¹İsa söz alıp onlara yine benzetmelerle şöyle seslendi: ‹‹Göklerin Egemenliği, oğlu için düğün şöleni hazırlayan bir krala benzer.

¹Иисус, продолжая говорить им притчами, сказал:

³Kral şölene davet ettiklerini çağırmak üzere kölelerini gönderdi, ama davetliler gelmek istemedi.

²Царство Небесное подобно человеку царю, который сделалбрачный пир для сына своего

⁴‹‹Kral yine başka kölelerini gönderirken onlara dedi ki, ‹Davetlilere şunu söyleyin: Bakın, ben ziyafetimi hazırladım. Sığırlarım, besili hayvanlarım kesildi. Her şey hazır, buyrun şölene!›

³и послал рабов своих звать званых на брачный пир; и не хотели придти.

⁵‹‹Ama davetliler aldırmadılar. Biri tarlasına, biri ticaretine gitti.

⁴Опять послал других рабов, сказав: скажите званым: вот, я приготовил обед мой, тельцы мои и чтооткормлено, заколото, и все готово; приходите на брачный пир.

⁶Öbürleri de kralın kölelerini yakalayıp hırpaladılar ve öldürdüler.

⁵Но они, пренебрегши то, пошли, кто на поле свое, а кто на торговлю свою;

⁷Kral öfkelendi. Ordularını gönderip o katilleri yok etti, kentlerini ateşe verdi.

⁶прочие же, схватив рабов его, оскорбили и убили их .

⁸‹‹Sonra kölelerine şöyle dedi: ‹Düğün şöleni hazır, ama çağırdıklarım buna layık değilmiş.

⁷Услышав о сем, царь разгневался, и, послав войска свои, истребил убийц оных и сжег город их.

⁹Gidin yol kavşaklarına, kimi bulursanız düğüne çağırın.›

⁸Тогда говорит он рабам своим: брачный пир готов, а званые не были достойны;

¹⁰Böylece köleler yollara döküldü, iyi kötü kimi buldularsa, hepsini topladılar. Düğün yeri konuklarla doldu.

⁹итак пойдите на распутия и всех, кого найдете, зовите на брачный пир.

¹¹‹‹Kral konukları görmeye geldiğinde, orada düğün giysisi giymemiş bir adam gördü.

¹⁰И рабы те, выйдя на дороги, собрали всех, кого только нашли, и злых и добрых; и брачныйпир наполнился возлежащими.

¹²Ona, ‹Arkadaş, düğün giysisi giymeden buraya nasıl girdin?› diye sorunca, adamın dili tutuldu.

¹¹Царь, войдя посмотреть возлежащих, увидел там человека, одетого не в брачную одежду,

¹³‹‹O zaman kral, uşaklarına, ‹Şunun ellerini ayaklarını bağlayın, dışarıya, karanlığa atın!› dedi. ‹Orada ağlayış ve diş gıcırtısı olacaktır.›

¹²и говорит ему: друг! как ты вошел сюда не в брачной одежде? Он же молчал.

¹⁴‹‹Çünkü çağrılanlar çok, ama seçilenler azdır.››

¹³Тогда сказал царь слугам: связав ему руки и ноги, возьмите его и бросьте во тьму внешнюю;там будет плач и скрежет зубов;

¹⁵Bunun üzerine Ferisiler çıkıp gittiler. İsayı, kendi söyleyeceği sözlerle tuzağa düşürmek amacıyla düzen kurdular.

¹⁴ибо много званых, а мало избранных.

¹⁶Hirodes yanlılarıyla birlikte gönderdikleri kendi öğrencileri İsaya gelip, ‹‹Öğretmenimiz›› dediler, ‹‹Senin dürüst biri olduğunu, Tanrı yolunu dürüstçe öğrettiğini, kimseyi kayırmadığını biliyoruz. Çünkü insanlar arasında ayrım yapmazsın.

¹⁵Тогда фарисеи пошли и совещались, как бы уловить Его в словах.

¹⁷Peki, söyle bize, sence Sezara vergi vermek Kutsal Yasaya uygun mu, değil mi?››

¹⁶И посылают к Нему учеников своих с иродианами, говоря: Учитель! мы знаем, что Ты справедлив, и истинно пути Божию учишь, и не заботишься об угождении кому-либо, ибо не смотришь ни на какое лице;

¹⁸İsa onların kötü niyetlerini bildiğinden, ‹‹Ey ikiyüzlüler!›› dedi. ‹‹Beni neden deniyorsunuz?

¹⁷итак скажи нам: как Тебе кажется? позволительно ли давать подать кесарю, или нет?

¹⁹Vergi öderken kullandığınız parayı gösterin bana!›› Ona bir dinar getirdiler.

¹⁸Но Иисус, видя лукавство их, сказал: что искушаете Меня, лицемеры?

²⁰İsa, ‹‹Bu resim, bu yazı kimin?›› diye sordu.

¹⁹покажите Мне монету, которою платится подать. Они принесли Ему динарий.

²¹‹‹Sezarın›› dediler. O zaman İsa, ‹‹Öyleyse Sezarın hakkını Sezara, Tanrının hakkını Tanrıya verin›› dedi.

²⁰И говорит им: чье это изображение и надпись?

²²Bu sözleri duyunca şaştılar, İsayı bırakıp gittiler.

²¹Говорят Ему: кесаревы. Тогда говорит им: итак отдавайте кесарево кесарю, а Божие Богу.

²³Ölümden sonra diriliş olmadığını söyleyen Sadukiler, aynı gün İsaya gelip şunu sordular: ‹‹Öğretmenimiz, Musa şöyle buyurmuştur: ‹Eğer bir adam çocuk sahibi olmadan ölürse, kardeşi onun karısını alsın, soyunu sürdürsün.›

²²Услышав это, они удивились и, оставив Его, ушли.

²⁵Aramızda yedi kardeş vardı. İlki evlendi ve öldü. Çocuğu olmadığından karısını kardeşine bıraktı.

²³В тот день приступили к Нему саддукеи, которые говорят, что нет воскресения, и спросили Его:

²⁶İkincisi, üçüncüsü, yedincisine kadar hepsine aynı şey oldu.

²⁴Учитель! Моисей сказал: если кто умрет, не имея детей, то брат его пусть возьмет за себя жену его и восстановит семя брату своему;

²⁷Hepsinden sonra kadın da öldü.

²⁵было у нас семь братьев; первый, женившись, умер и, не имея детей, оставил жену свою брату своему;

²⁸Buna göre diriliş günü kadın bu yedi kardeşten hangisinin karısı olacak? Çünkü hepsi de onunla evlendi.››

²⁶подобно и второй, и третий, даже до седьмого;

²⁹İsa onlara, ‹‹Siz Kutsal Yazıları ve Tanrının gücünü bilmediğiniz için yanılıyorsunuz›› diye karşılık verdi.

²⁷после же всех умерла и жена;

³⁰‹‹Dirilişten sonra insanlar ne evlenir, ne de evlendirilir, gökteki melekler gibidirler.

²⁸итак, в воскресении, которого из семи будет она женою? ибо все имели ее.

³¹Ölülerin dirilmesi konusuna gelince, Tanrının size bildirdiği şu sözü okumadınız mı?

²⁹Иисус сказал им в ответ: заблуждаетесь, не зная Писаний, ни силы Божией,

³²‹Ben İbrahimin Tanrısı, İshakın Tanrısı ve Yakupun Tanrısıyım› diyor. Tanrı ölülerin değil, dirilerin Tanrısıdır.››

³⁰ибо в воскресении ни женятся, ни выходят замуж, но пребывают, как Ангелы Божии на небесах.

³³Bunları işiten halk, Onun öğretişine şaşıp kaldı.

³¹А о воскресении мертвых не читали ли вы реченного вам Богом:

³⁴Ferisiler, İsanın Sadukileri susturduğunu duyunca bir araya toplandılar.

³²Я Бог Авраама, и Бог Исаака, и Бог Иакова? Бог не есть Бог мертвых, но живых.

³⁵Onlardan biri, bir Kutsal Yasa uzmanı, İsayı denemek amacıyla Ona şunu sordu: ‹‹Öğretmenim, Kutsal Yasada en önemli buyruk hangisidir?››

³³И, слыша, народ дивился учению Его.

³⁷İsa ona şu karşılığı verdi: ‹‹ ‹Tanrın Rabbi bütün yüreğinle, bütün canınla ve bütün aklınla seveceksin.›

³⁴А фарисеи, услышав, что Он привел саддукеев в молчание, собрались вместе.

³⁸İşte ilk ve en önemli buyruk budur.

³⁵И один из них, законник, искушая Его, спросил, говоря:

³⁹İlkine benzeyen ikinci buyruk da şudur: ‹Komşunu kendin gibi seveceksin.›

³⁶Учитель! какая наибольшая заповедь в законе?

⁴⁰Kutsal Yasanın tümü ve peygamberlerin sözleri bu iki buyruğa dayanır.››

³⁷Иисус сказал ему: возлюби Господа Бога твоего всем сердцем твоим и всею душею твоею и всем разумением твоим:

⁴¹Ferisiler toplu haldeyken İsa onlara şunu sordu: ‹‹Mesihle ilgili olarak ne düşünüyorsunuz? O kimin oğludur?›› Onlar da, ‹‹Davutun Oğlu›› dediler.

³⁸сия есть первая и наибольшая заповедь;

⁴³İsa şöyle dedi: ‹‹O halde nasıl oluyor da Davut, Ruhtan esinlenerek Ondan ‹Rab› diye söz ediyor? Şöyle diyor Davut:

³⁹вторая же подобная ей: возлюби ближнего твоего, каксамого себя;

⁴⁴‹Rab Rabbime dedi ki, Ben düşmanlarını Ayaklarının altına serinceye dek Sağımda otur.›

⁴⁰на сих двух заповедях утверждается весь закон ипророки.

⁴⁵Davut Ondan Rab diye söz ettiğine göre, O nasıl Davutun Oğlu olur?››

⁴¹Когда же собрались фарисеи, Иисус спросил их:

⁴⁶İsa'ya hiç kimse karşılık veremedi. O günden sonra artık kimse de O'na bir şey sormaya cesaret edemedi.

⁴²что вы думаете о Христе? чей Он сын? Говорят Ему: Давидов.

⁴³Говорит им: как же Давид, по вдохновению, называет Его Господом, когда говорит:

⁴⁴сказал Господь Господу моему: седи одесную Меня, доколе положу врагов Твоих в подножие ног Твоих?

⁴⁵Итак, если Давид называет Его Господом, как же Он сын ему?

⁴⁶И никто не мог отвечать Ему ни слова; и с того дня никто уже не смел спрашиватьЕго.