1نه ما را، ای خداوند! نه ما را، بلکه نام خود را جلال ده! به سبب رحمت و راستی خویش.2چرا ملتهای جهان بگویند: «خدای ایشان کجاست؟»3خدای ما در آسمان است و آنچه را که اراده فرماید بعمل می آورد.4بتهای ایشان از نقره و طلاست و صنعت دستهای انسان.5آن ها دهان دارند، اما قادر به حرف زدن نیستند؛ دارای چشم هستند، ولی دیده نمی توانند.6گوش دارند، اما نمی شنوند. آن ها را بینی است، لیکن نمی بویند.7دارای دست هستند، ولی لمس کرده نمی توانند. پای دارند، اما راه نمی روند و صدائی از گلوی شان بر نمی آید.8کسانی که این بتها را می سازند و همچنان اشخاصی که به آن ها توکل می کنند، مثل بتهای شان بی شعور هستند.9ای اسرائیل، به خداوند توکل نما. «او معاون و سپر ایشان است.»10ای خاندانِ هارون بر خداوند توکل نمائید. «او معاون و سپر ایشان است.»11ای کسانی که از او می ترسید، بر او توکل نمائید. «او معاون و سپر ایشان است.»12خداوند ما را به یاد آورده و برکت می دهد. خاندان اسرائیل را برکت می دهد و خاندان هارون را برکت می دهد.13خداوند ترسندگان خود را برکت می دهد، چه خورد و چه بزرگ.14خداوند تعداد شما را بیفزاید، شما و فرزندان شما را.15شما برکت یافتۀ خداوند که آسمان و زمین را آفرید، هستید.16آسمان ها، آسمان های خداوند است و اما زمین را به بنی آدم بخشیده است.17مُردگان نیستند که خداوند را ستایش می کنند و نه آنانی که روندۀ دیار خاموشی هستند.لیکن ما خداوند را متبارک می خوانیم، از حال تا به ابد.
هَلّلِویاه، سپاس به خداوند!18لیکن ما خداوند را متبارک می خوانیم، از حال تا به ابد.
هَلّلِویاه، سپاس به خداوند!