1آنگاه صوفرِ نعماتی جواب داد:2«ایوب، سخنان تو مرا بی حوصله ساخته است و دیگر نمی توانم خاموش بمانم و مجبورم که جوابت را بدهم.3سخنان تو همه توهین آمیز بودند و من می دانم که چگونه به تو جواب بدهم.4می دانی که از زمان قدیم، وقتی انسان اولین بار بر زمین قرار داده شد،5سعادت و خوشی مردم بدکار همیشه ناپایدار بوده است.6آن ها هر قدر در زندگی پیشرفت کنند و جاه و جلال شان سر به فلک بکشد،7سرانجام مانند فضله دور افگنده شده برای همیشه نابود می گردد و آشنایان شان می گویند: «آن ها کجا هستند؟»8مثل خواب و خیال محو می شوند.9دیگر به نظر نمی خورند و از جائی که زندگی می کردند، برای همیشه ناپدید می گردند.10فرزندان شان از مردم فقیر گدائی می کنند و همۀ آنچه را که از مردم بزور گرفته بودند، پس می دهند.11بدنهای شان که زمانی جوان و نیرومند بودند، به گور می روند و خاک می شوند.12آن ها از شرارت لذت می برند. طعم آن دهان شان را شیرین نگه می دارد،13اما آنچه را که خورده اند در شکم شان ترش کرده به زهر مار تبدیل می شود14و ثروتی را که بلعیده اند، قی می کنند. خدا همه را از شکم شان بیرون می کشد.15آنچه را که خورده اند مانند زهر مار آن ها را مسموم کرده هلاک می سازد.16آنقدر زنده نمی مانند که از نعمت های روغن زیتون، شیر و عسل بهره ای بردارند17و از دارائی و مال خود استفاده کنند و لذت ببرند.18زیرا آن ها به مردم مسکین ظلم نموده مال شانرا غصب کردند و خانه ای را که خود شان نساخته بودند، بزور گرفتند.19در اندوختن ثروت حریص هستند و قناعت ندارند.20از مالی که دزدی کرده اند، چیزی برای شان باقی نمی ماند و خوشبختی آن ها زوال می شود.21در اوج سعادت، ناگهان مصیبت و بدبختی بر سر شان می آید و رنج و مصیبت دامنگیر شان می شود.22در وقتی که همه چیز دارند و شکم شان سیر است، به غضب خدا گرفتار می شوند.23از شمشیر آهنین فرار می کنند، اما هدف تیر برنجی قرار می گیرند.24وقتی تیر را از بدن شان بیرون می کشند، نوک براق آن جگر شان را پاره می کند و وحشتِ مرگ آن ها را فرا می گیرد.25همه مال و ثروتی را که اندوخته اند، نابود می شوند و آتش ناگهانی باقیماندۀ دارائی آن ها را از بین می برد.26آسمان ها گناهان شان را آشکار می سازند و زمین علیه آن ها گواهی می دهد.27در اثر خشم خدا مال خانۀ شان تاراج می شود.اینست سرنوشت مردم بدکار که خدا برای شان تعیین فرموده است.»28اینست سرنوشت مردم بدکار که خدا برای شان تعیین فرموده است.»