1ای خداوند، به سوی تو جان خود را بر می افرازم.2ای خدای من به تو توکل دارم. پس مگذار که شرمنده شوم و دشمنانم بر من سرافرازی کنند.3بلی، کسانی که چشم امید بسوی تو دارند هرگز خجل نمی شوند، اما آنهائی که خیانت می کنند شرمنده و سرافگنده می گردند.4ای خداوند، طریق های خود را به من بیاموز و راههای خود را به من تعلیم ده.5مرا به راستی خود هدایت کن و تعلیم ده، زیرا تو خدا و نجات دهندۀ من هستی. چشم امید من همیشه بسوی توست.6ای خداوند، شفقت و رحمت خود را بیاد آور، زیرا که آن ها از ازل بوده است.7خطایای جوانی و سرکشی هایم را بیاد نیاور. ای خداوند مطابق رحمت و نیکویی خویش مرا یاد کن.8خداوند نیک و عادل است، پس به گناهکاران راه راست را می آموزد.9فروتنان را به انصاف رهبری می کند و به حلیمان طریق خود را تعلیم می دهد.10همه راههای خداوند، برای آنهائی که به پیمان و احکام او وفادار هستند، رحمت و راستی است.11ای خداوند به خاطر نام خود، گناهان زیاد مرا ببخش.12کیست آن شخصی که از خداوند می ترسد؟ خداوند او را در طریقی که اختیار کرده است هدایت می کند.13جان او از نیکویی خدا برخوردار می گردد و اولادۀ او وارث زمین می شوند.14راز خداوند با ترسندگان او است و پیمان او به ایشان تعلیم داده می شود.15چشمان من همیشه به سوی خداوند است زیرا که او پاهای مرا از دام رهایی می دهد.16به من توجه فرما و رحم کن، زیرا که تنها و درمانده ام.17غمهای دلم زیاد شده است، مرا از سختی هایم نجات ده.18بر بینوایی و رنج من توجه فرما و همۀ گناهانم را بیامرز.19دشمنانم را ببین زیرا که بسیارند و به کینۀ تلخ از من نفرت دارند.20جانم را حفظ کن و مرا نجات ده تا شرمنده نشوم، زیرا به تو توکل دارم.21صداقت و راستی حافظ من باشد، زیرا که چشم امید به تو دارم.ای خداوند، اسرائیل را از جمیع سختی های وی برهان.22ای خداوند، اسرائیل را از جمیع سختی های وی برهان.