1آدم خودخواه با دیگران آمیزش نمی کند و با هر حکمت صحیح مخالفت می ورزد.2شخص احمق برای حکمت ارزش قائل نیست و فقط دوست دارد که خود را دانا نشان بدهد.3وقتی شرارت می آید، ننگ و رسوائی هم می آید و توهین خجالت را همراه دارد.4سخنان دهان انسان مانند آبِ عمیق است و چشمۀ حکمت، نهر جاری است.5طرفداری از شخص مجرمی که حق بیگناهی را پایمال می کند، کار درستی نیست.6حرف های آدم احمق منجر به نزاع و لت و کوب او می شود.7سخنان شخص احمق مانند دامی است که او را به هلاکت می کشاند.8حرف های آدم سخن چین مثل لقمه های لذیذی است که با لذت فروبرده می شود.9کسی که در کار خود تنبلی می کند، مانند یک خرابکار، مخرب است.10نام خداوند همچون قلعه ای است مستحکم که شخص راستکار به آن پناه می برد و در امان می ماند.11اما پناهگاه ثروتمندان، ثروت شان است که گمان می کنند آن ها را محافظت خواهد کرد.12تکبر به سقوط منجر می شود و فروتنی به سرفرازی.13چقدر زشت و احمقانه است که اگر انسان پیش از گوش دادن به سخنی، به آن جواب بدهد.14اگر انسان روحیۀ قوی داشته باشد، بیماری را تحمل می کند، اما روحیۀ شکسته را چه کسی می تواند تحمل کند؟15اشخاص دانا همیشه مشتاق و آمادۀ کسب حکمت اند.16هدیه دادن راه را برای انسان باز می کند و او را بحضور اشخاص مهم می رساند.17دلایل کسی که در محکمه اول صحبت می کند، بنظر درست می آیند، اما تا زمانی است که طرف مقابل هنوز دلایل خود را ارائه نکرده باشد.18قرعه کشی، به دعوا خاتمه می دهد و منازعۀ بین حریفان زورمند را خاموش می سازد.19به دست آوردنِ دلِ اقارب رنجدیده، سخت تر از تصرف یک شهر مستحکم است. خصومت بین آن ها دیوار جدائی ایجاد می کند.20انسان نتیجۀ حرفهائی را که می زند، خواهد دید.21حرف زبانت می تواند حیات ترا حفظ کند یا آن را برباد دهد، بنابراین، عواقب حرف های خود را خواهی دید.22وقتی مردی همسری می یابد، نعمتی را به دست می آورد. آن زن برای او برکتی است از جانب خداوند.23درخواست فقرا با التماس توأم است و جواب ثروتمندان با خشونت.بسیاری از دوستی ها پایدار نمی مانند، اما دوستانی هم هستند که از خویشاوندان نزدیکتر می باشند.24بسیاری از دوستی ها پایدار نمی مانند، اما دوستانی هم هستند که از خویشاوندان نزدیکتر می باشند.