1نقره از معدن استخراج می شود و طلا را در کوره تصفیه می کنند.2آهن را از زمین و مس را از سنگ به دست می آورند.3مردم در اعماق تاریکی تفحص می کنند و برای سنگهای معدنی به دورترین نقطۀ زمین به جستجو می پردازند.4در دره هائی که پای بشر نرسیده است نقب می زنند و از طنابها خود را آویزان کرده به درون آن ها می روند.5سطح زمین خوراک بار می آورد، در حالیکه در زیر هستۀ همین زمین آتش مذاب نهفته است.6سنگهای زمین دارای یاقوت و طلا هستند.7حتی پرندگان شکاری و عقابها آن معادن را نمی شناسند و ندیده اند.8شیر و حیوان درندۀ دیگر در آن جاها قدم نزده اند.9اما مردم سنگ خارا را می شکنند و کوهها را از بیخ می کنند،10صخره ها را می شگافند و سنگهای نفیس را به دست می آورند.11سرچشمۀ دریاها را می کاوند و اشیای نهفته را بیرون می آورند.12اما حکمت را در کجا می توان یافت و جای دانش کجا است؟13انسان فانی راه آن را نمی داند و در دنیای زندگان پیدا نمی شود.14اعماق اوقیانوسها می گویند: «حکمت نزد ما نیست و در اینجا پیدا نمی شود.»15حکمت را نمی توان با طلا خرید و ارزش آن بیشتر از نقره است.16گرانبهاتر از طلا و جواهرات نفیس است.17طلا و الماس را نمی توان با حکمت برابر کرد و با جواهر و طلای نفیس تبادله نمی شود.18ارزش حکمت بمراتب بالا تر از مرجان و بلور و گرانتر از لعل است.19یاقوت کبود و طلای خالص را نمی توان با حکمت مقایسه کرد.20پس حکمت را از کجا می توان به دست آورد و منشأ دانش کجا است؟21حکمت از نظر تمام زنده جانها پوشیده است و حتی پرندگان هوا آن را دیده نمی تواند.22مرگ و نیستی ادعا می کنند که فقط آوازۀ آن را شنیده اند.23تنها خدا راه حکمت را می شناسد و می داند که آن را در کجا می توان یافت.24زیرا هیچ گوشۀ زمین از او پوشیده نیست و هر چیزی که در زیر آسمان است می بیند.25خدا به باد قدرت وزیدن را می دهد و حدود و اندازۀ بحرها را تعیین می کند.26به باران فرمان می دهد که در کجا ببارد و برق و صاعقه در کدام مسیر تولید شود.27پس او می داند که حکمت در کجا است. او آنرا دید و آنرا بیان کرد؛ آنرا مهیا ساخت و تأیید فرمود.خدا به انسان گفت: «به یقین بدانید که ترس از خداوند حکمت واقعی است و پرهیز کردن از شرارت دانش حقیقی است.»28خدا به انسان گفت: «به یقین بدانید که ترس از خداوند حکمت واقعی است و پرهیز کردن از شرارت دانش حقیقی است.»