¹But I say that so long as the heir is a child, he is no different from a bondservant, though he is lord of all;

¹مقصود من اینست: تا زمانی که وارث صغیر است، اگرچه مالک همۀ دارایی پدر خود باشد، با یک غلام فرقی ندارد.

²but is under guardians and stewards until the day appointed by the father.

²او تا روزی که پدرش معین کرده است تحت مراقبت سرپرستان و قیم ها به سر خواهد برد.

³So we also, when we were children, were held in bondage under the elemental principles of the world.

³ما نیز همین طور در دوران کودکی، غلامان عقاید طفلانۀ دنیوی بودیم،

⁴But when the fullness of the time came, God sent out his Son, born to a woman, born under the law,

⁴اما وقتی زمان معین فرا رسید، خدا پسر خود را که از یک زن و در قید شریعت متولد شده بود، فرستاد

⁵that he might redeem those who were under the law, that we might receive the adoption of children.

⁵تا با خونبها، آزادی کسانی را که در قید شریعت بودند فراهم سازد و تا ما مقام فرزندی را به دست آوریم.

⁶And because you are children, God sent out the Spirit of his Son into your hearts, crying, “Abba, Abba is a Greek spelling for the Aramaic word for “Father” or “Daddy” used in a familiar, respectful, and loving way. Father!”

⁶خدا برای اثبات این که شما فرزندان او هستید، روح پسر خود را به قلب های ما فرستاده است و این روح فریاد زده می گوید: «اَبا، ای پدر.»

⁷So you are no longer a bondservant, but a son; and if a son, then an heir of God through Christ.

⁷پس تو دیگر برده نیستی، بلکه پسری و چون پسر هستی، خدا تو را وارث خود نیز ساخته است.

⁸However at that time, not knowing God, you were in bondage to those who by nature are not gods.

⁸در گذشته به علت اینکه خدای حقیقی را نشناخته بودید، خدایانی را که وجود حقیقی نداشتند، بندگی می کردید.

⁹But now that you have come to know God, or rather to be known by God, why do you turn back again to the weak and miserable elemental principles, to which you desire to be in bondage all over again?

⁹اما اکنون که خدا را می شناسید ـ بهتر بگویم خدا شما را می شناسد ـ چگونه می توانید به عقاید طفلانه و پست برگردید؟ چرا می خواهید دوباره بردگان آن عقاید شوید؟

¹⁰You observe days, months, seasons, and years.

¹⁰روزها، ماه ها، فصل ها و سال های مخصوصی را نگاه می دارید.

¹¹I am afraid for you, that I might have wasted my labor for you.

¹¹می ترسم تمام زحماتی را که تا کنون برای شما کشیده ام به هَدَر رفته باشد!

¹²I beg you, brothers, become as I am, for I also have become as you are. You did me no wrong,

¹²ای برادران، از شما تقاضا می کنم مِثل من بشوید، مگر من مِثل شما نشده ام؟ من نمی گویم که شما به من بدی کرده اید.

¹³but you know that because of weakness of the flesh I preached the Good News to you the first time.

¹³شما می دانید به علت ناخوشی جسمانی من بود که برای اولین بار در آنجا به شما بشارت دادم

¹⁴That which was a temptation to you in my flesh, you didn’t despise nor reject; but you received me as an angel of God, even as Christ Jesus.

¹⁴و اگر چه ناخوشی من آزمایش سختی برای شما بود، مرا خوار نشمردید و از من رویگردان نشدید. برعکس، طوری از من پذیرایی کردید که گویی فرشتۀ خدا یا حتی مسیح عیسی بودم.

¹⁵What was the blessing you enjoyed? For I testify to you that, if possible, you would have plucked out your eyes and given them to me.

¹⁵پس آن رضامندی ای که نسبت به من داشتید چه شد؟ من می توانم بدون شک بگویم که اگر ممکن می بود چشمان خود را کشیده به من می دادید.

¹⁶So then, have I become your enemy by telling you the truth?

¹⁶آیا حالا با اظهار حقیقت، دشمن شما شده ام؟

¹⁷They zealously seek you in no good way. No, they desire to alienate you, that you may seek them.

¹⁷بدانید، آن اشخاصی که توجه زیادی به شما نشان می دهند، نیت شان خیر نیست! آن ها تنها چیزی که می خواهند این است که شما را از من جدا سازند تا سرانجام شما نیز توجه زیادی به آن ها نشان دهید.

¹⁸But it is always good to be zealous in a good cause, and not only when I am present with you.

¹⁸جلب توجه کردن در صورتی که برای یک هدف عالی و همیشگی باشد چیز خوبی است، نه فقط هنگامی که من با شما هستم.

¹⁹My little children, of whom I am again in travail until Christ is formed in you—

¹⁹ای فرزندان من، بار دیگر درست مانند مادری در وقت زایمان، برای شما احساس درد می کنم تا شکل مسیح در شما پیدا شود.

²⁰but I could wish to be present with you now, and to change my tone, for I am perplexed about you.

²⁰ای کاش اکنون پیش شما می بودم تا با لحن دیگری با شما سخن می گفتم. فعلاً در مورد شما بسیار حیران هستم!

²¹Tell me, you that desire to be under the law, don’t you listen to the law?

²¹بگوئید ببینم، شما که علاقه دارید تحت فرمان شریعت باشید، مگر آنچه را که تورات می گوید، نمی شنوید؟

²²For it is written that Abraham had two sons, one by the handmaid, and one by the free woman.

²²زیرا در تورات نوشته شده است که ابراهیم دو پسر داشت، یکی از کنیز و دیگری از زن آزاد.

²³However, the son by the handmaid was born according to the flesh, but the son by the free woman was born through promise.

²³پسر کنیز به طور معمولی تولد یافت و پسر زن آزاد در نتیجۀ وعدۀ خدا متولد شد.

²⁴These things contain an allegory, for these are two covenants. One is from Mount Sinai, bearing children to bondage, which is Hagar.

²⁴این داستان را برای تشبیه می توان این طور بیان کرد. این دو زن ـ دو پیمان هستند ـ یکی از کوه سینا ظاهر می شود و فرزندانی برای بردگی می آورد و اسمش هاجر است.

²⁵For this Hagar is Mount Sinai in Arabia, and answers to the Jerusalem that exists now, for she is in bondage with her children.

²⁵هاجر نمایندۀ کوه سینا در عربستان و برابر با اورشلیم کنونی است که خود و فرزندانش در بندگی گرفتارند.

²⁶But the Jerusalem that is above is free, which is the mother of us all.

²⁶اما، اورشلیم آسمانی آزاد و مادر همۀ ماست،

²⁷For it is written, “Rejoice, you barren who don’t bear. Break forth and shout, you that don’t travail. For more are the children of the desolate than of her who has a husband.” Isaiah 54:1

²⁷زیرا نوشته شده است:«شادباش ای زنی که هرگز نزاییده ای و ای تو که هرگز درد زایمان را نچشیده ای. فریاد کن و از شادمانی به صدا درآی، زیرا فرزندان زن بی کس از فرزندان زن شوهردار بیشترند.»

²⁸Now we, brothers, as Isaac was, are children of promise.

²⁸اکنون شما نیز ای برادران، بنابر وعدۀ خدا، مانند اسحاق فرزندان خدا هستید.

²⁹But as then, he who was born according to the flesh persecuted him who was born according to the Spirit, so also it is now.

²⁹در آن زمان، فرزندی که به طور معمولی زائیده شده بود، فرزندی را که به قدرت روح خدا تولد یافت آزار می داد و امروز نیز همین طور است.

³⁰However what does the Scripture say? “Throw out the handmaid and her son, for the son of the handmaid will not inherit with the son of the free woman.” Genesis 21:10

³⁰اما چه نوشته شده است؟ می فرماید: «کنیز و پسرش را بیرون کن، زیرا پسر کنیز به هیچ وجه هم ارث با پسر زن آزاد نخواهد بود.»بنابراین ای برادران، ما فرزندان کنیز نیستیم بلکه اولاد زن آزاد می باشیم.

³¹So then, brothers, we are not children of a handmaid, but of the free woman.

³¹بنابراین ای برادران، ما فرزندان کنیز نیستیم بلکه اولاد زن آزاد می باشیم.