¹Ya RAB, öç alıcı Tanrı,Saç ışığını, ey öç alıcı Tanrı!

¹Oh Panginoon, ikaw na Dios na kinauukulan ng panghihiganti, ikaw na Dios na kinauukulan ng panghihiganti, sumilang ka.

²Kalk, ey yeryüzünün yargıcı,Küstahlara hak ettikleri cezayı ver!

²Bumangon ka, ikaw na hukom ng lupa: ibigay mo sa palalo ang panghihiganti sa kanila.

³Kötüler ne zamana dek, ya RAB,Ne zamana dek sevinip coşacak?

³Panginoon, hanggang kailan ang masama, hanggang kailan magtatagumpay ang masama?

⁴Ağızlarından küstahlık dökülüyor,Suç işleyen herkes övünüyor.

⁴Sila'y dumadaldal, sila'y nagsasalita na may kapalaluan: lahat na manggagawa ng kasamaan ay nangagmamalaki.

⁵Halkını eziyorlar, ya RAB,Kendi halkına eziyet ediyorlar.

⁵Kanilang pinagwawaraywaray ang iyong bayan, Oh Panginoon, at dinadalamhati ang iyong mana.

⁶Dulu, garibi boğazlıyor,Öksüzleri öldürüyorlar.

⁶Kanilang pinapatay ang bao at ang taga ibang lupa, at pinapatay ang ulila.

⁷‹‹RAB görmez›› diyorlar,‹‹Yakupun Tanrısı dikkat etmez.››

⁷At kanilang sinasabi, ang Panginoo'y hindi makakakita, ni pakukundanganan man ng Dios ni Jacob ito.

⁸Ey halkın içindeki budalalar, dikkat edin;Ey aptallar, ne zaman akıllanacaksınız?

⁸Gunitain ninyo, ninyong mga hangal sa gitna ng bayan: at ninyong mga mangmang, kailan tayo magiging pantas?

⁹Kulağı yaratan işitmez mi?Göze biçim veren görmez mi?

⁹Siyang lumikha ng pakinig, hindi ba siya makakarinig? Siyang lumikha ng mata, hindi ba siya makakakita?

¹⁰Ulusları yola getiren yargılamaz mı?İnsanı eğiten bilmez mi?

¹⁰Siyang nagpaparusa sa mga bansa, hindi ba siya sasaway, sa makatuwid baga'y siyang nagtuturo sa tao ng kaalaman?

¹¹RAB insanın düşüncelerininBoş olduğunu bilir.

¹¹Nalalaman ng Panginoon ang mga pagiisip ng tao, na sila'y pawang walang kabuluhan.

¹²Ne mutlu, ya RAB, yola getirdiğin,Yasanı öğrettiğin insana!

¹²Mapalad ang tao na iyong pinarurusahan, Oh Panginoon, at tinuturuan mo sa iyong kautusan.

¹³Kötüler için çukur kazılıncaya dek,Onu sıkıntılı günlerden kurtarıp rahatlatırsın.

¹³Upang iyong mabigyan ng kapahingahan sa mga kaarawan ng kasakunaan, hanggang sa mahukay ang hukay na ukol sa masama.

¹⁴Çünkü RAB halkını reddetmez,Kendi halkını terk etmez.

¹⁴Sapagka't hindi itatakuwil ng Panginoon ang kaniyang bayan, ni pababayaan man niya ang kaniyang mana.

¹⁵Adalet yine doğruluk üzerine kurulacak,Yüreği temiz olan herkes ona uyacak.

¹⁵Sapagka't kahatulan ay babalik sa katuwiran: at susundan ng lahat na matuwid sa puso.

¹⁶Kötülere karşı beni kim savunacak?Kim benim için suçlulara karşı duracak?

¹⁶Sino ang babangon dahil sa akin laban sa mga manggagawa ng kasamaan? Sinong tatayo dahil sa akin laban sa mga manggagawa ng kasamaan?

¹⁷RAB yardımcım olmasaydı,Şimdiye dek sessizlik diyarına göçmüştüm bile.

¹⁷Kundi ang Panginoon ay naging aking katulong, ang kaluluwa ko'y tumahang madali sana sa katahimikan.

¹⁸‹‹Ayağım kayıyor›› dediğimde,Sevgin ayakta tutar beni, ya RAB.

¹⁸Nang aking sabihin, Ang aking paa ay natitisod; inalalayan ako ng iyong kagandahang-loob, Oh Panginoon.

¹⁹Kaygılar içimi sarınca,Senin avutmaların gönlümü sevindirir.

¹⁹Sa karamihan ng aking mga pagiisip sa loob ko ang iyong mga pagaliw ay nagbibigay lugod sa aking kaluluwa.

²⁰Yasaya dayanarak haksızlık yapan koltuk sahibiSeninle bağdaşır mı?

²⁰Makikisama ba sa iyo ang luklukan ng kasamaan, na nagaanyo ng pagapi sa pamamagitan ng palatuntunan?

²¹Onlar doğruya karşı birleşiyor,Suçsuzu ölüme mahkûm ediyorlar.

²¹Sila'y nagpipisan laban sa kaluluwa ng matuwid, at pinarusahan nila ang walang salang dugo.

²²Ama RAB bana kale oldu,Tanrım sığındığım kaya oldu.

²²Nguni't ang Panginoon ay naging aking matayog na moog; at ang Dios ko'y malaking bato na aking kanlungan.

²³Tanrımız RAB yaptıkları kötülüğüKendi başlarına getirecek,Kötülükleri yüzünden köklerini kurutacak,Evet, köklerini kurutacak.

²³At dinala niya sa kanila ang kanilang sariling kasamaan, at ihihiwalay niya sila sa kanilang sariling kasamaan; ihihiwalay sila ng Panginoon naming Dios.