¹Kendimizi yine tavsiye etmeye mi başlıyoruz? Yahut bazıları gibi size ya da sizden tavsiye mektuplarına mı ihtiyacımız var?

¹Are we beginning again to commend ourselves? Or do we need, as do some, letters of commendation to you or from you?

²Bütün insanlarca bilinen ve okunan, yüreklerimizde yazılı olan mektubumuz sizsiniz.

²You are our letter, written in our hearts, known and read by all men;

³Hizmetimizin sonucu olup mürekkeple değil, yaşayan Tanrı'nın Ruhuyla, taş levhalara değil, insan yüreğinin levhalarına yazılmış Mesih'in mektubu olduğunuz açıktır.

³being revealed that you are a letter of Christ, served by us, written not with ink, but with the Spirit of the living God; not in tablets of stone, but in tablets that are hearts of flesh.

⁴Mesih'in sayesindeTanrı'ya böyle bir güvenimiz vardır.

⁴Such confidence we have through Christ toward God;

⁵Herhangi bir şeyi kendi başarımız olarak saymaya yeterliyiz demek istemiyorum; bizi yeterli kılan Tanrı'dır.

⁵not that we are sufficient of ourselves, to account anything as from ourselves; but our sufficiency is from God;

⁶O bizi yazılı yasaya değil, Ruh'a dayalı yeni bir antlaşmanın hizmetkârları olmaya yeterli kıldı. Yazılı yasa öldürür, Ruh ise yaşatır.

⁶who also made us sufficient as servants of a new covenant; not of the letter, but of the Spirit. For the letter kills, but the Spirit gives life.

⁷Ölümle sonuçlanan hizmet, yani taş üzerine harf harf kazılmış olan yasa yücelik içinde geldiyse - öyle ki, İsrail oğulları, geçici olan parlaklığından ötürü Musa'nın yüzüne bakamıyorlardı - Ruh'a dayalı hizmetin yücelik içinde olacağı daha kesin değil mi?

⁷But if the service of death, written engraved on stones, came with glory, so that the children of Israel could not look steadfastly on the face of Moses for the glory of his face; which was passing away:

⁹İnsanı mahkûm eden hizmetin yüceliği varsa, aklanmayı sağlayan hizmetin yüceliği çok daha aşkındır.

⁸won’t service of the Spirit be with much more glory?

¹⁰Çünkü eskiden yüceltilmiş olanın, şimdi yücelikte aşkın olana göre yüceliği yoktur.

⁹For if the service of condemnation has glory, the service of righteousness exceeds much more in glory.

¹¹Geçici olan, yücelik içinde geldiyse, kalıcı olanın yüceliği çok daha büyüktür.

¹⁰For most certainly that which has been made glorious has not been made glorious in this respect, by reason of the glory that surpasses.

¹²Böyle bir ümide sahip olduğumuz için büyük cesaretle konuşabiliriz.

¹¹For if that which passes away was with glory, much more that which remains is in glory.

¹³Yüzündeki parlaklığın giderek söndüğünü İsrail oğulları görmesin diye yüzünü peçeyle örten Musa gibi değiliz.

¹²Having therefore such a hope, we use great boldness of speech,

¹⁴İsrail oğullarının zihinleri körleşmişti. Bugün bile eski antlaşmayı okudukları zaman zihinleri aynı peçeyle örtülü kalıyor. Çünkü bu peçe yalnız Mesih aracılığıyla kalkar.

¹³and not as Moses, who put a veil on his face, that the children of Israel wouldn’t look steadfastly on the end of that which was passing away.

¹⁵Ne var ki bugün bile, Musa'nın yazıları okundukça bir peçe yüreklerini örtüyor.

¹⁴But their minds were hardened, for until this very day at the reading of the old covenant the same veil remains, because in Christ it passes away.

¹⁶Oysa ne zaman birisi Rab'be dönerse, o peçe kaldırılır.

¹⁵But to this day, when Moses is read, a veil lies on their heart.

¹⁷Rab Ruh'tur ve Rab'bin Ruhu neredeyse orada özgürlük vardır.

¹⁶But whenever one turns to the Lord, the veil is taken away.

¹⁸Ve biz hepimiz peçesiz yüzle Rab'bin yüceliğini görerek yücelik üstüne yücelikle O'na benzer olmak üzere değiştiriliyoruz. Bu da Ruh olan Rab sayesinde oluyor.

¹⁷Now the Lord is the Spirit and where the Spirit of the Lord is, there is liberty.

¹⁸But we all, with unveiled face beholding as in a mirror the glory of the Lord, are transformed into the same image from glory to glory, even as from the Lord, the Spirit.