¹Are we beginning again to commend ourselves? Or do we need, as do some, letters of commendation to you or from you?

¹Kendimizi yine tavsiye etmeye mi başlıyoruz? Yoksa bazıları gibi size ya da sizden tavsiye mektuplarına ihtiyacımız mı var?

²You are our letter, written in our hearts, known and read by all men;

²Bütün insanlarca bilinen ve okunan, yüreklerimize yazılmış mektubumuz sizsiniz.

³being revealed that you are a letter of Christ, served by us, written not with ink, but with the Spirit of the living God; not in tablets of stone, but in tablets that are hearts of flesh.

³Hizmetimizin sonucu olup mürekkeple değil, yaşayan Tanrının Ruhuyla, taş levhalara değil, insan yüreğinin levhalarına yazılmış Mesihin mektubu olduğunuz açıktır.

⁴Such confidence we have through Christ toward God;

⁴Mesih sayesinde Tanrıya böyle bir güvenimiz vardır.

⁵not that we are sufficient of ourselves, to account anything as from ourselves; but our sufficiency is from God;

⁵Herhangi bir şeyi kendi başarımız olarak saymaya yeterliyiz demek istemiyorum; bizi yeterli kılan Tanrıdır.

⁶who also made us sufficient as servants of a new covenant; not of the letter, but of the Spirit. For the letter kills, but the Spirit gives life.

⁶O bizi yazılı yasaya değil, Ruha dayalı yeni bir antlaşmanın hizmetkârları olmaya yeterli kıldı. Yazılı yasa öldürür, Ruh ise yaşatır.

⁷But if the service of death, written engraved on stones, came with glory, so that the children of Israel could not look steadfastly on the face of Moses for the glory of his face; which was passing away:

⁷Ölümle sonuçlanan hizmet, yani taş üzerine harf harf kazılan yasa yücelik içinde geldiyse -öyle ki, İsrailoğulları geçici olan parlaklığından ötürü Musanın yüzüne bakamadılar- Ruha dayalı hizmetin yücelik içinde olacağı daha kesin değil mi?

⁸won’t service of the Spirit be with much more glory?

⁹İnsanı suçlu çıkaran hizmetin yüceliği varsa, aklanmayı sağlayan hizmetin yüceliği çok daha aşkındır.

⁹For if the service of condemnation has glory, the service of righteousness exceeds much more in glory.

¹⁰Çünkü eskiden yüceltilmiş olanın, şimdi yücelikte aşkın olana göre yüceliği yoktur.

¹⁰For most certainly that which has been made glorious has not been made glorious in this respect, by reason of the glory that surpasses.

¹¹Geçici olan, yücelik içinde geldiyse, kalıcı olanın yüceliği çok daha büyüktür.

¹¹For if that which passes away was with glory, much more that which remains is in glory.

¹²Böyle bir umuda sahip olduğumuz için büyük cesaretle konuşabiliriz.

¹²Having therefore such a hope, we use great boldness of speech,

¹³Yüzündeki parlaklığın giderek söndüğünü İsrailoğulları görmesin diye yüzünü peçeyle örten Musa gibi değiliz.

¹³and not as Moses, who put a veil on his face, that the children of Israel wouldn’t look steadfastly on the end of that which was passing away.

¹⁴İsrailoğullarının zihinleri körelmişti. Bugün bile Eski Antlaşma okunurken zihinleri aynı peçeyle örtülü kalıyor. Çünkü bu peçe ancak Mesih aracılığıyla kalkar.

¹⁴But their minds were hardened, for until this very day at the reading of the old covenant the same veil remains, because in Christ it passes away.

¹⁵Ne var ki, bugün bile Musanın yazıları okunduğunda yüreklerini bir peçe örtüyor.

¹⁵But to this day, when Moses is read, a veil lies on their heart.

¹⁶Oysa ne zaman biri Rabbe dönerse, o peçe kaldırılır.

¹⁶But whenever one turns to the Lord, the veil is taken away.

¹⁷Rab Ruhtur, Rabbin Ruhu neredeyse orada özgürlük vardır.

¹⁷Now the Lord is the Spirit and where the Spirit of the Lord is, there is liberty.

¹⁸Ve biz hepimiz peçesiz yüzle Rab'bin yüceliğini görerek yücelik üstüne yücelikle O'na benzer olmak üzere değiştiriliyoruz. Bu da Ruh olan Rab sayesinde oluyor.

¹⁸But we all, with unveiled face beholding as in a mirror the glory of the Lord, are transformed into the same image from glory to glory, even as from the Lord, the Spirit.