1Let not many of you be teachers, my brothers, knowing that we will receive heavier judgment.
1ای برادران من، درست نیست که بسیاری از شما در کلیسا معلم باشید، چون می دانید که روز داوری برای ما معلمین سخت تر خواهد بود.
2For in many things we all stumble. If anyone doesn’t stumble in word, the same is a perfect man, able to bridle the whole body also.
2همۀ ما در چیزهای زیاد مرتکب خطایایی می شویم و کسی که در سخن گفتن خطا نکند، مرد کاملی است و می تواند تمام وجود خود را اداره کند.
3Indeed, we put bits into the horses’ mouths so that they may obey us, and we guide their whole body.
3ما به دهان اسپان دهنه می زنیم تا مُطیع ما شوند و به این وسیله تمام بدن آن ها را به هر طرف که بخواهیم می گردانیم.
4Behold, the ships also, though they are so big and are driven by fierce winds, are yet guided by a very small rudder, wherever the pilot desires.
4همچنین می توان کشتی های بسیار بزرگ را که از بادهای سخت رانده می شوند، با استفاده از سُکان بسیار کوچکی مهار کرد و به هر جا که ناخدا بخواهد، هدایت نمود.
5So the tongue is also a little member, and boasts great things. See how a small fire can spread to a large forest!
5زبان هم همین طور است: گرچه عضو کوچکی است، اما ادعا های بزرگ دارد. چه جنگلهای بزرگ که با جَرَقه ای، آتش می گیرند.
6And the tongue is a fire. The world of iniquity among our members is the tongue, which defiles the whole body, and sets on fire the course of nature, and is set on fire by Gehenna. or, Hell
6زبان هم آتش است! در میان تمام اعضای بدن ما زبان دنیایی از شرارت است که همه وجود ما را آلوده می سازد و دوران زندگی را به جهنم سوزانی مبدل می کند.
7For every kind of animal, bird, creeping thing, and thing in the sea, is tamed, and has been tamed by mankind.
7انسان توانسته است و باز هم می تواند تمام حیوانات وحشی و پرندگان و خزندگان و ماهیان را رام کند.
8But nobody can tame the tongue. It is a restless evil, full of deadly poison.
8ولی هیچکس هرگز نتوانسته است زبان را تحت فرمان خود نگه دارد. زبان، شریر و رام نشدنی و پُر از زهر کشنده است.
9With it we bless our God and Father, and with it we curse men, who are made in the image of God.
9ما با آن، هم خداوند و پدر را حمد و سپاس می گوئیم و هم انسان را که به صورت خدا آفریده شده است، دشنام می دهیم.
10Out of the same mouth comes forth blessing and cursing. My brothers, these things ought not to be so.
10از یک دهان هم شکر و سپاس شنیده می شود و هم دشنام! ای برادران، این کار درست نیست.
11Does a spring send out from the same opening fresh and bitter water?
11آیا یک چشمه می تواند از یک شکاف هم آب شیرین و هم آب شور جاری سازد؟
12Can a fig tree, my brothers, yield olives, or a vine figs? Thus no spring yields both salt water and fresh water.
12ای برادران، آیا درخت انجیر می تواند زیتون و یا درخت انگور، انجیر به بار آورد، همین طور چشمۀ آب شور هم نمی تواند از خود آب شیرین جاری سازد.
13Who is wise and understanding among you? Let him show by his good conduct that his deeds are done in gentleness of wisdom.
13در میان شما چه کسی عاقل و فهیم است؟ او باید با زندگی و اعمال نیک خود که با تواضع حکمت همراه باشد، آن را نشان دهد.
14But if you have bitter jealousy and selfish ambition in your heart, don’t boast and don’t lie against the truth.
14اما اگر شما حسود و تندخو و خودخواه هستید، از آن فخر نکنید و بر خلاف حقیقت دروغ نگوئید.
15This wisdom is not that which comes down from above, but is earthly, sensual, and demonic.
15این حکمت از عالم بالا نیست. این حکمتی است دنیوی، نفسانی و شیطانی.
16For where jealousy and selfish ambition are, there is confusion and every evil deed.
16چون هر جا حسد و خودخواهی هست، در آنجا بی نظمی و هر نوع شرارت است.
17But the wisdom that is from above is first pure, then peaceful, gentle, reasonable, full of mercy and good fruits, without partiality, and without hypocrisy.
17اما حکمتی که از عالم بالا است اول پاک، بعد صلح جو، با گذشت، مهربان، پُر از شفقت و ثمرات نیکو، بی غرض و بی ریاست.نیکی و عدالت میوۀ بذرهایی است که به دست صالحان در صلح و صفا کاشته می شود.
18Now the fruit of righteousness is sown in peace by those who make peace.
18نیکی و عدالت میوۀ بذرهایی است که به دست صالحان در صلح و صفا کاشته می شود.