¹İnsanlarca ya da insan aracılığıyla değil, İsa Mesih ve O'nu ölümden diriltmiş olan Baba Tanrı aracılığıyla elçi atanan ben Pavlus'tan ve benimle beraber olan bütün kardeşlerden, Galatya'daki inanlı topluluklarına selam!

¹Paul, an apostle (not from men, neither through man, but through Jesus Christ, and God the Father, who raised him from the dead),

³Babamız Tanrı'dan ve Rab İsa Mesih'ten size lütuf ve esenlik olsun.

²and all the brothers The word for “brothers” here and where context allows may also be correctly translated “brothers and sisters” or “siblings.” who are with me, to the assemblies of Galatia:

⁴Mesih, Babamız Tanrı'nın isteğine uyarak, bizi şimdiki kötü çağdan kurtarmak için günahlarımıza karşılık kendini feda etti.

³Grace to you and peace from God the Father, and our Lord Jesus Christ,

⁵Tanrı'ya sonsuzlara dek yücelik olsun. Amin.

⁴who gave himself for our sins, that he might deliver us out of this present evil age, according to the will of our God and Father—

⁶Sizi Mesih'in lütfuyla çağıranı bırakıp değişik bir müjdeye böylesine çabuk dönmenize şaşıyorum.

⁵to whom be the glory forever and ever. Amen.

⁷Aslında başka bir müjde yoktur. Ancak aklınızı karıştıran ve Mesih'in müjdesini çarpıtmak isteyen kimseler vardır.

⁶I marvel that you are so quickly deserting him who called you in the grace of Christ to a different “good news”;

⁸Biz ya da gökten bir melek bile, size bildirdiğimiz müjdeye ters düşen bir müjde bildirirse, lanet olsun ona!

⁷and there isn’t another “good news.” Only there are some who trouble you, and want to pervert the Good News of Christ.

⁹Daha önce söylediğimizi şimdi yine söylüyorum, bir kimse size, kabul ettiğinize ters düşen bir müjde bildirirse, ona lanet olsun!

⁸But even though we, or an angel from heaven, should preach to you any “good news” other than that which we preached to you, let him be cursed.

¹⁰Şimdi ben insanların onayını mı, Tanrı'nın onayını mı arıyorum? Yoksa insanları mı hoşnut etmeye çalışıyorum? Eğer hâlâ insanları hoşnut etmek isteseydim, Mesih'in kulu olmazdım.

⁹As we have said before, so I now say again: if any man preaches to you any “good news” other than that which you received, let him be cursed.

¹¹Kardeşlerim, yaydığım müjdenin insan uydurması olmadığını bilmenizi istiyorum.

¹⁰For am I now seeking the favor of men, or of God? Or am I striving to please men? For if I were still pleasing men, I wouldn’t be a servant of Christ.

¹²Ben bu müjdeyi insandan almadım, kimseden de öğrenmedim. Bunu bana İsa Mesih açıkladı.

¹¹But I make known to you, brothers, concerning the Good News which was preached by me, that it is not according to man.

¹³Yahudi dinine bağlı olduğum zaman ne tür bir yaşam sürdüğümü duydunuz. Tanrı'nın topluluğuna alabildiğine zulmediyor, onu kırıp geçiriyordum.

¹²For neither did I receive it from man, nor was I taught it, but it came to me through revelation of Jesus Christ.

¹⁴Atalarımın geleneklerini savunmakta son derece gayretli ve Yahudi dininde, yaşıtım olan soydaşlarımın birçoğundan daha ilerideydim.

¹³For you have heard of my way of living in time past in the Jews’ religion, how that beyond measure I persecuted the assembly of God, and ravaged it.

¹⁵Ama beni daha annemin rahmindeyken seçip lütfuyla çağıran Tanrı, uluslara müjdelemem için Oğlunu bana göstermeye razı oldu. Ben de hemen insanlara danışmadım.

¹⁴I advanced in the Jews’ religion beyond many of my own age among my countrymen, being more exceedingly zealous for the traditions of my fathers.

¹⁷Kudüs'e, yani benden önce elçi olanların yanına da gitmedim. Arabistan'a gittim, sonra yine Şam'a döndüm.

¹⁵But when it was the good pleasure of God, who separated me from my mother’s womb, and called me through his grace,

¹⁸Bundan üç yıl sonra Kefas ile tanışmak üzere Kudüs'e gittim; on beş gün onun yanında kaldım.

¹⁶to reveal his Son in me, that I might preach him among the Gentiles, I didn’t immediately confer with flesh and blood,

¹⁹Öbür elçilerden hiçbirini görmedim; yalnız Rab İsa'nın kardeşi Yakup'u gördüm.

¹⁷nor did I go up to Jerusalem to those who were apostles before me, but I went away into Arabia. Then I returned to Damascus.

²⁰Bakın, size yazdıklarımın yalan olmadığını Tanrı'nın önünde belirtiyorum.

¹⁸Then after three years I went up to Jerusalem to visit Peter, and stayed with him fifteen days.

²¹Sonra Suriye ve Kilikya bölgelerine gittim.

¹⁹But of the other apostles I saw no one, except James, the Lord’s brother.

²²Yahudiye'nin Mesih'e ait toplulukları beni şahsen tanımıyorlardı.

²⁰Now about the things which I write to you, behold, before God, I’m not lying.

²³Yalnız şunu duymuşlardı: «Bir zamanlar bize zulmeden adam, önceleri yıkmaya çalıştığı imanı şimdi yayıyor.»

²¹Then I came to the regions of Syria and Cilicia.

²⁴Böylece benden ötürü Tanrı'yı yüceltiyorlardı.

²²I was still unknown by face to the assemblies of Judea which were in Christ,

²³but they only heard: “He who once persecuted us now preaches the faith that he once tried to destroy.”

²⁴And they glorified God in me.