1Anımsa, ya RAB, başımıza geleni,Bak da utancımızı gör.
1Ingatlah, ya TUHAN, apa yang terjadi atas kami. Pandanglah kami, dan lihatlah kehinaan kami.
2Mülkümüz yabancılara geçti,Evlerimiz ellere.
2Harta warisan kami jatuh ke tangan orang lain, rumah-rumah kami didiami orang asing.
3Öksüz kaldık, babasız,Annelerimiz dul kadınlara döndü.
3Ayah kami telah dibunuh musuh; kini ibu kami janda, dan kami piatu.
4Suyumuzu parayla içtik,Odunumuzu parayla almak zorunda kaldık.
4Air minum dan kayu api harus kami beli.
5Bizi kovalayanlar ensemizde,Yorgun düştük, rahatımız yok.
5Seperti hewan, kami dipaksa bekerja berat, kami lelah, tetapi tak diberi waktu istirahat.
6Ekmek içinMısıra, Asura el açtık.
6Kami pergi mengemis di Mesir, kami minta makanan di Asyur.
7Atalarımız günah işledi,Ama artık onlar yok;Suçlarının cezasını biz yüklendik.
7Leluhur kami berdosa, kini mereka sudah tiada; tapi kami harus menderita, karena dosa-dosa mereka.
8Köleler üstümüzde saltanat sürüyor,Bizi ellerinden kurtaracak kimse yok.
8Kami diperintah oleh orang-orang yang tak lebih dari hamba; tiada yang berkuasa melepaskan kami dari mereka.
9Çöldeki kılıçlı haydutlar yüzündenEkmeğimizi canımız pahasına kazanıyoruz.
9Di luar kota, pembunuh berkeliaran; nyawa kami terancam ketika mencari makanan.
10Kıtlığın yakıcı sıcağındanDerimiz fırın gibi kızardı.
10Kami menderita kelaparan, sehingga kulit kami membara seperti perapian.
11Siyonda kadınların,Yahuda kentlerinde erden kızların ırzına geçtiler.
11Wanita-wanita di Sion diperkosa, gadis-gadis dinodai di desa-desa Yehuda.
12Önderler ellerinden asıldı,Yaşlılar saygı görmedi.
12Pemimpin-pemimpin kami ditangkap dan digantung, orang-orang tua kami tidak lagi disanjung.
13Değirmen taşını gençler çevirdi,Çocuklar odun yükü altında tökezledi.
13Pemuda-pemuda kami dipaksa bekerja dipenggilingan, anak-anak lelaki tertindih pikulan kayu sampai pingsan.
14Yaşlılar kent kapısında oturmaz oldu,Gençler saz çalmaz oldu.
14Orang tua-tua tak lagi berkumpul di pintu gerbang kota, musik tidak lagi terdengar di kalangan orang muda.
15Yüreğimizin sevinci durdu,Oyunumuz yasa döndü.
15Kami telah kehilangan kebahagiaan; tarian-tarian telah berubah menjadi perkabungan.
16Taç düştü başımızdan,Vay başımıza!Çünkü günah işledik.
16Kebanggaan kami sudah tiada, kami celaka karena telah berdosa.
17Bu yüzden yüreğimiz baygın,Bunlardan ötürü gözlerimiz karardı.
17Gunung Sion sepi dan ditinggalkan; di sana anjing hutan berkeliaran. Karena itu hati kami remuk redam, kami menangis hingga penglihatan kami menjadi buram.
18Viran olan Siyon Dağının üstündeÇakallar geziyor!
18(5:17)
19Ama sen, sonsuza dek tahtında oturursun, ya RAB,Egemenliğin kuşaklar boyu sürer.
19Tetapi Engkau, ya TUHAN, tetap berkuasa, Engkau memerintah selama-lamanya.
20Niçin bizi hep unutuyorsun,Neden bizi uzun süre terk ediyorsun?
20Masakan Kautinggalkan kami begitu lama? Mungkinkah Kaulupakan kami sepanjang masa?
21Bizi kendine döndür, ya RAB, döneriz,Eski günlerimizi geri ver.
21Ya TUHAN, bawalah kami kembali kepada-Mu; kami akan kembali kepada-Mu! Pulihkanlah keadaan kami seperti dahulu.
22Bizi büsbütün attıysan,Bize çok öfkelenmiş olmalısın.
22Ataukah telah Kaubuang kami sama sekali? Tak terbataskah kemarahan-Mu kepada kami?