¹‹‹Niçin Her Şeye Gücü Yeten yargı için vakit saptamıyor?Neden Onu tanıyanlar bu günleri görmesin?

¹Mengapa Allah tak menetapkan hari penghakiman, supaya orang-orang yang mengenal-Nya mendapat keadilan?

²İnsanlar sınır taşlarını kaldırıyor,Çaldıkları sürüleri otlatıyorlar.

²Ada orang-orang yang menggeser tanda batas, supaya tanahnya menjadi luas. Mereka mencuri kawanan domba, dan mengandangnya di kandang domba mereka.

³Öksüzlerin eşeğini kovuyor,Dul kadının öküzünü rehin alıyorlar.

³Keledai milik yatim piatu, mereka larikan; sapi seorang janda, mereka sita sebagai jaminan.

⁴Yoksulları yoldan saptırıyor,Ülkenin düşkünlerini gizlenmeye zorluyorlar.

⁴Mereka menghalangi orang miskin mendapat haknya, maka terpaksa bersembunyilah orang yang papa.

⁵Bakın, yoksullar çöldeki yaban eşekleri gibiYiyecek bulmak için erkenden işe çıkıyorlar,Çocuklarına yiyeceği kırlar sağlıyor.

⁵Jadi, si miskin itu seperti keledai liar yang mencari makan di padang belukar; hanya di tempat-tempat itu saja ada makanan untuk anak-anaknya.

⁶Yemlerini tarlalardan topluyor,Kötülerin bağındaki artıkları eşeliyorlar.

⁶Ladang orang lain terpaksa ia kerjakan; buah anggur orang jahat harus ia kumpulkan.

⁷Geceyi giysisiz, çıplak geçiriyorlar,Örtünecek şeyleri yok soğukta.

⁷Ia tak punya selimut dan pakaian penghangat tubuh di waktu malam.

⁸Dağlara yağan sağanaktan ıslanıyor,Sığınakları olmadığı için kayalara sarılıyorlar.

⁸Ia basah oleh hujan lebat di gunung, lalu merapat pada gunung batu untuk berlindung.

⁹Öksüz memeden uzaklaştırılıyor,Düşkünün bebeği rehin alınıyor.

⁹Orang jahat memperbudak anak yang tak beribu bapa, dan mengambil bayi orang miskin yang berhutang kepadanya.

¹⁰Giysisiz, çıplak dolaşıyor,Aç karnına demet taşıyorlar.

¹⁰Orang miskin pergi tanpa sandang; ia lapar selagi ia menuai gandum di ladang.

¹¹Teraslar arasında zeytin eziyor,Susuzluktan kavrulurkenŞarap için üzüm sıkıyorlar.

¹¹Dari zaitun ia membuat minyak dan dari buah anggur, minuman, tetapi ia sendiri sangat kehausan.

¹²Kentlerden insan iniltileri yükseliyor,Yaralı canlar feryat ediyor,Ama Tanrı haksızlığı önemsemiyor.

¹²Di kota-kota terdengar rintihan orang sekarat, orang-orang luka berseru minta dirawat, tetapi Allah tak mendengarkan doa mereka; Ia tak mau mengindahkannya.

¹³‹‹Bunlar ışığa başkaldıranlardır;Onun yolunu tanımaz,İzinde yürümezler.

¹³Ada orang-orang yang menolak terang dan memusuhinya, mereka tak mengenal dan tak mengikuti jalannya.

¹⁴Gün kararınca katil kalkar,Düşkünü, yoksulu öldürür,Hırsız gibi sıvışır geceleyin.

¹⁴Di waktu subuh si pembunuh bangun dari tidurnya, lalu keluar membunuh orang yang papa, dan selagi hari belum pagi, ia mengendap-endap seperti pencuri.

¹⁵Zina edenin gözü alaca karanlıktadır,‹Beni kimse görmez› diye düşünür,Yüzünü örtüyle gizler.

¹⁵Si pezinah menunggu datangnya senja; dipakainya tudung muka agar orang tak mengenalnya.

¹⁶Hırsızlar karanlıkta evleri deler,Gündüz gizlenir, ışık nedir bilmezler.

¹⁶Pencuri membongkar rumah pada malam hari; di waktu siang ia menghindari terang dan bersembunyi.

¹⁷Çünkü zifiri karanlık, sabahıdır onların,Karanlığın dehşetiyle dostturlar.

¹⁷Baginya, pagi sangat menakutkan, tapi gelap yang dahsyat, menyenangkan."

¹⁸‹‹Diyorsunuz ki, ‹Suyun üstündeki köpüktür onlar,Lanetlidir ülkedeki payları,Kimse bağlara gitmez.

¹⁸Lalu kata Zofar, "Orang jahat hanyut oleh air bah, tanah miliknya terkutuk oleh Allah; kebun anggurnya kini sepi; tak ada yang bekerja di situ lagi.

¹⁹Kuraklık ve sıcağın eriyen karı alıp götürdüğü gibiÖlüler diyarı da günahlıları alıp götürür.

¹⁹Seperti salju lenyap kena kemarau dan matahari, demikianlah orang berdosa ditelan ke dalam dunia orang mati.

²⁰Rahim onları unutacak,Kurtlara yem olacak,Bir daha anılmayacaklar.Haksızlık bir ağaç gibi kırılacak.

²⁰Ibunya sendiri melupakan dia, dan cacing-cacing makan tubuhnya. Namanya tak akan lagi dikenang; ia dimusnahkan seperti pohon yang tumbang.

²¹Onlar çocuğu olmayan kısır kadınları yolar,Dul kadına iyilik etmezler.

²¹Semua itu terjadi karena ia menindas para janda, dan berlaku kejam kepada ibu yang tak berputra.

²²Tanrı, gücüyle zorbaları yok eder,Harekete geçince zorbaların yaşama umudu kalmaz.

²²Tapi Allah, dengan kuasa-Nya, menghalau orang perkasa. Allah bertindak, maka matilah orang durhaka.

²³Tanrı onlara güven verir, Ona güvenirler,Ama gözü yürüdükleri yoldadır.

²³Allah memberi dia hidup sentosa, tetapi mengawasinya tak henti-hentinya.

²⁴Kısa süre yükselir, sonra yok olurlar,Düşerler, tıpkı ötekiler gibi alınıp götürülür,Başak başı gibi kesilirler.›

²⁴Hanya sebentar ia hidup bahagia, tapi kemudian pergi untuk selama-lamanya. Ia layu seperti rumput yang tak berguna; seperti bulir padi yang dipotong dari batangnya.

²⁵‹‹Böyle değilse, kim beni yalancı çıkarabilir,Söylediklerimin boş olduğunu gösterebilir?››

²⁵Siapakah dapat menyangkal kenyataan itu, atau menyanggah kebenaran perkataanku?"