1Oti toe kuhilo hadua mala'eka to parimuku mana'u ngkai suruga. Limu' mpoputu' -i pai' woo' -na nawewe pino. Lio-na mehini hewa eo, witi' -na hewa tuha', mehini mpo'apu.
1En ik zag een anderen sterken engel, afkomende van den hemel, die bekleed was met een wolk; en een regenboog was boven zijn hoofd; en zijn aangezicht was als de zon, en zijn voeten waren als pilaren van vuur.
2Witi' ka'ana-na mentodu hi tahi', pai' witi' ki'ii-na mentodu hi role-na. Hi pale-na ria hantau sura to kedi' to tebongka-mi.
2En hij had in zijn hand een boeksken, dat geopend was; en hij zette zijn rechtervoet op de zee, en den linker op de aarde.
3Pe'au-nami mala'eka toei hewa po'oa singa. Katimpaliu-na me'au, moni wo'o-mi-hawo kuna to pitu hante moni to bohe, molibu' hewa manusia'.
3En hij riep met een grote stem, gelijkerwijs een leeuw brult; en als hij geroepen had, spraken de zeven donderslagen hun stemmen.
4Ka'oti-ra molibu' kuna toera, ke ku'uki' -mi, mule' ku'epe to mololita ngkai suruga to mpo'uli' -ka: "Neo' nu'uki' tetu! Wunii' napa to ra'uli' kuna to pitu toera we'i."
4En toen de zeven donderslagen hun stemmen gesproken hadden, zo zou ik ze geschreven hebben; en ik hoorde een stem uit den hemel, die tot mij zeide: Verzegel, hetgeen de zeven donderslagen gesproken hebben, en schrijf dat niet.
5Oti toe, mala'eka to kuhilo-e we'i, to mentodu hi tahi' pai' hi role-na, mpo'ongko' pale ka'ana-na hi langi'.
5En de engel, dien ik zag staan op de zee, en op de aarde, hief zijn hand op naar den hemel;
7Mosumpa-i hante hanga' Alata'ala to tuwu' duu' kahae-hae-na, to mpopajadi' langi', dunia', tahi' hante hawe'ea ihi' -na. Na'uli' hi rala posumpa-na hewa toi: "Hante kuasa to nawai' -ka Alata'ala ku'uli': Ane mala'eka kapitu-na mpotuwui' sangkakala-na mpai', hinto'u toe-mi Alata'ala mpadupa' patuju-na to mahae-mi tewunii', hewa to na'uli' owi hi nabi-nabi to mpokeni lolita-na. Uma-pi raderu' -deru' tempo-na."
6En hij zwoer bij Dien, Die leeft in alle eeuwigheid, Die den hemel geschapen heeft en hetgeen daarin is, en de aarde en hetgeen daarin is, en de zee en hetgeen daarin is, dat er geen tijd meer zal zijn;
8Oti toe, topololita to ku'epe ngkai suruga-e we'i, mpololitai wo'o-ama, na'uli' -ka: "Hilou-moko mpo'ala' sura to tebongka hi pale mala'eka to mentodu hi tahi' pai' hi role-na toei mai!"
7Maar in de dagen der stem des zevenden engels, wanneer hij bazuinen zal, zo zal de verborgenheid Gods vervuld worden, gelijk Hij Zijn dienstknechten, den profeten, verkondigd heeft.
9Kahilou-ku mpu'u-mi hi mala'eka toei, ku'uli' -ki: "Wai' -a sura to kedi' tetu mai." Na'uli' -ka: "Ala' -mile pai' koni' -mi. Ane hi rala ta'i-nui, mopai'. Aga hi nganga-nu momi' hewa ue wani."
8En de stem, die ik gehoord had uit den hemel, sprak wederom met mij, en zeide: Ga henen, neem het boeksken, dat geopend en in de hand des engels is, die op de zee en op de aarde staat.
10Kaku'ala' -na mpu'u-mi sura toe ngkai pale-na pai' kukoni'. Hi nganga-ku momi' mpu'u hewa ue wani, aga hi rala ta'i-ku mopai'.
9En ik ging henen tot den engel, zeggende tot hem: Geef mij dat boeksken. En hij zeide tot mij: Neem dat en eet het op; en het zal uw buik bitter maken, maar in uw mond zal het zoet zijn als honig.
11Oti toe na'uli' -ka: "Kana nupohowa' wo'o-mi mpai' lolita ngkai Alata'ala, mpotompo'wiwi tauna ngkai wori' negara, wori' pomuli pai' wori' nyala basa, pai' mpotompo'wiwi magau' -magau' wo'o."
10En ik nam dat boeksken uit de hand des engels, en ik at dat op; en het was in mijn mond zoet als honig, en als ik het gegeten had, werd mijn buik bitter.
11En hij zeide tot mij: Gij moet wederom profeteren voor vele volken, en natien, en talen, en koningen.