1ای جان من خداوند را ستایش کن، ای تمام وجود من نام مقدس او را متبارک بخوان.2ای جان من خداوند را ستایش کن و مهربانی های او را از یاد نبر.3او تمام گناهانت را می بخشد و همۀ مرض های ترا شفا می دهد.4ترا از مرگ می رهاند و تاج رحمت و شفقت خود را بر سر تو می نهد.5جان ترا از نعمت های خود سیر می کند تا جوانی تو مثل عقاب تازه شود.6خداوند عدالت را به جا می آورد و انصاف را برای همۀ مظلومان.7طریق های خود را به موسی تعلیم داد و اعمال خود را به بنی اسرائیل.8خداوند بخشنده و مهربان است، دیر غضب و بسیار رحیم.9تا به ابد محاکمه نمی کند و خشم را همیشه نگاه نخواهد داشت.10با ما موافق گناهان ما عمل ننموده و ما را مطابق خطاهائی ما جزا نداده است،11زیرا آنقدر که آسمان از زمین بلندتر است، به همان قدر رحمت او بر ترسندگانش عظیم است.12به اندازه ای که مشرق از مغرب دور است، گناهان ما را از ما دور می کند.13چنانکه پدر بر فرزندان خود رحیم است، خداوند هم بر ترسندگان خود شفقت می نماید.14خداوند از سرشت ما آگاه است و می داند که خاک هستیم.15روزهای عمر انسان مثل گیاه است و مانند گل صحر می شگفد.16وقتی باد بر آن می وزد، نابود می شود و مکانش دیگر آن را نمی شناسد.17لیکن رحمت خداوند بر ترسندگانش از ازل تا به ابد است و عدالت او بر فرزندانِ فرزندان شان18و بر آنانی که عهد او را حفظ می کنند و فرایض او را یاد می دارند تا آن ها را بجا آورند.19خداوند تخت خود را در آسمان ها برقرار نموده و بر همه سلطنت می کند.20خداوند را متبارک خوانید، ای فرشتگان او که در قوّت زورآورید و آواز کلام او را می شنوید و به جا می آورید.21ای تمام لشکرهای او، خداوند را ستایش کنید و ای خادمان او که ارادۀ او را به جا می آورید!ای همۀ کارهای خداوند، او را در همه جاهای سلطنت او متبارک خوانید! ای جان من خداوند را ستایش کن.22ای همۀ کارهای خداوند، او را در همه جاهای سلطنت او متبارک خوانید! ای جان من خداوند را ستایش کن.