¹Üçüncü gün Ester kraliçe giysilerini kuşanıp sarayın iç avlusunda, taht odasının önünde durdu. Kral bu odanın giriş kapısının karşısındaki tahtında oturuyordu.

¹A stalo sa tretieho dňa, že sa obliekla Ester do kráľovského rúcha a postavila sa do vnútorného dvora domu kráľovho, oproti domu kráľovmu. A kráľ sedel na tróne svojho kráľovstva v dome kráľovstva naproti dveriam domu.

²Avluda bekleyen Kraliçe Esteri görünce onu hoşgörüyle karşılayıp elindeki altın asayı ona doğru uzattı. Ester yaklaşıp asanın ucuna dokundu.

²A stalo sa, keď uvidel kráľ kráľovnú Ester, že stojí vo dvore, že našla milosť v jeho očiach, a kráľ vystrel zlatú berlu, ktorá bola v jeho ruke, oproti Esteri. Vtedy pristúpila Ester a dotkla sa konca berly.

³Kral ona, ‹‹Ne istiyorsun Kraliçe Ester, dileğin ne?›› diye sordu. ‹‹Krallığın yarısını bile istesen sana verilecektir.››

³A kráľ jej povedal: Čo chceš, kráľovná Ester? A jaká je tvoja prosba? A čo by si žiadala až do polovice kráľovstva, bude ti dané.

⁴Ester, ‹‹Kral uygun görüyorsa, bugün kendisi için vereceğim şölene Hamanla birlikte gelsin›› diye karşılık verdi.

⁴A Ester povedala: Jestli sa to vidí kráľovi za dobré, nech prijde kráľ s Hámanom dnes na hostinu, ktorú som mu pripravila.

⁵Kral adamlarına, ‹‹Esterin isteğini yerine getirmek için Hamanı hemen çağırın›› dedi. Böylece kralla Haman Esterin verdiği şölene gittiler.

⁵Na to povedal kráľ: Zavolajte rýchle Hámana, aby vyplnil žiadosť Esteri. A tak prišiel kráľ i Háman na hostinu, ktorú pripravila Ester.

⁶Şarap içerlerken kral yine Estere sordu: ‹‹Söyle, ne istiyorsun? Ne istersen verilecek. Dileğin nedir? Krallığın yarısını bile istesen sana bağışlanacak.››

⁶Potom riekol kráľ Esteri, na hostine, na ktorej sa pilo víno: Jaká je tvoja žiadosť? A bude ti daná. A jaká je tvoja prosba? A čo by bolo až do polovice kráľovstva, učiní sa.

⁷Ester, ‹‹İsteğim ve dileğim şu›› diye yanıtladı,

⁷Na to odpovedala Ester a riekla: Moja žiadosť a moja prosba je toto:

⁸‹‹Kral benden hoşnutsa, istediğimi vermek, dileğimi yerine getirmek istiyorsa, kral ve Haman yarın kendileri için vereceğim şölene gelsinler, o zaman kralın sorusunu yanıtlarım.››

⁸Jestli som našla milosť v očiach kráľa, a jestli sa to vidí kráľovi za dobré dať moju žiadosť a vyplniť moju prosbu, nech prijde kráľ i Háman na hostinu, ktorú im ešte pripravím, a potom zajtra učiním podľa slova kráľovho.

⁹Haman o gün şölenden mutlu ve sevinçli ayrıldı. Ama Mordekayı sarayın kapısında görünce ve onun ayağa kalkmadığını, kendisine saygı göstermediğini farkedince öfkeden kudurdu.

⁹A tak vyšiel Háman toho dňa veselý a dobrej vôle. Ale, keď videl Háman Mardochea v bráne kráľovej, že ani nepovstal ani sa nehnul pred ním, naplnený bol Háman proti Mardocheovi veľkým hnevom.

¹⁰Yine de kendini tuttu ve evine gitti. Sonra dostlarını ve eşi Zereşi çağırttı.

¹⁰Ale sa zdržal Háman a vošiel do svojho domu. A pošlúc povolal svojich priateľov a Zéreš, svoju ženu.

¹¹Onlara sonsuz zenginliğinden, çok sayıdaki oğullarından, kralın, kendisini nasıl onurlandırdığından, öbür önderlerinden ve görevlilerinden üstün tuttuğundan söz etti.

¹¹A Háman im rozprával o sláve svojho bohatstva a o množstve svojich synov a o všetkom tom, ako ho zveličil kráľ, i to, že ho povýšil nad všetky kniežatá a nad všetkých služobníkov kráľových.

¹²‹‹Üstelik, Kraliçe Ester, verdiği şölene kralın yanısıra yalnız beni çağırdı›› diye ekledi, ‹‹Yarınki şölene de kralla birlikte beni davet etti.

¹²A k tomu doložiac povedal Háman: Ba ani nepozvala kráľovná Ester s kráľom na hostinu, ktorú pripravila, nikoho krome mňa, a ešte i na zajtra som pozvaný k nej s kráľom.

¹³Ne var ki, o Yahudi Mordekayı sarayın kapısında otururken gördükçe bunlardan hiçbirinin gözümde değeri kalmıyor.››

¹³Ale to všetko ma neuspokojuje, dokiaľkoľvek vidím toho Žida Mardochea sedieť v bráne kráľovej.

¹⁴Karısı Zereş ve bütün dostları Haman'a şöyle dediler: ‹‹Elli arşın yüksekliğinde bir darağacı kurulsun. Sabah olunca kraldan Mordekay'ı oraya astırmasını iste. Sonra da sevinç içinde kralla birlikte şölene gidersin.›› Haman öneriyi beğendi ve darağacını hemen kurdurdu.

¹⁴Na to mu riekla Zéreš, jeho žena, a všetci jeho priatelia: Nech spravia šibenicu, vysokú päťdesiat lakťov, a ráno povedz kráľovi, aby na nej obesili Mardochea, a potom vojdi s kráľom na hostinu veselý. A tá vec sa ľúbila Hámanovi, a dal spraviť šibenicu.