¹Now in those days, when the number of the disciples was multiplying, a complaint arose from the Hellenists The Hellenists used Greek language and culture, even though they were also of Hebrew descent. against the Hebrews, because their widows were neglected in the daily service.

¹İsanın öğrencilerinin sayıca çoğaldığı o günlerde, Grekçe konuşan Yahudiler, günlük yardım dağıtımında kendi dullarına gereken ilginin gösterilmediğini ileri sürerek İbranice konuşan Yahudilerden yakınmaya başladılar.

²The twelve summoned the multitude of the disciples and said, “It is not appropriate for us to forsake the word of God and serve tables.

²Bunun üzerine Onikiler, bütün öğrencileri bir araya toplayıp şöyle dediler: ‹‹Tanrının sözünü yayma işini bırakıp maddi işlerle uğraşmamız doğru olmaz.

³Therefore select from among you, brothers, seven men of good report, full of the Holy Spirit and of wisdom, whom we may appoint over this business.

³Bu nedenle, kardeşler, aranızdan Ruhla ve bilgelikle dolu, yedi saygın kişi seçin. Onları bu iş için görevlendirelim.

⁴But we will continue steadfastly in prayer and in the ministry of the word.”

⁴Biz ise kendimizi duaya ve Tanrı sözünü yaymaya adayalım.››

⁵These words pleased the whole multitude. They chose Stephen, a man full of faith and of the Holy Spirit, Philip, Prochorus, Nicanor, Timon, Parmenas, and Nicolaus, a proselyte of Antioch;

⁵Bu öneri bütün topluluğu hoşnut etti. Böylece, iman ve Kutsal Ruhla dolu biri olan İstefanosun yanısıra Filipus, Prohoros, Nikanor, Timon, Parmenas ve Yahudiliğe dönen Antakyalı Nikolası seçip elçilerin önüne çıkardılar. Elçiler de dua edip ellerini onların üzerine koydular.

⁶whom they set before the apostles. When they had prayed, they laid their hands on them.

⁷Böylece Tanrının sözü yayılıyor, Yeruşalimdeki öğrencilerin sayısı arttıkça artıyor, kâhinlerden birçoğu da iman çağrısına uyuyordu.

⁷The word of God increased and the number of the disciples multiplied in Jerusalem exceedingly. A great company of the priests were obedient to the faith.

⁸Tanrının lütfuyla ve kudretle dolu olan İstefanos, halk arasında büyük belirtiler ve harikalar yapıyordu.

⁸Stephen, full of faith and power, performed great wonders and signs among the people.

⁹Ne var ki, Azatlılar Havrası diye bilinen havranın bazı üyeleri ve Kireneden, İskenderiyeden, Kilikyadan ve Asya İlinden bazı kişiler İstefanosla çekişmeye başladılar.

⁹But some of those who were of the synagogue called “The Libertines,” and of the Cyrenians, of the Alexandrians, and of those of Cilicia and Asia arose, disputing with Stephen.

¹⁰Ama İstefanosun konuşmasındaki bilgeliğe ve Ruha karşı koyamadılar.

¹⁰They weren’t able to withstand the wisdom and the Spirit by which he spoke.

¹¹Bunun üzerine birkaç kişiyi el altından ayartarak onlara, ‹‹Bu adamın Musaya ve Tanrıya karşı küfür dolu sözler söylediğini duyduk›› dedirttiler.

¹¹Then they secretly induced men to say, “We have heard him speak blasphemous words against Moses and God.”

¹²Böylelikle halkı, ileri gelenleri ve din bilginlerini kışkırttılar. Gidip İstefanosu yakaladılar ve Yüksek Kurulun önüne çıkardılar.

¹²They stirred up the people, the elders, and the scribes, and came against him and seized him, and brought him in to the council,

¹³Getirdikleri yalancı tanıklar, ‹‹Bu adam durmadan bu kutsal yere ve Yasaya karşı konuşuyor›› dediler.

¹³and set up false witnesses who said, “This man never stops speaking blasphemous words against this holy place and the law.

¹⁴‹‹ ‹Nasıralı İsa burayı yıkacak, Musanın bize emanet ettiği töreleri de değiştirecek› dediğini duyduk.››

¹⁴For we have heard him say that this Jesus of Nazareth will destroy this place, and will change the customs which Moses delivered to us.”

¹⁵Kurul'da oturanların hepsi, İstefanos'a baktıklarında yüzünün bir melek yüzüne benzediğini gördüler.

¹⁵All who sat in the council, fastening their eyes on him, saw his face like it was the face of an angel.