1حکمت خانه ای برای خود ساخته است که دارای هفت ستون می باشد.2و ضیافت بزرگی ترتیب داده و انواع شراب را مهیا نموده دسترخوان خود را هموار کرده است.3کنیزان خود را به سر چهار راهی های شهر فرستاده است تا با صدای بلند فریاد کنند:4«ای مردم ساده دل و ای کسانی که عقل کامل ندارید،5بیائید و از غذای من بخورید و از شرابی که آماده نموده ام، بنوشید.6نادانی را ترک کنید و حکمت بیآموزید.»7اگر آدم فریبکار را که دیگران را مسخره می کند سرزنش کنی، به خودت توهین خواهد شد. و هر که مرد شریری را ملامت کند، به خود صدمه خواهد زد.8هرگز شخص خودخواه را سرزنش مکن، زیرا او از تو نفرت خواهد کرد، اما اگر مرد دانایی را سرزنش کنی، به تو علاقه مند خواهد شد.9هر چه به شخص دانا بگویی، داناتر می شود، و هرچه به شخص درستکار بگویی، دانش او بیشتر خواهد شد.10ترس خداوند، ابتدای حکمت است و شناختن آن قدوس، اصل دانش می باشد.11زیرا آن دانش، عمر تو را طولانی می کند.12اگر دانا هستی از دانائی خود نفع خواهی برد و اگر حکمت را ناچیز بشماری به خودت زیان می رسانی.13زن بدکار موجود بی حیا است و شهوت و بی شرمی او پایانی ندارد.14بر دروازۀ خانۀ خود می نشیند و یا سر چهارراهی ها می ایستد.15رهگذرانی را که در فکر کار خود شان هستند دعوت می کند.16و می گوید: «ای مردم ساده دل، به اینجا بیائید» و به مردم نادان می گوید:17«آب دزدی شیرین تر و نانی که در پنهانی خورده شود، خوشمزه تر است.»مردمی که فریب می خورند، نمی دانند کسی که به خانۀ آن زن برود، زندگی خود را از دست می دهد و کسانی که به خانۀ او رفته اند، اکنون در قعر جهنم می باشند.18مردمی که فریب می خورند، نمی دانند کسی که به خانۀ آن زن برود، زندگی خود را از دست می دهد و کسانی که به خانۀ او رفته اند، اکنون در قعر جهنم می باشند.