¹Ey Tanrı, Siyonda seni övgü bekliyor,Yerine getirilecek sana adanan adaklar. Masoretik metin ‹‹Senin için sessizlik övgü››.

¹Til sangmesteren; en salme av David; en sang.

²Ey sen, duaları işiten,Bütün insanlar sana gelecek.

²Dig, Gud, priser de i stillhet på Sion, og dig gir de det de har lovt.

³Suçlarımızın altında ezildik,Ama sen isyanlarımızı bağışlarsın.

³Du som hører bønner, til dig kommer alt kjød.

⁴Ne mutlu avlularında otursun diyeSeçip kendine yaklaştırdığın kişiye!Evinin, kutsal tapınağınınNimetlerine doyacağız.

⁴Når mine misgjerninger er blitt mig for svære, så forlater du våre overtredelser.

⁵Ey bizi kurtaran Tanrı,Müthiş işler yaparakZaferle yanıtlarsın bizi.Sen yeryüzünün dört bucağında,Uzak denizlerdekilerin umudusun;

⁵Salig er den du utvelger og lar komme nær, så han bor i dine forgårder; vi vil mette oss med de gode ting i ditt hus, ditt hellige tempel.

⁶Kudret kuşanan,Gücüyle dağları kuran,

⁶Med forferdelige gjerninger bønnhører du oss i rettferdighet, du vår frelses Gud, du som er en tilflukt for alle jordens ender og havet langt borte.

⁷Denizlerin kükremesini,Dalgaların gümbürtüsünü,Halkların kargaşasını yatıştıran sensin.

⁷Han gjør fjellene faste med sin kraft, omgjordet med velde.

⁸Dünyanın öbür ucunda yaşayanlarKorkuya kapılır senin belirtilerin karşısında.Doğudan batıya kadar insanlaraSevinç çığlıkları attırırsın.

⁸Han stiller havenes brusen, deres bølgers brusen og folkenes bulder.

⁹Toprağa bakar, çok verimli kılarsın,Onu zenginliğe boğarsın.Ey Tanrı, ırmakların suyla doludur,İnsanlara tahıl sağlarsın,Çünkü sen toprağı şöyle hazırlarsın:

⁹Og de som bor ved jordens ender, frykter for dine tegn; de steder hvor morgen og aften bryter frem, fyller du med jubel.

¹⁰Sabanın açtığı yarıkları bolca sular,Sırtlarını düzlersin.Yağmurla toprağı yumuşatır,Ürünlerine bereket katarsın.

¹⁰Du har gjestet jorden og gitt den overflod, gjort den såre rik, Guds bekk er full av vann; du har latt dem få sitt korn, for således lager du jorden til.

¹¹İyiliklerinle yılı taçlandırırsın,Arabalarının geçtiği yollardan bolluk akar,

¹¹Du vannet dens furer, senket dens plogland; du bløtte den med regnskurer, velsignet dens grøde.

¹²Otlaklar yeşillenir,Tepeler sevince bürünür,

¹²Du har kronet din godhets år, og dine fotspor drypper av fedme.

¹³Çayırlar sürülerle bezenir,Vadiler ekinle örtünür,Sevinçten haykırır, ezgi söylerler.

¹³Ødemarkens beiter drypper, og haugene omgjorder sig med jubel.

¹⁴Engene er klædd med får, og dalene er dekket med korn; folk roper med fryd og synger.