1ای خداوند، این سرزمین مورد لطف تو واقع شده است. تو یعقوب را از اسارت باز آورده ای.2سرکشی قوم برگزیده ات را عفو کرده و تمام گناهان شان را پوشانیده ای.3تمامیِ غضب خود را برداشته و آتش خشم خود را فرونشانده ای.4ای خدای نجات ما، ما را بسوی خود برگردان و غضب خود را از ما بردار.5آیا تا به ابد بر ما خشمگین خواهی بود؟ و خشم خویش را از یک نسل تا به نسل دیگر ادامه خواهی داد؟6آیا ما را دوباره احیاء نخواهی کرد تا قوم برگزیده ات در تو شادمانی کنند؟7ای خداوند، رحمت خود را بر ما ظاهر کن و نجات خویش را به ما عطا فرما.8آنچه خداوند خدا می گوید می شنوم، زیرا او به قوم برگزیدۀ خود و مقدسان خویش به سلامتی تکلم خواهد فرمود تا بسوی جهالت بر نگردند.9یقیناً نجات او به کسانی که از او می ترسند نزدیک است تا جلال او در سرزمین ما ساکن شود.10رحمت و راستی باهم ملاقات می کنند. عدالت و سلامتی یکدیگر را می بوسند.11راستی از زمین سر می زند و عدالت از آسمان نگاه می کند.12یقیناً خداوند چیزهای نیکو را می بخشد و زمین ما محصول خود را می دهد.عدالت پیش روی او حرکت کرده و راه را برای قدم های وی آماده می سازد.13عدالت پیش روی او حرکت کرده و راه را برای قدم های وی آماده می سازد.