¹Then Job answered,

¹Maar Job antwoordde en zeide:

²“Truly I know that it is so, but how can man be just with God?

²Waarlijk, ik weet, dat het zo is; want hoe zou de mens rechtvaardig zijn bij God?

³If he is pleased to contend with him, he can’t answer him one time in a thousand.

³Zo Hij lust heeft, om met hem te twisten, niet een uit duizend zal hij Hem beantwoorden.

⁴God who is wise in heart, and mighty in strength: who has hardened himself against him, and prospered?

⁴Hij is wijs van hart, en sterk van kracht; wie heeft zich tegen Hem verhard, en vrede gehad?

⁵He removes the mountains, and they don’t know it, when he overturns them in his anger.

⁵Die de bergen verzet, dat zij het niet gewaar worden, Die ze omkeert in Zijn toorn;

⁶He shakes the earth out of its place. Its pillars tremble.

⁶Die de aarde beweegt uit haar plaats, dat haar pilaren schudden;

⁷He commands the sun, and it doesn’t rise, and seals up the stars.

⁷Die de zon gebiedt, en zij gaat niet op; en verzegelt de sterren;

⁸He alone stretches out the heavens, and treads on the waves of the sea.

⁸Die alleen de hemelen uitbreidt, en treedt op de hoogten der zee;

⁹He makes the Bear, Orion, and the Pleiades, and the rooms of the south.

⁹Die den Wagen maakt, den Orion, en het Zevengesternte, en de binnenkameren van het Zuiden;

¹⁰He does great things past finding out; yes, marvelous things without number.

¹⁰Die grote dingen doet, die men niet doorzoeken kan; en wonderen, die men niet tellen kan.

¹¹Behold, he goes by me, and I don’t see him. He passes on also, but I don’t perceive him.

¹¹Zie, Hij zal voor mij henengaan, en ik zal Hem niet zien; en Hij zal voorbijgaan, en ik zal Hem niet merken.

¹²Behold, he snatches away. Who can hinder him? Who will ask him, ‘What are you doing?’

¹²Zie, Hij zal roven, wie zal het Hem doen wedergeven? Wie zal tot Hem zeggen: Wat doet Gij?

¹³“God will not withdraw his anger. The helpers of Rahab stoop under him.

¹³God zal Zijn toorn niet afkeren; onder Hem worden gebogen de hovaardige helpers.

¹⁴How much less shall I answer him, And choose my words to argue with him?

¹⁴Hoeveel te min zal ik Hem antwoorden, en mijn woorden uitkiezen tegen Hem?

¹⁵Though I were righteous, yet I wouldn’t answer him. I would make supplication to my judge.

¹⁵Denwelken ik, zo ik rechtvaardig ware, niet zou antwoorden; mijn Rechter zal ik om genade bidden.

¹⁶If I had called, and he had answered me, yet I wouldn’t believe that he listened to my voice.

¹⁶Indien ik roep, en Hij mij antwoordt; ik zal niet geloven, dat Hij mijn stem ter ore genomen heeft.

¹⁷For he breaks me with a storm, and multiplies my wounds without cause.

¹⁷Want Hij vermorzelt mij door een onweder, en vermenigvuldigt mijn wonden zonder oorzaak.

¹⁸He will not allow me to catch my breath, but fills me with bitterness.

¹⁸Hij laat mij niet toe mijn adem te verhalen; maar Hij verzadigt mij met bitterheden.

¹⁹If it is a matter of strength, behold, he is mighty! If of justice, ‘Who,’ says he, ‘will summon me?’

¹⁹Zo het aan de kracht komt, zie, Hij is sterk; en zo het aan het recht komt, wie zal mij dagvaarden?

²⁰Though I am righteous, my own mouth shall condemn me. Though I am blameless, it shall prove me perverse.

²⁰Zo ik mij rechtvaardig, mijn mond zal mij verdoemen; ben ik oprecht, Hij zal mij toch verkeerd verklaren.

²¹I am blameless. I don’t respect myself. I despise my life.

²¹Ben ik oprecht, zo acht ik toch mijn ziel niet; ik versmaad mijn leven.

²²“It is all the same. Therefore I say he destroys the blameless and the wicked.

²²Dat is een ding, daarom zeg ik: Den oprechte en den goddeloze verdoet Hij.

²³If the scourge kills suddenly, he will mock at the trial of the innocent.

²³Als de gesel haastelijk doodt, bespot Hij de verzoeking der onschuldigen.

²⁴The earth is given into the hand of the wicked. He covers the faces of its judges. If not he, then who is it?

²⁴De aarde wordt gegeven in de hand des goddelozen; Hij overdekt het aangezicht harer rechteren; zo niet, wie is Hij dan?

²⁵“Now my days are swifter than a runner. They flee away, they see no good,

²⁵En mijn dagen zijn lichter geweest dan een loper; zij zijn weggevloden, zij hebben het goede niet gezien.

²⁶They have passed away as the swift ships, as the eagle that swoops on the prey.

²⁶Zij zijn voorbijgevaren met jachtschepen; gelijk een arend naar het aas toevliegt.

²⁷If I say, ‘I will forget my complaint, I will put off my sad face, and cheer up;’

²⁷Indien mijn zeggen is: Ik zal mijn klacht vergeten, en ik zal mijn gebaar laten varen, en mij verkwikken;

²⁸I am afraid of all my sorrows, I know that you will not hold me innocent.

²⁸Zo schroom ik voor al mijn smarten; ik weet, dat Gij mij niet onschuldig zult houden.

²⁹I shall be condemned. Why then do I labor in vain?

²⁹Ik zal toch goddeloos zijn; waarom dan zal ik ijdellijk arbeiden?

³⁰If I wash myself with snow, and cleanse my hands with lye,

³⁰Indien ik mij wasse met sneeuwwater, en mijn handen zuivere met zeep;

³¹yet you will plunge me in the ditch. My own clothes shall abhor me.

³¹Dan zult Gij mij in de gracht induiken, en mijn klederen zullen van mij gruwen.

³²For he is not a man, as I am, that I should answer him, that we should come together in judgment.

³²Want Hij is niet een man, als ik, dien ik antwoorden zou, zo wij te zamen in het gericht kwamen.

³³There is no umpire between us, that might lay his hand on us both.

³³Er is geen scheidsman tussen ons, die zijn hand op ons beiden leggen mocht.

³⁴Let him take his rod away from me. Let his terror not make me afraid;

³⁴Dat Hij van op mij Zijn roede wegdoe, en dat Zijn verschrikking mij niet verbaasd make;

³⁵then I would speak, and not fear him, for I am not so in myself.

³⁵Zo zal ik spreken, en Hem niet vrezen; want zodanig ben ik niet bij mij.