1Sonunda Eyüp ağzını açtı ve doğduğu güne lanet edip şöyle dedi:
1 Woodin banda no Ayuba na nga me fiti ka nga hayyaŋ zaaro laali.
3‹‹Doğduğum gün yok olsun,‹Bir oğul doğdu› denen gece yok olsun!
2 A sintin ka ne:
4Karanlığa bürünsün o gün,Yüce Tanrı onunla ilgilenmesin,Üzerine ışık doğmasın.
3 «Naŋ zaaro kaŋ i n'ay hay din ma halaci. Cino din kaŋ i ne: ‹I du ize alboro,› Nga mo ma halaci.
5Karanlık ve ölüm gölgesi sahip çıksın o güne,Bulut çöksün üzerine;Işığını karanlık söndürsün.
4 Zaari woodin ma ciya kubay. Irikoy kaŋ go beena ma s'a baaru ceeci, Kaari mo ma si kaari a boŋ.
6Zifiri karanlık yutsun o geceyi,Yılın günleri arasında sayılmasın,Aylardan hiçbirine girmesin.
5 Kubay da buuyaŋ biya ma ne a se ngey wane. Beene hirriyaŋ ma soobay ka goro a boŋ. Hay kulu kaŋ ga wayna ciya kubay ma zaaro din humburandi.
7Kısır olsun o gece,Sevinç sesi duyulmasın içinde.
6 Kubay bi ma cino din di, I ma s'a kabu jiiro jirbi cindey banda, A ma si furo mo handey jirbey lasaabuyaŋ ra.
8Günleri lanetleyenler,Livyatanı uyandırmaya hazır olanlar,O günü lanetlesin.
7 Oho, naŋ cino din ma ciya waygunu. Farhã jinde kulu ma si te a ra.
9Akşamının yıldızları kararsın,Boş yere aydınlığı beklesin,Tan atışını görmesin.
8 Laaliyankoyey ma zaaro din laali, Ngey kaŋ yaŋ ga waani ka Lebiyatan* tunandi.
10Çünkü sıkıntı yüzü görmemem içinAnamın rahminin kapılarını üstüme kapamadı.
9 A almaari handariyayzey ma te kubay. A ma kaari ceeci, amma a ma si du a. A ma si di mo boyaŋ.
11‹‹Neden doğarken ölmedim,Rahimden çıkarken son soluğumu vermedim?
10 Zama a mana ay nyaŋo gunda daabu, A mana taabi tugu mo ay moy se.
12Neden beni dizler,Emeyim diye memeler karşıladı?
11 Ifo se no ay mana bu za gunde ra? Ifo se no yan'ay fundo taŋ za waati kaŋ ay fun gunde ra?
13Çünkü şimdi huzur içinde yatmış,Uyuyup dinlenmiş olurdum;
12 Ifo se no kangey n'ay ta? Ifo se no fafa go no binde, Hal ay ma du k'a sunsum?
14Yaptırdıkları kentler şimdi viran olanDünya kralları ve danışmanlarıyla birlikte,
13 Zama doŋ ay kani ka dangay, Doŋ ay jirbi ka fulanzam,
15Evlerini gümüşle dolduranAltın sahibi önderlerle birlikte.
14 In da ndunnya koyey da ngey faadancey care banda, Wo kaŋ yaŋ na kurmu zeeney cina koyne ngey boŋ se.
16Neden düşük bir çocuk gibi,Gün yüzü görmemiş yavrular gibi toprağa gömülmedim?
15 Wala in da koyey kaŋ yaŋ gonda wura care banda, Wo kaŋ yaŋ na ngey windey toonandi nda nzarfu.
17Orada kötüler kargaşayı bırakır,Yorgunlar rahat eder.
16 Ifo se no i man'ay nuusu sanda gunde hasaraw cine, Sanda attaciriya kaŋ mana di annura baa ce fo?
18Tutsaklar huzur içinde yaşar,Angaryacının sesini duymazlar.
17 Noodin no laalakoyey ga taabandiyaŋ naŋ, Noodin mo no fargantey ga fulanzam.
19Küçük de büyük de oradadır,Köle efendisinden özgürdür.
18 Noodin mo no borey kaŋ yaŋ go hawante ga fulanzam care banda, I si ye ka maa barzukoy jinde koyne.
20‹‹Niçin sıkıntı çekenlere ışık,Acı içindekilere yaşam verilir?
19 Ikayney da ibeerey kulu go noodin. Bannya mo fun nga koyo kambe ra.
21Oysa onlar gelmeyen ölümü özler,Onu define arar gibi ararlar;
20 Ifo se no i ga kaari no boro kaŋ go ga di bone se? Wala fundi mo borey kaŋ bine saray baa se?
22Mezara kavuşuncaNeşeden coşar, sevinç bulurlar.
21 Borey kaŋ yaŋ goono ga beeje ngey ma bu se amma buuyaŋ si kaa. I goono ga fansi k'a ceeci ka bisa baa arzaka tugante.
23Neden yaşam verilir nereye gideceğini bilmeyen insana,Çevresini Tanrının çitle çevirdiği kişiye?
22 I ga farhã nda cimi, I ga maa kaani d'i hin ka du saaray.
24Çünkü iniltim ekmekten önce geliyor,Su gibi dökülmekte feryadım.
23 Ifo se no i ga kaari no boro kaŋ fonda ga tugu se, Bora kaŋ Irikoy windi nda sinkita?
25Korktuğum,Çekindiğim başıma geldi.
24 Zama bine jisiyaŋ go ga kaa ay gaa waati kaŋ ay di ay ŋwaaro. Ay duray-duray yaŋey mo go ga gusam sanda hari cine,
26Huzur yok, sükûnet yok, rahat yok,Yalnız kargaşa var.››
25 Zama haya kaŋ ay joote din, Nga no ka kaŋ ay boŋ! Haŋ kaŋ n'ay humburandi mo no du ay.
26 Ay fundo siino ga maa kaani, Ay sinda daama fo kulu, Ay sinda fulanzamay mo, kala day taabi.»