¹Now accept one who is weak in faith, but not for disputes over opinions.

¹İmanı zayıf olanı aranıza kabul edin, ama tartışmalı konulara girmeyin.

²One man has faith to eat all things, but he who is weak eats only vegetables.

²Biri her şeyi yiyebileceğine inanır; imanı zayıf olansa yalnız sebze yer.

³Don’t let him who eats despise him who doesn’t eat. Don’t let him who doesn’t eat judge him who eats, for God has accepted him.

³Her şeyi yiyen, yemeyeni hor görmesin. Her şeyi yemeyen, yiyeni yargılamasın. Çünkü Tanrı onu kabul etmiştir.

⁴Who are you who judge another’s servant? To his own lord he stands or falls. Yes, he will be made to stand, for God has power to make him stand.

⁴Sen kimsin ki, başkasının kulunu yargılıyorsun? Kulu haklı çıkaran da haksız çıkaran da efendisidir. Kul haklı çıkacaktır. Çünkü Rabbin onu haklı çıkarmaya gücü vardır.

⁵One man esteems one day as more important. Another esteems every day alike. Let each man be fully assured in his own mind.

⁵Kimi bir günü başka bir günden üstün sayar, kimi her günü bir sayar. Herkesin kendi görüşüne tam güveni olsun.

⁶He who observes the day, observes it to the Lord; and he who does not observe the day, to the Lord he does not observe it. He who eats, eats to the Lord, for he gives God thanks. He who doesn’t eat, to the Lord he doesn’t eat, and gives God thanks.

⁶Belli bir günü kutlayan, Rab için kutlar. Her şeyi yiyen, Tanrıya şükrederek Rab için yer. Bazı şeyleri yemeyen de Rab için yemez ve Tanrıya şükreder.

⁷For none of us lives to himself, and none dies to himself.

⁷Hiçbirimiz kendimiz için yaşamayız, hiçbirimiz de kendimiz için ölmeyiz.

⁸For if we live, we live to the Lord. Or if we die, we die to the Lord. If therefore we live or die, we are the Lord’s.

⁸Yaşarsak Rab için yaşarız; ölürsek Rab için ölürüz. Öyleyse, yaşasak da ölsek de Rabbe aitiz.

⁹For to this end Christ died, rose, and lived again, that he might be Lord of both the dead and the living.

⁹Mesih hem ölülerin hem yaşayanların Rabbi olmak üzere ölüp dirildi.

¹⁰But you, why do you judge your brother? Or you again, why do you despise your brother? For we will all stand before the judgment seat of Christ.

¹⁰Sen neden kardeşini yargılıyorsun? Ya sen, kardeşini neden küçümsüyorsun? Tanrının yargı kürsüsü önüne hepimiz çıkacağız.

¹¹For it is written, “‘As I live,’ says the Lord, ‘to me every knee will bow. Every tongue will confess to God.’” Isaiah 45:23

¹¹Yazılmış olduğu gibi: ‹‹Rab şöyle diyor: ‹Varlığım hakkı için her diz önümde çökecek, Her dil Tanrı olduğumu açıkça söyleyecek.› ››

¹²So then each one of us will give account of himself to God.

¹²Böylece her birimiz kendi adına Tanrıya hesap verecektir.

¹³Therefore let’s not judge one another any more, but judge this rather, that no man put a stumbling block in his brother’s way, or an occasion for falling.

¹³Onun için, artık birbirimizi yargılamayalım. Bunun yerine, hiçbir kardeşin yoluna sürçme ya da tökezleme taşı koymamaya kararlı olun.

¹⁴I know, and am persuaded in the Lord Jesus, that nothing is unclean of itself; except that to him who considers anything to be unclean, to him it is unclean.

¹⁴Rab İsaya ait biri olarak kesinlikle biliyorum ki, hiçbir şey kendiliğinden murdar değildir. Ama bir şeyi murdar sayan için o şey murdardır.

¹⁵Yet if because of food your brother is grieved, you walk no longer in love. Don’t destroy with your food him for whom Christ died.

¹⁵Yediğin bir şey yüzünden kardeşin incinmişse, artık sevgi yolunda yürümüyorsun demektir. Mesihin, uğruna öldüğü kardeşini yediklerinle mahvetme!

¹⁶Then don’t let your good be slandered,

¹⁶Size göre iyi olanın kötülenmesine fırsat vermeyin.

¹⁷for the Kingdom of God is not eating and drinking, but righteousness, peace, and joy in the Holy Spirit.

¹⁷Çünkü Tanrının Egemenliği, yiyecek içecek sorunu değil, doğruluk, esenlik ve Kutsal Ruhta sevinçtir.

¹⁸For he who serves Christ in these things is acceptable to God and approved by men.

¹⁸Mesihe bu yolda hizmet eden, Tanrıyı hoşnut eder, insanların da beğenisini kazanır.

¹⁹So then, let us follow after things which make for peace, and things by which we may build one another up.

¹⁹Öyleyse kendimizi esenlik getiren ve karşılıklı gelişmemizi sağlayan işlere verelim.

²⁰Don’t overthrow God’s work for food’s sake. All things indeed are clean, however it is evil for that man who creates a stumbling block by eating.

²⁰Yiyecek uğruna Tanrının işini bozma! Her yiyecek temizdir, ama yedikleriyle başkasının sürçmesine yol açan kişi kötülük etmiş olur.

²¹It is good to not eat meat, drink wine, nor do anything by which your brother stumbles, is offended, or is made weak.

²¹Et yememen, şarap içmemen, kardeşinin sürçmesine yol açacak bir şey yapmaman iyidir.

²²Do you have faith? Have it to yourself before God. Happy is he who doesn’t judge himself in that which he approves.

²²Bu konulardaki inancını Tanrının önünde kendine sakla. Onayladığı şeyden ötürü kendini yargılamayan kişi ne mutludur!

²³But he who doubts is condemned if he eats, because it isn’t of faith; and whatever is not of faith is sin.

²³Ama bir yiyecekten kuşkulanan kişi onu yerse yargılanır; çünkü imanla yemiyor. İmana dayanmayan her şey günahtır.

²⁴Now to him who is able to establish you according to my Good News and the preaching of Jesus Christ, according to the revelation of the mystery which has been kept secret through long ages,

²⁵but now is revealed, and by the Scriptures of the prophets, according to the commandment of the eternal God, is made known for obedience of faith to all the nations;

²⁶to the only wise God, through Jesus Christ, to whom be the glory forever! Amen. TR places verses 24-26 after Romans 16:24 as verses 25-27.