¹Ey Lübnan, kapılarını aç ki,Ateş sedir ağaçlarını yakıp yok etsin!

¹Otvor, Libanone, svoje vráta, a nech žerie oheň tvoje cedry!

²Ey çam ağacı, haykır!Sedir ağacı yıkıldı,Ulu ağaçlar yok oldu!Haykırın, ey Başan meşeleri,Gür ormanın ağaçları devrildi!

²Kvíľ, ó, jedľo, pretože padla cedra, lebo slávni sú spustošení! Kvíľte, duby Bázana, lebo sostúpil les, neprístupný.

³Çobanların haykırışını duy,Çünkü güzelim otlakları yok oldu!Genç aslanların kükremesini dinle,Çünkü Şeria Irmağının kıyısındaki ağaçlık yok oldu!

³Hlas kvílenia pastierov! Lebo je zkazená ich nádhera. Hlas revu mladých ľvov! Lebo je zkazená pýcha Jordána.

⁴Tanrım RAB, ‹‹Kesime ayrılmış sürüyü sen güt›› diyor,

⁴Takto hovorí Hospodin, môj Bôh: Pas stádo oviec, oddané na zabitie,

⁵‹‹Sürüyü satın alanlar koyunları kesiyor ama cezalarını çekmiyorlar. Koyunları satanlar da, ‹Tanrıya övgüler olsun, zengin oldum!› diyorlar. Çobanlar kendi sürülerine acımıyor.

⁵ktoré nemilosrdne zabíjajú ich majitelia a podľa svojej mienky nedopúšťajú sa tým viny, a tí, ktorí ich predávajú, hovoria: Požehnaný Hospodin, že som zbohatol. A ich pastieri? Niktorý sa nezľutúva nad nimi.

⁶Çünkü ülkede yaşayan halka artık acımayacağım›› diyor RAB, ‹‹Herkesi kendi komşusunun ve kralının eline teslim edeceğim. Ülkeyi ezecekler, ben de halkı ellerinden kurtarmayacağım.››

⁶Lebo sa už viacej nezľutujem nad obyvateľmi tejto zeme, hovorí Hospodin, ale hľa, ja spôsobím to, že najde človek človeka, a vydám ich každého do ruky jeho blížneho a do ruky jeho kráľa; potlčú zem, a nevytrhnem z ich ruky.

⁷Bunun üzerine kesime ayrılmış sürünün özellikle ezilenlerini güttüm. Elime iki değnek aldım; birine ‹‹Lütuf››, ötekine ‹‹Birlik›› adını koydum. Böylece sürüyü gütmeye başladım.

⁷A tak som pásol stádo oviec, oddané na zabitie, tedy strápených toho stáda. A vzal som si dve palice, z ktorých jednu som nazval Noam a druhú som nazval Choblím, a tak som pásol stádo.

⁸Bir ayda üç çobanı başımdan savdım. Çünkü ben sürüden bıkmıştım, sürü de benden tiksinmişti.

⁸A zahladil som troch pastierov v jednom mesiaci. Zunovala ich moja duša, a tiež aj ich duša si zošklivila mňa.

⁹Sürüye, ‹‹Artık sizi gütmeyeceğim. Ölen ölsün, kesilen kesilsin, geri kalanlar da birbirinin etini yesin›› dedim.

⁹Preto som povedal: Nebudem vás pásť; tá, ktorá má zomrieť, nech tedy zomrie, a tá, ktorá má byť vyhladená, nech je vyhladená, a tie, ktoré pozostanú, nech žerú každá mäso svojej družky.

¹⁰Sonra ‹‹Lütuf›› adındaki değneğimi aldım ve bütün uluslarla yapmış olduğum antlaşmayı bozmak için kırdım.

¹⁰A vzal som svoju palicu, Noam, a posekal som ju, aby som zrušil svoju smluvu, ktorú som učinil so všetkými národami.

¹¹Böylece antlaşma o gün bozuldu. Beni gözleyen sürünün ezilenleri RABbin sözünün yerine geldiğini anladılar.

¹¹A bola zrušená toho dňa, a tak poznali strápení stáda, ktorí pozorovali na mňa, že je to slovo Hospodinovo.

¹²Onlara, ‹‹Uygun görürseniz ücretimi ödeyin, yoksa boş verin›› dedim. Onlar da ücret olarak bana otuz gümüş verdiler.

¹²A povedal som im: Ak je to dobré vo vašich očiach, dajte moju mzdu, ale ak nie, nechajte tak. A odvážili moju mzdu, tridsať strieborných.

¹³RAB bana, ‹‹Çömlekçiye at›› dedi. Böylece bana biçtikleri yüksek değerin karşılığı olan otuz gümüşü alıp RABbin Tapınağındaki çömlekçiye attım.

¹³A Hospodin mi riekol: Hoď ju ta hrnčiarovi, nádhernú to cenu, ktorou som ocenený od nich. A vezmúc tých tridsať strieborných hodil som to v dome Hospodinovom pred hrnčiara.

¹⁴Sonra Yahuda ile İsrail arasındaki kardeşliği bozmak için ‹‹Birlik›› adındaki öteki değneğimi kırdım.

¹⁴Potom som posekal svoju druhú palicu, Choblím, aby som zrušil bratstvo medzi Júdom a Izraelom.

¹⁵RAB bana, ‹‹Sen yine akılsız bir çoban gibi donat kendini›› dedi,

¹⁵A Hospodin mi riekol: Ešte si vezmi nástroj bláznivého pastiera.

¹⁶‹‹Ülkeye öyle bir çoban atayacağım ki, yitiklere bakmayacak, dağılmışları aramayacak, yaralıları iyileştirmeyecek, sağlamları beslemeyecek. Ancak semiz koyunların etini yiyecek, tırnaklarını koparacak.

¹⁶Lebo hľa, ja vzbudím pastiera v tejto zemi. Hynúcich oviec nenavštívi, zahnaného nebude hľadať ani polámanej nebude liečiť, tej, ktorá stojí, nebude opatrovať, ale mäso tučnej bude jesť a ich kopytá zláme.

¹⁷‹‹Sürüyü terk eden değersiz çobanın vay haline!Kılıç kolunu ve sağ gözünü vursun!Kolu tamamen kurusun,Sağ gözü kör olsun!››

¹⁷Beda tomu ničomnému pastierovi, ktorý opúšťa stádo! Meč na jeho rameno a na jeho pravé oko! Jeho rameno istotne uschne, a jeho pravé oko sa istotne zatemnie.