1Sayın Teofilos, Birçok kişi aramızda olup bitenlerin tarihçesini yazmaya girişti. Nitekim başlangıçtan beri bu olayların görgü tanığı ve Tanrı sözünün hizmetkârı olanlar bunları bize ilettiler. Ben de bütün bu olayları ta başından özenle araştırmış biri olarak bunları sana sırasıyla yazmayı uygun gördüm.
1Keďže sa už mnohí podujali po poriadku sostaviť rozpravu o veciach, ktoré sa udialy u nás,
4Öyle ki, sana verilen bilgilerin doğruluğunu bilesin.
2ako nám to podali tí, ktorí boli od prvopočiatku očitými svedkami a služobníkmi slova,
5Yahudiye Kralı Hirodes zamanında, Aviya bölüğünden Zekeriya adında bir kâhin vardı. Harun soyundan gelen karısının adı ise Elizabetti.
3videlo sa dobrým aj mne, ktorý som odhora všetko dôkladne sledoval, napísať ti to zaradom, výborný Teofile,
6Her ikisi de Tanrının gözünde doğru kişilerdi, Rabbin bütün buyruk ve kurallarına eksiksizce uyarlardı.
4aby si náležite poznal istotu vecí, ktorým ťa učili.
7Elizabet kısır olduğu için çocukları olmuyordu. İkisinin de yaşı ilerlemişti.
5Za dní Heródesa kráľa nad Judskom, bol nejaký kňaz, menom Zachariáš, z triedy Abiášovej, a jeho manželka bola z dcér Áronových, ktorej bolo meno Alžbeta.
8Zekeriya, hizmet sırasının kendi bölüğünde olduğu bir gün, Tanrının önünde kâhinlik görevini yerine getiriyordu.
6Obidvaja boli spravedliví pred Bohom chodiac vo všetkých prikázaniach a ustanoveniach Pánových bezúhonní.
9Kâhinlik geleneği uyarınca Rabbin Tapınağına girip buhur yakma görevi kurayla ona verilmişti.
7A nemali dieťaťa, pretože Alžbeta bola neplodná, a boli už obidvaja pokročilí vo svojich dňoch.
10Buhur yakma saatinde bütün halk topluluğu dışarıda dua ediyordu.
8A stalo sa, keď konal kňazskú službu v poriadku svojej triedy pred Bohom,
11Bu sırada, Rabbin bir meleği buhur sunağının sağında durup Zekeriyaya göründü.
9že podľa obyčaje kňazského úradu dostal losom, aby kadil, vojdúc do chrámu Pánovho.
12Zekeriya onu görünce şaşırdı, korkuya kapıldı.
10A všetko množstvo ľudu modlilo sa vonku v hodinu kadenia.
13Melek, ‹‹Korkma, Zekeriya›› dedi, ‹‹Duan kabul edildi. Karın Elizabet sana bir oğul doğuracak, adını Yahya koyacaksın.
11A ukázal sa mu anjel Pánov stojac po pravej strane oltára na kadenie.
14Sevinip coşacaksın. Birçokları da onun doğumuna sevinecek.
12A keď ho uvidel Zachariáš zľakol sa, a bázeň pripadla na neho.
15O, Rabbin gözünde büyük olacak. Hiç şarap ve içki içmeyecek; daha annesinin rahmindeyken Kutsal Ruhla dolacak.
13Ale anjel mu povedal: Neboj sa, Zachariášu lebo tvoja prosba je vyslyšaná, a tvoja manželka, Alžbeta, ti porodí syna, a nazovieš jeho meno Ján.
16İsrailoğullarından birçoğunu, Tanrıları Rabbe döndürecek.
14A budeš mať radosť a plesanie, a mnohí sa budú radovať jeho narodeniu;
17Babaların yüreklerini çocuklarına döndürmek, söz dinlemeyenleri doğru kişilerin anlayışına yöneltmek ve Rab için hazırlanmış bir halk yetiştirmek üzere, İlyasın ruhu ve gücüyle Rabbin önünden gidecektir.››
15lebo bude veľký pred Pánom a vína ani nijakého nápoja opojného nebude nikdy piť a Svätým Duchom bude naplnený ešte od života svojej matky.
18Zekeriya meleğe, ‹‹Bundan nasıl emin olabilirim?›› dedi. ‹‹Çünkü ben yaşlandım, karımın da yaşı ilerledi.››
16A mnohých zo synov Izraelových obráti k Pánovi, ich Bohu.
19Melek ona şöyle karşılık verdi: ‹‹Ben Tanrının huzurunda duran Cebrailim. Seninle konuşmak ve bu müjdeyi sana bildirmek için gönderildim.
17A on sám pojde pred ním v duchu a v moci Eliášovej obrátiť srdcia otcov na deti a neposlušných k rozumnosti spravedlivých, aby prihotovil Pánovi pripravený ľud.
20İşte, belirlenen zamanda yerine gelecek olan sözlerime inanmadığın için dilin tutulacak, bunların gerçekleşeceği güne dek konuşamayacaksın.››
18A Zachariáš povedal anjelovi: Po čom to poznám? Lebo ja som už starý, aj moja manželka je pokročilá vo svojich dňoch.
21Zekeriyayı bekleyen halk, onun tapınakta bu kadar uzun süre kalmasına şaştı.
19Vtedy odpovedal anjel a riekol mu: Ja som Gabriel, ktorý stojím pred Bohom, a som poslaný na to, aby som hovoril s tebou a zvestoval ti tieto radostné veci.
22Zekeriya ise dışarı çıktığında onlarla konuşamadı. O zaman tapınakta bir görüm gördüğünü anladılar. Kendisi onlara işaretler yapıyor, ama konuşamıyordu.
20Nuž hľa, budeš mlčať, nemý, a nebudeš môcť prehovoriť až do toho dňa, keď sa to všetko stane, pretože si neuveril mojim slovám, ktoré sa naplnia svojím časom.
23Görev süresi bitince Zekeriya evine döndü.
21A ľud očakával Zachariáša a divil sa, keď predlieval v chráme.
24Bir süre sonra karısı Elizabet gebe kaldı ve beş ay evine kapandı.
22A keď vyšiel, nemohol k nim prehovoriť, a poznali, že videl videnie v chráme, lebo im dával náveštie a zostal nemý.
25‹‹Bunu benim için yapan Rabdir›› dedi. ‹‹Bu günlerde benimle ilgilenerek insanlar arasında utancımı giderdi.››
23A stalo sa, keď sa vyplnily dni jeho bohoslužby, že odišiel do svojho domu.
26Elizabetin hamileliğinin altıncı ayında Tanrı, Melek Cebraili Celilede bulunan Nasıra adlı kente, Davutun soyundan Yusuf adındaki adamla nişanlı kıza gönderdi. Kızın adı Meryemdi.
24A po tých dňoch počala Alžbeta, jeho manželka, a kryla sa päť mesiacov
28Onun yanına giren melek, ‹‹Selam, ey Tanrının lütfuna erişen kız! Rab seninledir›› dedi.
25a hovorila: Takto mi učinil Pán vo dňoch, v ktorých pohliadol na mňa, aby odňal moje pohanenie medzi ľuďmi.
29Söylenenlere çok şaşıran Meryem, bu selamın ne anlama gelebileceğini düşünmeye başladı.
26Potom v šiestom mesiaci bol poslaný anjel Gabriel od Boha do galilejského mesta, ktorému je meno Nazaret,
30Ama melek ona, ‹‹Korkma Meryem›› dedi, ‹‹Sen Tanrının lütfuna eriştin.
27k panne, zasnúbenej mužovi, ktorému bolo meno Jozef, z domu Dávidovho, a meno panny bolo Mária.
31Bak, gebe kalıp bir oğul doğuracak, adını İsa koyacaksın.
28A keď vošiel ku nej anjel, povedal: Raduj sa, obdarená milosťou! Pán s tebou, ty požehnaná medzi ženami!
32O büyük olacak, kendisine ‹Yüceler Yücesinin Oğlu› denecek. Rab Tanrı Ona, atası Davutun tahtını verecek.
29A ona vidiac ho zľakla sa nad jeho rečou a rozmýšľala, jaký to má byť pozdrav.
33O da sonsuza dek Yakupun soyu üzerinde egemenlik sürecek, egemenliğinin sonu gelmeyecektir.››
30Ale anjel jej povedal: Neboj sa Mária, lebo si našla milosť u Boha
34Meryem meleğe, ‹‹Bu nasıl olur? Ben erkeğe varmadım ki›› dedi.
31a hľa, počneš v živote a porodíš syna a nazovieš jeho meno Ježiš.
35Melek ona şöyle yanıt verdi: ‹‹Kutsal Ruh senin üzerine gelecek, Yüceler Yücesinin gücü sana gölge salacak. Bunun için doğacak olana kutsal, Tanrı Oğlu denecek.
32Ten bude veľký a bude sa volať Synom Najvyššieho. A Pán Bôh mu dá trón Dávida, jeho otca,
36Bak, senin akrabalarından Elizabet de yaşlılığında bir oğula gebe kaldı. Kısır bilinen bu kadın şimdi altıncı ayındadır.
33a bude kraľovať nad domom Jakobovým až na veky, a jeho kráľovstvu nebude konca.
37Tanrının yapamayacağı hiçbir şey yoktur.››
34A Mária povedala anjelovi: Jako sa to stane, keď neznám muža?
38‹‹Ben Rabbin kuluyum›› dedi Meryem, ‹‹Bana dediğin gibi olsun.›› Bundan sonra melek onun yanından ayrıldı.
35A anjel odpovedal a riekol jej: Svätý Duch prijde na teba, a moc Najvyššieho ti zatôni, a preto aj to splodené sväté bude sa volať Syn Boží.
39O günlerde Meryem kalkıp aceleyle Yahudanın dağlık bölgesindeki bir kente gitti.
36A hľa, Alžbeta, tvoja pokrevná, aj ona počala syna vo svojej starobe, a toto jej je už šiesty mesiac, tej, ktorú volajú neplodnou,
40Zekeriyanın evine girip Elizabeti selamladı.
37lebo u Boha nebude nemožným niktoré slovo.
41Elizabet Meryemin selamını duyunca rahmindeki çocuk hopladı. Kutsal Ruhla dolan Elizabet yüksek sesle şöyle dedi: ‹‹Kadınlar arasında kutsanmış bulunuyorsun, rahminin ürünü de kutsanmıştır!
38Vtedy povedala Mária: Hľa, som dievka Pánova; nech sa mi tedy stane podľa tvojho slova. A anjel odišiel od nej.
43Nasıl oldu da Rabbimin annesi yanıma geldi?
39A v tých dňoch vstala Mária a ponáhľajúc sa išla na vrchy, do mesta Júdovho.
44Bak, selamın kulaklarıma eriştiği an, çocuk rahmimde sevinçle hopladı.
40A vošla do domu Zachariášovho a pozdravila Alžbetu.
45İman eden kadına ne mutlu! Çünkü Rabbin ona söylediği sözler gerçekleşecektir.››
41A stalo sa, keď počula Alžbeta pozdrav Máriin, že poskočilo nemluvňa v jej živote, a Alžbeta bola razom naplnená Svätým Duchom
46Meryem de şöyle dedi: ‹‹Canım Rabbi yüceltir; Ruhum, Kurtarıcım Tanrı sayesinde sevinçle coşar.
42a zvolala veľkým hlasom a riekla: Požehnaná ty medzi ženami a požehnaný plod tvojho života!
48Çünkü O, sıradan biri olan kuluyla ilgilendi. İşte, bundan böyle bütün kuşaklar beni mutlu sayacak.
43Odkiaľ mi to, aby prišla ku mne matka môjho Pána?!
49Çünkü Güçlü Olan, benim için büyük işler yaptı. Onun adı kutsaldır.
44Lebo hľa, jako zavznel hlas tvojho pozdravu v moje uši, s plesotom poskočilo nemluvňa v mojom živote,
50Kuşaklar boyunca kendisinden korkanlara merhamet eder.
45a blahoslavená tá, ktorá uverila, lebo sa naplní to, čo jej bolo hovorené od Pána.
51Bileğiyle büyük işler yaptı; Gururluları yüreklerindeki kuruntularla darmadağın etti.
46A Mária riekla: Moja duša zvelebuje Pána,
52Hükümdarları tahtlarından indirdi, Sıradan insanları yükseltti.
47a môj duch plesá nad Bohom, mojím Spasiteľom
53Aç olanları iyiliklerle doyurdu, Zenginleri ise elleri boş çevirdi.
48pretože pohliadol na poníženie svojej dievky. Lebo hľa, odteraz ma budú blahoslaviť všetky pokolenia,
54Atalarımıza söz verdiği gibi, İbrahime ve onun soyuna sonsuza dek Merhamet etmeyi unutmayarak Kulu İsrailin yardımına yetişti.››
49pretože mi učinil veľké veci ten Mocný, a sväté je jeho meno,
56Meryem, üç ay kadar Elizabetin yanında kaldı, sonra kendi evine döndü.
50a jeho milosrdenstvo do pokolení a pokolení tým, ktorí sa ho boja.
57Elizabetin doğurma vakti geldi ve bir oğul doğurdu.
51Dokázal silu svojím ramenom, rozptýlil pyšných mysľou ich srdca,
58Komşularıyla akrabaları, Rabbin ona ne büyük merhamet gösterdiğini duyunca, onun sevincine katıldılar.
52svrhnul mocnárov s trónov a povýšil ponížených,
59Sekizinci gün çocuğun sünnetine geldiler. Ona babası Zekeriyanın adını vereceklerdi.
53lačných naplnil dobrými vecami a bohatých poslal preč prázdnych.
60Ama annesi, ‹‹Hayır, adı Yahya olacak›› dedi.
54Zaujal sa Izraela, svojho služobníka, aby sa rozpamätal na svoje milosrdenstvo,
61Ona, ‹‹Akrabaların arasında bu adı taşıyan kimse yok ki›› dediler.
55tak ako hovoril našim otcom, na milosrdenstvo, sľúbené Abrahámovi a jeho semenu na večnosť.
62Bunun üzerine babasına işaretle çocuğun adını ne koymak istediğini sordular.
56A Mária zostala s ňou asi tri mesiace a potom sa navrátila do svojho domu.
63Zekeriya bir yazı levhası istedi ve, ‹‹Adı Yahyadır›› diye yazdı. Herkes şaşakaldı.
57A Alžbete sa naplnil čas, aby porodila, i porodila syna.
64O anda Zekeriyanın ağzı açıldı, dili çözüldü. Tanrıyı överek konuşmaya başladı.
58A počuli okolní súsedia i jej príbuzní, že jej učinil Pán svoje veľké milosrdenstvo, a radovali sa s ňou.
65Çevrede oturanların hepsi korkuya kapıldı. Bütün bu olaylar, Yahudiyenin dağlık bölgesinin her yanında konuşulur oldu.
59Potom stalo sa ôsmeho dňa, že prišli obrezať dieťatko a volali ho po mene jeho otca Zachariášom.
66Duyan herkes derin derin düşünüyor, ‹‹Acaba bu çocuk ne olacak?›› diyordu. Çünkü Rab onunla birlikteydi.
60Ale jeho matka odpovedala a riekla: Nie, ale sa bude volať Ján.
67Çocuğun babası Zekeriya, Kutsal Ruhla dolarak şu peygamberlikte bulundu:
61A povedali jej: Veď nie je nikoho z tvojho príbuzenstva, kto by sa volal tým menom!
68‹‹İsrailin Tanrısı Rabbe övgüler olsun! Çünkü halkının yardımına gelip onları fidyeyle kurtardı.
62A dávali náveštie jeho otcovi, jako by asi chcel, aby sa volal.
69Eski çağlardan beri Kutsal peygamberlerinin ağzından bildirdiği gibi, Kulu Davutun soyundan Bizim için güçlü bir kurtarıcı çıkardı; Düşmanlarımızdan, Bizden nefret edenlerin hepsinin elinden Kurtuluşumuzu sağladı.
63A on si vypýtal tabuľku a napísal: Ján je jeho meno. A všetci sa divili.
72Böylece atalarımıza merhamet ederek Kutsal antlaşmasını anmış oldu.
64A naskutku sa otvorily jeho ústa i jeho jazyk, a hovoril dobrorečiac Bohu.
73Nitekim bizi düşmanlarımızın elinden kurtaracağına Ve ömrümüz boyunca Kendi önünde kutsallık ve doğruluk içinde, Korkusuzca kendisine tapınmamızı sağlayacağına dair Atamız İbrahime ant içerek söz vermişti.
65Vtedy prišla bázeň na všetkých, ktorí bývali okolo nich, a po celom tom vrchovatom kraji judskom hovorilo sa o všetkých týchto veciach.
76Sen de, ey çocuk, Yüceler Yücesinin peygamberi diye anılacaksın. Rabbin yollarını hazırlamak üzere önünden gidecek Ve Onun halkına, Günahlarının bağışlanmasıyla kurtulacaklarını bildireceksin.
66A všetci, ktorí to počuli, složili to vo svojom srdci a hovorili: Čo to len bude z toho dieťaťa! A ruka Pánova bola s ním.
78Çünkü Tanrımızın yüreği merhamet doludur. Onun merhameti sayesinde, Yücelerden doğan Güneş, Karanlıkta ve ölümün gölgesinde yaşayanlara ışık saçmak Ve ayaklarımızı esenlik yoluna yöneltmek üzere Yardımımıza gelecektir.››
67A Zachariáš, jeho otec, bol razom naplnený Svätým Duchom a prorokoval:
80Çocuk büyüyor, ruhsal yönden güçleniyordu. İsrail halkına görüneceği güne dek ıssız yerlerde yaşadı.
68Požehnaný Pán Bôh Izraelov, že navštívil a učinil vykúpenie svojmu ľudu
69a vyzdvihol nám roh spasenia v dome Dávida, svojho služobníka, -
70jako hovoril skrze ústa svojich svätých od veku prorokov -
71spasenie z moci našich nepriateľov a z ruky všetkých tých, ktorí nás nenávidia,
72aby učinil milosrdenstvo našim otcom a rozpamätal sa na svoju svätú smluvu,
73na prísahu, ktorú prisahal Abrahámovi, nášmu otcovi, že nám dá,
74aby sme vytrhnutí súc z ruky svojich nepriateľov slúžili jemu bez strachu
75v svätosti a v spravedlivosti pred ním po všetky dni svojho života.
76A ty, dieťatko, budeš sa volať prorokom Najvyššieho, lebo pojdeš pred tvárou Pánovou prihotoviť jeho cesty,
77dať jeho ľudu známosť spasenia, záležajúceho v odpustení ich hriechov
78pre vnútornosti milosrdenstva nášho Boha, ktorými nás navštívil východ z výsosti,
79aby sa ukázal tým, ktorí sedia vo tme a v tôni smrti, aby upravil naše nohy na cestu pokoja.
80A dieťatko rástlo a silnelo duchom a bolo na pustinách až do dňa svojho ukázania sa Izraelovi.