¹RAB çobanımdır,Eksiğim olmaz.

¹Mazmur Daud. TUHAN bagaikan seorang gembala bagiku, aku tidak kekurangan.

²Beni yemyeşil çayırlarda yatırır,Sakin suların kıyısına götürür.

²Ia membaringkan aku di padang rumput yang hijau. Ia membimbing aku menuju air yang tenang.

³İçimi tazeler,Adı uğruna bana doğru yollarda öncülük eder.

³Ia memberi aku kekuatan baru, dan menuntun aku di jalan yang benar, sesuai dengan janji-Nya.

⁴Karanlık ölüm vadisinden geçsem bile,Kötülükten korkmam.Çünkü sen benimlesin.Çomağın, değneğin güven verir bana.

⁴Meskipun aku melalui lembah yang gelap, aku tidak takut bahaya, sebab Engkau menemani aku. Engkau melindungi aku seperti seorang gembala melindungi dombanya dengan tongkat dan gada.

⁵Düşmanlarımın önünde bana sofra kurarsın,Başıma yağ sürersin,Kâsem taşıyor.

⁵Engkau menyiapkan pesta bagiku di depan mata lawanku. Engkau menyambut aku sebagai tamu terhormat. Engkau menyuguhi aku minuman lezat berlimpah-limpah.

⁶Ömrüm boyunca yalnız iyilik ve sevgi izleyecek beni,Hep RAB'bin evinde oturacağım.

⁶Aku tahu Engkau baik kepadaku, dan selalu mengasihi aku. Maka aku boleh diam di Rumah-Mu, selama hidupku.