1هَلّلِویاه، سپاس به خداوند!
خوشا به حال کسی که از خداوند می ترسد و در وصایای او بسیار رغبت دارد.2فرزندان او در زمین نیرومند می شوند و نسل راستکاران برکت می بیند.3ثروت و دارائی در خانۀ او می باشد و عدالتش تا به ابد پایدار است.4نور برای راستکاران در تاریکی طلوع می کند، او بخشنده و رحیم و عادل است.5سعادتمند است شخصی که رحیم و قرض دهنده باشد. او کارهای خود را با انصاف انجام می دهد.6او هرگز جنبش نمی خورد. شخص عادل تا به ابد یاد می شود.7از خبر بد نمی ترسد، دل او پایدار است و بر خداوند توکل دارد.8دل او استوار است و نمی ترسد تا آرزوی خویش را بر دشمنان خود ببیند.9از روی سخاوت به نیازمندان کمک می کند، عدالتش تا به ابد پایدار است و عزتمند و با قدرت می گردد.شخص شریر این را دیده، غضبناک می شود و دندانهای خود را فشرده، دلش آب می گردد. آرزوی شریران زایل می شود.10شخص شریر این را دیده، غضبناک می شود و دندانهای خود را فشرده، دلش آب می گردد. آرزوی شریران زایل می شود.