayla baş sallayacak.

⁸Kuid Jumal laseb nad maha, neid haavatakse äkilise noolega.

⁹Bütün insanlar korkuya kapılacak,Tanrının işini duyuracak,Onun yaptıkları üzerinde düşünecekler.

⁹Ta paneb nad komistama nende keele pärast, kõik, kes neid näevad, vangutavad pead.

¹⁰Doğru insan RAB'de sevinç bulacak,O'na sığınacak,Bütün temiz yürekliler O'nu övecek.

¹⁰Ja kõik inimesed hakkavad kartma ja kuulutama Jumala tööd ning aru saama tema tegudest.

¹¹Õige rõõmustab Issandas ja otsib pelgupaika tema juures; ja kõik hõiskavad, kes on õiglased südamelt.