1“My soul is weary of my life. I will give free course to my complaint. I will speak in the bitterness of my soul.
1Tedis al mia animo mia vivo; Mi fordonos min al mia plendado; Mi parolos en la malgxojeco de mia animo.
2I will tell God, ‘Do not condemn me. Show me why you contend with me.
2Mi diros al Dio:Ne kondamnu min, Sciigu al mi, pro kio Vi malpacas kontraux mi.
3Is it good to you that you should oppress, that you should despise the work of your hands, and smile on the counsel of the wicked?
3CXu Vi trovas tion bona, ke Vi turmentas, Ke Vi forpusxas la laboritajxon de Viaj manoj, Sendas brilon sur la entreprenon de malpiuloj?
4Do you have eyes of flesh? Or do you see as man sees?
4CXu Vi havas okulojn karnajn, Kaj cxu Vi rigardas, kiel homo rigardas?
5Are your days as the days of mortals, or your years as man’s years,
5CXu Viaj tagoj estas kiel la tagoj de homo, Aux cxu Viaj jaroj estas kiel la vivtempo de homo,
6that you inquire after my iniquity, and search after my sin?
6Ke Vi sercxas mian kulpon Kaj penas trovi mian pekon,
7Although you know that I am not wicked, there is no one who can deliver out of your hand.
7Kvankam Vi scias, ke mi ne estas malbonagulo, Sed el Via mano neniu povas savi?
8“‘Your hands have framed me and fashioned me altogether, yet you destroy me.
8Viaj manoj min formis kaj faris min tutan cxirkauxe, Kaj tamen Vi min pereigas!
9Remember, I beg you, that you have fashioned me as clay. Will you bring me into dust again?
9Rememoru, ke kiel argilon Vi min prilaboris; Kaj Vi returne faros min polvo.
10Haven’t you poured me out like milk, and curdled me like cheese?
10Vi elversxis ja min kiel lakton, Kaj kiel fromagxon Vi min kundensigis.
11You have clothed me with skin and flesh, and knit me together with bones and sinews.
11Per hauxto kaj karno Vi min vestis, Per ostoj kaj tendenoj Vi min plektis.
12You have granted me life and loving kindness. Your visitation has preserved my spirit.
12Vivon kaj bonon Vi donis al mi, Kaj Via prizorgado gardis mian spiriton.
13Yet you hid these things in your heart. I know that this is with you:
13Sed cxi tion Vi kasxis en Via koro; Mi scias, ke Vi tion intencis:
14if I sin, then you mark me. You will not acquit me from my iniquity.
14Se mi pekos, Vi tion rimarkos sur mi, Kaj mian pekon Vi ne lasos senpuna.
15If I am wicked, woe to me. If I am righteous, I still shall not lift up my head, being filled with disgrace, and conscious of my affliction.
15Se mi agis malbone, ve al mi! Se mi estas prava, mi ne povas tamen levi mian kapon, Estante tute humiligita Kaj vidante mian mizeron.
16If my head is held high, you hunt me like a lion. Again you show yourself powerful to me.
16Se gxi levigxas, Vi cxasas min kiel leono, Kaj denove montras sur mi Vian mirindan potencon.
17You renew your witnesses against me, and increase your indignation on me. Changes and warfare are with me.
17Vi elmetas kontraux mi novajn atestojn, Plifortigas Vian koleron kontraux mi; Nova armeo min atakas.
18“‘Why, then, have you brought me forth out of the womb? I wish I had given up the spirit, and no eye had seen me.
18Por kio Vi elirigis min el la ventro? Ho, se mi estus pereinta, ke nenies okulo min vidu!
19I should have been as though I had not been. I should have been carried from the womb to the grave.
19Tiam mi estus kiel ne estinta; El la ventro mi estus transportita en la tombon.
20Aren’t my days few? Cease then. Leave me alone, that I may find a little comfort,
20Mia vivo estas ja mallonga; CXesu do, lasu min libera, por ke mi iom revigligxu,
21before I go where I shall not return from, to the land of darkness and of the shadow of death;
21Antaux ol mi foriros senrevene En la landon de mallumo kaj de morta ombro,
22the land dark as midnight, of the shadow of death, without any order, where the light is as midnight.’”
22En la landon, kie la lumo estas kiel mallumo, Kie estas morta ombro kaj senordeco, Kie estas lume kiel en mallumego.