¹Therefore when we couldn’t stand it any longer, we thought it good to be left behind at Athens alone,

¹پس چون دیگر نمی توانستیم بی خبری را تحمل کنیم تصمیم گرفتیم که در شهر آتن تنها بمانیم

²and sent Timothy, our brother and God’s servant in the Good News of Christ, to establish you, and to comfort you concerning your faith;

²و تیموتاوس برادر ما و خادم خدا در انتشار انجیل مسیح را فرستادیم تا شما را در ایمان تان تقویت نماید و دلداری دهد،

³that no one be moved by these afflictions. For you know that we are appointed to this task.

³تا هیچ کس در اثر این زجر و آزار ها دلسرد نشود. خود تان می دانید که این آزار ها نصیب و قسمت ماست.

⁴For most certainly, when we were with you, we told you beforehand that we are to suffer affliction, even as it happened, and you know.

⁴وقتی ما با شما بودیم، از پیش به شما گفتیم که زجر و آزار در انتظار ماست و چنانکه آگاه هستید همان طور هم شده است.

⁵For this cause I also, when I couldn’t stand it any longer, sent that I might know your faith, for fear that by any means the tempter had tempted you, and our labor would have been in vain.

⁵از این جهت چون این بی خبری، دیگر برای من غیر قابل تحمل بود، تیموتاوس را نزد شما فرستادم تا از ایمان شما آگاه شوم، زیرا می ترسیدم آن اغوا کننده یعنی شیطان شما را به نوعی، وسوسه کرده و زحمات ما بی نتیجه مانده باشد.

⁶But when Timothy came just now to us from you, and brought us glad news of your faith and love, and that you have good memories of us always, longing to see us, even as we also long to see you;

⁶اما اکنون که تیموتاوس از پیش شما بازگشته است خبر خوشی دربارۀ ایمان و محبت شما به ما داده است و خبر می دهد که شما با چه لطفی همواره ما را به یاد می آورید و همان گونه که ما برای دیدن شما علاقه داریم، شما نیز برای دیدن ما علاقه دارید.

⁷for this cause, brothers, we were comforted over you in all our distress and affliction through your faith.

⁷ای برادران، با وجود همۀ نگرانی ها و زحماتی که داریم این خبر خیال ما را دربارۀ شما راحت ساخته است و ایمان شما ما را آسوده خاطر کرده است.

⁸For now we live, if you stand fast in the Lord.

⁸اگر شما در خداوند استوار بمانید، ما زندگی تازه ای خواهیم داشت.

⁹For what thanksgiving can we render again to God for you, for all the joy with which we rejoice for your sakes before our God;

⁹ما چطور می توانیم به قدر کفایت، خدا را برای شما و برای تمام خوشی ای که به خاطر شما در پیشگاه خدا احساس می کنیم سپاسگزاری کنیم؟

¹⁰night and day praying exceedingly that we may see your face, and may perfect that which is lacking in your faith?

¹⁰شب و روز با التماس دعا می کنیم که روی شما را ببینیم و نواقص ایمان شما را برطرف سازیم.

¹¹Now may our God and Father himself, and our Lord Jesus Christ, direct our way to you;

¹¹خدای پدر و عیسی مسیح خداوند ما، راه ما را به سوی شما بگشاید!

¹²and the Lord make you to increase and abound in love one toward another, and toward all men, even as we also do toward you,

¹²و خداوند عطا فرماید که مطابق میزان محبتی که ما برای شما داریم محبت شما برای یکدیگر و همۀ مردم افزایش و گسترش یابد.و خدا دل های شما را قوی گرداند تا در آن هنگام که خداوند ما عیسی با همۀ مقدسین خود می آید، شما در حضور خدای پدر پاک و بی عیب باشید.

¹³to the end he may establish your hearts blameless in holiness before our God and Father, at the coming of our Lord Jesus with all his saints.

¹³و خدا دل های شما را قوی گرداند تا در آن هنگام که خداوند ما عیسی با همۀ مقدسین خود می آید، شما در حضور خدای پدر پاک و بی عیب باشید.