1خداوند را همیشه ستایش می کنم؛ شکر و سپاس او همواره بر زبانم جاری است.2جان من در خداوند فخر می کند. مسکینان این را می شنوند و خوشحال می شوند.3بیائید خداوند را تمجید کنیم و با هم نام او را ستایش کنیم.4خداوند را طلبیدم و او مرا اجابت فرمود و از قید جمیع ترسهایم آزاد کرد.5آنهائی که بسوی او نظر می کنند، منور می گردند و هرگز خجل نخواهند شد.6این حقیر فریاد برآورد و خداوند او را شنید و او را از همۀ سختی هایش نجات داد.7فرشتۀ خداوند گرداگرد مردم خداترس است. او ایشان را محافظت کرده و می رهاند.8بچشید و ببینید که خداوند نیکو است. خوشا به حال کسی که به او پناه می برد.9ای مقدسین خداوند از او بترسید، زیرا شخص خداترس محتاج به هیچ چیزی نمی باشد.10شیرها نیز نیازمند و گرسنه می گردند، اما کسانی که جویای خداوند هستند، از هیچ نعمت نیکو بی بهره نمی باشند.11ای فرزندان، بیائید و به من گوش بدهید تا به شما درس خداترسی را بیاموزم.12آیا آرزومند زندگی هستی و دوست داری که عمر طولانی داشته باشی تا سعادت و نیکویی را ببینی؟13پس خود را از بدی و لبهایت را از سخنان فریبنده نگاه دار.14از شرارت دوری نما و نیکویی کن؛ جویای صلح باش و جهت برقراری آن کوشش نما.15چشمان خداوند بسوی عادلان است و گوشهای وی متوجه فریاد ایشان.16روی خداوند ضد شریران است تا اثر ایشان را از زمین محو سازد.17وقتی راستکاران فریاد بر می آورند، خداوند ایشان را شنیده و از تمام سختی ها نجات می دهد.18خداوند نزدیک دل شکستگان است و آنانی را که افسرده و اندوهگین اند، نجات می دهد.19رنج و زحمات شخص عادل زیاد است، اما خداوند او را از همۀ آن ها می رهاند.20خداوند تمام استخوانهای او را حفظ می کند و نمی گذارد حتی یکی از آن ها شکسته شود.21شریر از شرارت خود هلاک می گردد و دشمنان شخص عادل مورد بازخواست قرار می گیرند.خداوند جان بندگان خود را نجات می دهد و از کسانی که به او پناه می برند بازخواست نمی شود.22خداوند جان بندگان خود را نجات می دهد و از کسانی که به او پناه می برند بازخواست نمی شود.