1Let not many of you be teachers, my brothers, knowing that we will receive heavier judgment.
1
ای دوستان من، درست نیست كه بسیاری از شما در كلیسا معلّم دیگران باشید، چون میدانید كه روز داوری برای ما معلّمین سختتر خواهد بود.
2For in many things we all stumble. If anyone doesn’t stumble in word, the same is a perfect man, able to bridle the whole body also.
2
همهٔ ما اغلب مرتكب خطاهایی میشویم و كسیكه در سخن گفتن خطا نكند، مرد كاملی است و میتواند تمام وجود خود را مهار كند.
3Indeed, we put bits into the horses’ mouths so that they may obey us, and we guide their whole body.
3
ما به دهان اسبان دهنه میزنیم تا مطیع ما شوند و به این وسیله تمام بدن آنها را به هر طرف كه بخواهیم برمیگردانیم.
4Behold, the ships also, though they are so big and are driven by fierce winds, are yet guided by a very small rudder, wherever the pilot desires.
4
همچنین میتوان كشتیهای بسیار بزرگ را كه از بادهای سخت رانده میشوند، با استفاده از سكّان بسیار كوچكی مهار كرد و به هر جا كه ناخدا بخواهد، هدایت نمود.
5So the tongue is also a little member, and boasts great things. See how a small fire can spread to a large forest!
5
زبان هم همینطور است، گرچه عضو كوچكی است ولی ادّعاهای بسیار بزرگی مینماید. چه جنگلهای بزرگ كه با جرقّهای، آتش میگیرند.
6And the tongue is a fire. The world of iniquity among our members is the tongue, which defiles the whole body, and sets on fire the course of nature, and is set on fire by Gehenna. or, Hell
6
زبان هم آتش است! در میان تمام اعضای بدن ما زبان دنیایی از شرارت است كه همهٔ وجودمان را میآلاید و دوران زندگی را به جهنّم سوزانی مبدّل میکند.
7For every kind of animal, bird, creeping thing, and thing in the sea, is tamed, and has been tamed by mankind.
7
انسان توانسته است و باز هم میتواند تمام حیوانات وحشی و پرندگان و خزندگان و ماهیان را رام كند.
8But nobody can tame the tongue. It is a restless evil, full of deadly poison.
8
ولی هیچکس هرگز نتوانسته است زبان را تحت فرمان خود نگاه دارد. زبان، شرور و رام نشدنی و پر از زهر كشنده است.
9With it we bless our God and Father, and with it we curse men, who are made in the image of God.
9
ما با آن هم خداوند و پدر را حمد و سپاس میگویم و هم انسان را كه به صورت خدا آفریده شده است، دشنام میدهیم.
10Out of the same mouth comes forth blessing and cursing. My brothers, these things ought not to be so.
10
از یک دهان هم شكر و سپاس شنیده میشود و هم دشنام! ای دوستان، این كار درست نیست.
11Does a spring send out from the same opening fresh and bitter water?
11
آیا یک چشمه میتواند از یک شكاف هم آب شیرین و هم آب شور جاری سازد؟
12Can a fig tree, my brothers, yield olives, or a vine figs? Thus no spring yields both salt water and fresh water.
12
ای دوستان، آیا درخت انجیر میتواند زیتون و یا درخت انگور، انجیر به بار آورد، همینطور چشمهٔ آب شور هم نمیتواند از خود آب شیرین جاری سازد.
13Who is wise and understanding among you? Let him show by his good conduct that his deeds are done in gentleness of wisdom.
13
در میان شما چه كسی عاقل و فهیم است؟ او باید با زندگی و کارهای نیک خود كه با تواضع حكمت همراه باشد، آن را نشان دهد.
14But if you have bitter jealousy and selfish ambition in your heart, don’t boast and don’t lie against the truth.
14
امّا اگر شما حسود و تندخو و خودخواه هستید، از آن فخر نكنید و برخلاف حقیقت دروغ نگویید.
15This wisdom is not that which comes down from above, but is earthly, sensual, and demonic.
15
این حكمت از عالم بالا نیست. این حكمتی است دنیوی، نفسانی و شیطانی.
16For where jealousy and selfish ambition are, there is confusion and every evil deed.
16
چون هرجا حسد و خودخواهی هست، در آنجا بینظمی و شرارت است.
17But the wisdom that is from above is first pure, then peaceful, gentle, reasonable, full of mercy and good fruits, without partiality, and without hypocrisy.
17
امّا حكمتی كه از عالم بالاست اول پاک، بعد صلحجو، باگذشت، مهربان، پر از شفقت و ثمرات نیكو، بیغرض و بیریاست.
نیكی و عدالت، میوهٔ بذرهایی است كه به دست صالحان در صلح و صفا كاشته میشود.
18Now the fruit of righteousness is sown in peace by those who make peace.
18
نیكی و عدالت، میوهٔ بذرهایی است كه به دست صالحان در صلح و صفا كاشته میشود.