¹Remember, Yahweh, what has come on us: Look, and see our reproach.

¹Anımsa, ya RAB, başımıza geleni,Bak da utancımızı gör.

²Our inheritance is turned to strangers, Our houses to aliens.

²Mülkümüz yabancılara geçti,Evlerimiz ellere.

³We are orphans and fatherless; Our mothers are as widows.

³Öksüz kaldık, babasız,Annelerimiz dul kadınlara döndü.

⁴We have drunken our water for money; Our wood is sold to us.

⁴Suyumuzu parayla içtik,Odunumuzu parayla almak zorunda kaldık.

⁵Our pursuers are on our necks: We are weary, and have no rest.

⁵Bizi kovalayanlar ensemizde,Yorgun düştük, rahatımız yok.

⁶We have given the hand to the Egyptians, To the Assyrians, to be satisfied with bread.

⁶Ekmek içinMısıra, Asura el açtık.

⁷Our fathers sinned, and are no more; We have borne their iniquities.

⁷Atalarımız günah işledi,Ama artık onlar yok;Suçlarının cezasını biz yüklendik.

⁸Servants rule over us: There is none to deliver us out of their hand.

⁸Köleler üstümüzde saltanat sürüyor,Bizi ellerinden kurtaracak kimse yok.

⁹We get our bread at the peril of our lives, Because of the sword of the wilderness.

⁹Çöldeki kılıçlı haydutlar yüzündenEkmeğimizi canımız pahasına kazanıyoruz.

¹⁰Our skin is black like an oven, Because of the burning heat of famine.

¹⁰Kıtlığın yakıcı sıcağındanDerimiz fırın gibi kızardı.

¹¹They ravished the women in Zion, The virgins in the cities of Judah.

¹¹Siyonda kadınların,Yahuda kentlerinde erden kızların ırzına geçtiler.

¹²Princes were hanged up by their hand: The faces of elders were not honored.

¹²Önderler ellerinden asıldı,Yaşlılar saygı görmedi.

¹³The young men bare the mill; The children stumbled under the wood.

¹³Değirmen taşını gençler çevirdi,Çocuklar odun yükü altında tökezledi.

¹⁴The elders have ceased from the gate, The young men from their music.

¹⁴Yaşlılar kent kapısında oturmaz oldu,Gençler saz çalmaz oldu.

¹⁵The joy of our heart is ceased; Our dance is turned into mourning.

¹⁵Yüreğimizin sevinci durdu,Oyunumuz yasa döndü.

¹⁶The crown is fallen from our head: Woe to us! for we have sinned.

¹⁶Taç düştü başımızdan,Vay başımıza!Çünkü günah işledik.

¹⁷For this our heart is faint; For these things our eyes are dim;

¹⁷Bu yüzden yüreğimiz baygın,Bunlardan ötürü gözlerimiz karardı.

¹⁸For the mountain of Zion, which is desolate: The foxes walk on it.

¹⁸Viran olan Siyon Dağının üstündeÇakallar geziyor!

¹⁹You, Yahweh, remain forever; Your throne is from generation to generation.

¹⁹Ama sen, sonsuza dek tahtında oturursun, ya RAB,Egemenliğin kuşaklar boyu sürer.

²⁰Why do you forget us forever, And forsake us so long time?

²⁰Niçin bizi hep unutuyorsun,Neden bizi uzun süre terk ediyorsun?

²¹Turn us to yourself, Yahweh, and we shall be turned. Renew our days as of old.

²¹Bizi kendine döndür, ya RAB, döneriz,Eski günlerimizi geri ver.

²²But you have utterly rejected us; You are very angry against us.

²²Bizi büsbütün attıysan,Bize çok öfkelenmiş olmalısın.