¹Sự khôn ngoan há chẳng kêu lên sao? Sự thông sáng há không vang tiếng mình ra ư?

¹A nuk bërtet vallë dituria dhe maturia a nuk e bën zërin e saj të dëgjohet?

²Sự khôn ngoan đứng trên chót các nơi cao, Ngoài đường, tại các ngã tư.

²Ajo qëndron në këmbë mbi majën e lartësive, gjatë rrugës, në kryqëzimet e rrugëve;

³Gần bên cửa thành, tại nơi vào thành, Ở chỗ đông trong cửa thành, sự khôn ngoan la lên rằng:

³bërtet pranë portave, në hyrje të qyteteve, në prag të dyerve;

⁴Hỡi loài người, ta kêu gọi các ngươi, Và tiếng ta hướng về con cái loài người!

⁴"Ju drejtohem juve, o njerëz dhe zëri im u drejtohet bijve të njeriut.

⁵Hỡi kẻ ngu muội, hãy hiểu sự khôn khéo; Hỡi kẻ dại dột, lòng ngươi khá nên thông sáng.

⁵Kuptoni, o njerëz të thjeshtë, maturinë, dhe ju, njerëz pa mend, kini një zemër të urtë.

⁶Hãy nghe, vì ta sẽ nói điều tốt lành, Ta hở môi ra mà dạy điều ngay thẳng.

⁶Më dëgjoni, sepse do të flas për gjëra të rëndësishme dhe buzët e mia do të hapen për të thënë gjëra të drejta.

⁷Vì miệng ta sẽ nói chân thật; Còn môi ta ghét sự gian ác.

⁷Sepse goja ime do të shpallë të vërtetën; pabesia është e neveritshme për buzët e mia.

⁸Các lời miệng ta điều xưng hiệp sự công bình. Trong nó chẳng có điều chi cong vạy hoặc gian tà.

⁸Të gjitha fjalët e gojës sime janë të drejta, në to nuk ka asgjë të shtrembër dhe të çoroditur.

⁹Thảy đều rõ ràng cho người nào hiểu biết, Và ngay thẳng cho người nào tìm được sự tri thức.

⁹Janë të gjitha të drejta për atë që ka mend dhe për ata që kanë gjetur dijen.

¹⁰Khá nhận sự khuyên dạy ta, chớ lãnh tiền bạc, Thà lãnh sự tri thức hơn là vàng chọn lựa;

¹⁰Pranoni mësimin tim dhe jo argjendin, dijen në vend të arit të zgjedhur,

¹¹Vì sự khôn ngoan có giá hơn châu ngọc, Và các vật mình ưa thích hơn hết chẳng sánh bằng nó đặng.

¹¹sepse dituria vlen më tepër se margaritarët, të gjitha gjërat që dikush mund dikush të dëshiroje nuk barazohen me të.

¹²Ta, là sự khôn ngoan, đồng ở với sự thông minh, Và tìm được sự hiểu biết, và sự dẽ dặt.

¹²Unë, dituria, rri me maturinë dhe e gjej dijen në meditim.

¹³Sự kính sợ Ðức Giê-hô-va, ấy là ghét điều ác; Ta ghét sự kiêu ngạo, xấc xược, con đường ác, và miệng gian tà.

¹³Frika e Zotit është të urresh të keqen; unë e urrej kryelartësinë, arrogancën, rrugën e keqe dhe gojën e çoroditur.

¹⁴Mưu luận và sự thông thạo đều thuộc về ta; Ta là sự thông sáng; năng lực vốn thuộc về ta.

¹⁴Mua më takon mendimi dhe dituria e vërtetë; unë jam zgjuarsia, mua më përket forca.

¹⁵Nhờ ta, các vua cai trị, Và những quan trưởng định sự công bình.

¹⁵Nëpërmjet meje mbretërojnë mbretërit dhe princat vendosin drejtësinë.

¹⁶Nhờ ta, các quan trưởng, người tước vị, Và các quan xét thế gian đều quản hạt.

¹⁶Nëpërmjet meje qeverisin krerët, fisnikët, tërë gjykatësit e tokës.

¹⁷Ta yêu mến những người yêu mến ta, Phàm ai tìm kiếm ta sẽ gặp ta.

¹⁷Unë i dua ata që më duan, dhe ata që më kërkojnë me kujdes më gjejnë.

¹⁸Sự giàu có, sự tôn trọng, Của cải bền lâu, và sự công bình, đều ở nơi ta.

¹⁸Me mua janë pasuria dhe lavdia, pasuria që zgjat dhe drejtësia.

¹⁹Bông trái ta tốt hơn vàng, đến đỗi hơn vàng ròng; Hoa lợi của ta quí hơn bạc cao.

¹⁹Fryti im është më i mirë se ari, po, se ari i kulluar, dhe prodhimi im më tepër se argjendi i zgjedhur.

²⁰Ta đi trong con đường công bình, Giữa các lối ngay thẳng,

²⁰Unë eci në rrugën e drejtësisë, në mes të shtigjeve të drejtësisë,

²¹Ðặng làm cho kẻ yêu mến ta hưởng được của cải thật, Và làm cho đầy dẫy các kho tàng của họ.

²¹për t'i bërë ata që më duan të trashëgojnë pasurinë e vërtetë dhe për të mbushur thesaret e tyre.

²²Trong buổi Ðức Giê-hô-va khởi cuộc tạo hóa, Và thời thái cổ, trước khi chưa dựng nên muôn vật thì Ngài đã có ta.

²²Zoti më zotëroi në fillim të rrugës së tij, përpara veprave të tij më të lashta.

²³Ta đã được lập từ trước vô cùng Từ khi nguyên thỉ, trước khi dựng nên trái đất.

²³U vendosa nga amshimi, që në krye, para se toka të ekzistonte.

²⁴Lúc chưa có vực sâu, chưa có nguồn chảy nước nhiều. Thì ta đã sanh ra rồi.

²⁴Më prodhuan kur nuk kishte ende humnera, kur nuk kishte burime me ujë të bollshëm.

²⁵Trước khi núi non chưa lập nên, Và các gò nổng chưa có;

²⁵Më prodhuan para se themelet e maleve të ishin përforcuar, para kodrinave,

²⁶Trước khi Ðức Giê-hô-va chưa có dựng nên đất, đồng ruộng, Và tro bụi đầu tiên của thế gian, thì ta đã sanh ra rồi.

²⁶kur nuk kishte sajuar ende as tokën, as fushat dhe as plisat e para të dheut.

²⁷Khi Ðức Chúa Trời lập các từng trời, Và đặt cái vòng trên mặt vực sâu, thì có ta ở đó.

²⁷Kur ai fiksonte qiejtë, unë isha aty; kur bënte një rreth mbi sipërfaqen e humnerës,

²⁸Khi Ngài làm cho kiên cố các từng mây trên cao, Khiến các nguồn vực sâu vững chắc,

²⁸kur i bënte të qëndrueshëm qiejtë e epërm, kur përforconte burimet e humnerës,

²⁹Ðịnh bờ cõi cho biển, Ðể nước không tràn phạm điều răn của Ngài, Và khi Ngài lập nên trái đất,

²⁹kur i caktonte detit caqet e tij në mënyrë që ujërat të mos kalonin përtej urdhërit të tij, kur vendoste themelet e dheut,

³⁰Thì ta ở bên Ngài làm thợ cái, Hằng ngày ta là sự khoái lạc Ngài, Và thường thường vui vẻ trước mặt Ngài.

³⁰unë isha pranë tij si një arkitekt, isha çdo ditë kënaqësia e tij, duke u gëzuar çdo çast para tij;

³¹Ta lấy làm vui vẻ về chỗ có người ở trên trái đất của Ngài, Và sự vui thích ta ở nơi con cái loài người.

³¹kënaqesha në pjesën e banueshme të botës dhe gjeja ëndjen time me bijtë e njerëzve.

³²Vậy, bây giờ, các con ơi! hãy nghe ta; Ai giữ đạo ta lấy làm có phước thay.

³²Tani, pra, më dëgjoni, o bij; lum ata që ndjekin rrugët e mia!

³³Khá nghe lời khuyên dạy, và ở khôn ngoan, Chớ nên từ chối nó.

³³Dëgjoni këto mësime, tregohuni të urtë dhe mos i hidhni poshtë!

³⁴Người nào nghe lời ta, Hằng ngày tỉnh thức tại nơi cửa ta, Và chờ đợi ở bên các trụ cửa ta, lấy làm có phước thay.

³⁴Lum ai njeri që më dëgjon, duke u gdhirë çdo ditë te portat e mia dhe duke ruajtur shtalkat e portave të mia.

³⁵Vì hễ ai tìm được ta, thì gặp sự sống, Và sẽ được ơn của Ðức Giê-hô-va;

³⁵Sepse ai që më gjen, gjen jetën, dhe siguron përkrahjen e Zotit.

³⁶Nhưng ai phạm đến ta, làm hại cho linh hồn mình; Còn kẻ nào ghét ta, ắt ưa thích sự chết.

³⁶Por ai që mëkaton kundër meje, i bën të keqe vetvetes; të gjithë ata që më urrejnë duan vdekjen".