1Babil ırmakları kıyısında oturupSiyonu andıkça ağladık;
1Di tepi sungai-sungai Babel kami duduk dan menangis bila teringat Sion.
2Çevredeki kavaklaraLirlerimizi astık.
2Pada pohon-pohon gandarusa di negeri itu kami gantungkan kecapi kami.
3Çünkü orada bizi tutsak edenler bizden ezgiler,Bize zulmedenler bizden şenlik istiyor,‹‹Siyon ezgilerinden birini okuyun bize!›› diyorlardı.
3Orang-orang yang menawan kami menyuruh kami menyanyi untuk mereka. Orang-orang yang menindas kami menyuruh kami menyanyikan lagu-lagu gembira, "Nyanyikanlah bagi kami lagu-lagu dari Sion!"
4Nasıl okuyabiliriz RABbin ezgisiniEl toprağında?
4Mungkinkah di negeri asing kami menyanyi bagi TUHAN?
5Ey Yeruşalim, seni unutursam,Sağ elim kurusun.
5Biarlah aku tak bisa lagi menyanyi jika aku melupakan engkau, Yerusalem!
6Seni anmaz,Yeruşalimi en büyük sevincimden üstün tutmazsam,Dilim damağıma yapışsın!
6Biarlah aku tak bisa lagi menyanyi jika aku melupakan engkau dan tidak menjadikan engkau kesukaanku!
7Yeruşalimin düştüğü gün,‹‹Yıkın onu, yıkın temellerine kadar!››Diyen Edomluların tavrını anımsa, ya RAB.
7Ya TUHAN, ingatlah perbuatan orang Edom pada waktu Yerusalem dimusnahkan. Mereka berkata, "Robohkanlah, robohkanlah sampai ke dasar-dasarnya!"
8Ey sen, yıkılası Babil kızı,Bize yaptıklarınıSana ödetecek olana ne mutlu!
8Hai Babel, engkau akan dibinasakan! Berbahagialah orang yang membalas kepadamu kejahatan yang kaulakukan terhadap kami.
9Ne mutlu senin yavrularını tutupKayalarda parçalayacak insana!
9Berbahagialah orang yang mengambil bayi-bayimu dan mencampakkannya ke bukit batu!