1رحمت های تو را ای خداوند را تا به ابد می ستایم و وفاداری تو را با دهان خود نسل اندر نسل اعلام می کنم.2زیرا رحمت تو تا به ابد پایدار و وفاداری تو در آسمان ها استوار است.3تو فرمودی: «با برگزیدۀ خود پیمانی بسته ام و برای بنده ام، داود قسم خورده ام4که نسل تو را تا به ابد پایدار ساخته و تخت سلطنت تو را نسل اندر نسل بنا می کنم.»5آسمان ها کارهای شگفت انگیز تو را ای خداوند ستایش می کنند و جماعت مقدسان وفاداری تو را.6زیرا کیست در آسمان ها که با خداوند برابری تواند کرد؟ در میان موجودات آسمانی چه کسی را می توان با خداوند تشبیه نمود؟7خدا در جماعت مقدسان بی نهایت مهیب است و خوف انگیزتر از آنانی است که گرداگرد او هستند.8ای خداوند، خدای قادر مطلق، کیست عظیم و توانا مانند تو ای خداوند؟ و وفاداری تو، تو را احاطه می کند.9بر بحر خروشان تو مسلط هستی و وقتی طغیان می کند امواج آنرا آرام می سازی.10جانور بحری «رَهَب» را درهم کوبیدی و از بین بردی و به بازوی قدرت خویش دشمنانت را پراگنده نمودی.11آسمان به تو تعلق دارد و زمین نیز از آن تو است. جهان و پُری آنرا تو آفریده ای.12شمال و جنوب را تو بوجود آورده ای. کوههای تابور و حِرمون با خوشی نام تو را ستایش می کنند.13بازوی تو با قوّت است. دست تو زورآور است و دست راست تو متعال.14عدالت و انصاف اساس تخت تو است. رحمت و راستی پیش روی تو می خرامند.15خوشا به حال قومی که آواز شادمانی را می دانند و در نور روی تو می خرامند.16تمامی روز در نام تو شادمان هستند و در عدالت تو سرافراشته می گردند.17زیرا که افتخار قوّت ایشان تو هستی و به رضامندیِ تو ما سرافراز می شویم.18زیرا سپر ما از آنِ خداوند و پادشاه ما متعلق به قدوس اسرائیل است.19آنگاه در عالم رؤیا با مقدسینت سخن گفتی و فرمودی: «توانمندی را بر مرد شجاعی قرار دادم و برگزیده ای از قوم را سرافراز گردانیدم.20بندۀ خود داود را یافتم و او را با روغن مقدس خود مسح کردم.21دست من با او استوار خواهد شد و بازوی من نیز او را قوی خواهد گردانید.22دشمنی بر او ستم نخواهد کرد و پسر ظلم به او اذیت نخواهد رسانید.23خصمان او را پیش روی وی شکست خواهم داد و آنانی را که از او نفرت دارند، به زمین خواهم زد.24وفاداری و رحمت من با وی خواهد بود و در نام من سرافراز خواهد گردید.25دست او را بر بحر تسلط خواهم داد و دست راست او را بر دریاها.26او به من خواهد گفت: «تو پدر من هستی، خدای من و صخرۀ نجات من.»27من نیز او را نخست زادۀ خود خواهم ساخت، بلندتر از پادشاهان جهان.28رحمت خویش را برای وی تا به ابد نگاه خواهم داشت و پیمان من با او استوار خواهد بود.29نسل او را تا به ابد پابرجا خواهم ساخت و تخت او را مثل روزهای آسمان.30اما اگر اولادۀ او از احکام من سرکشی نمایند و مطابق فرامین من رفتار نکنند،31اگر فرایض مرا بشکنند و اوامر مرا نگاه ندارند،32آنگاه نافرمانی ایشان را به عصا تنبیه خواهم نمود و گناه ایشان را به تازیانه ها.33لیکن رحمت خود را از او بر نخواهم داشت و در وفاداری خود ثابت خواهم ماند.34پیمان خود را نخواهم شکست و آنچه را از دهانم صادر شد تغییر نخواهم داد.35یکبار به خاطر قدوسیت خود وعده نموده ام و به داود هرگز دروغ نخواهم گفت.36نسل او تا به ابد باقی خواهد ماند و تخت او به حضور من مثل آفتاب.37و مثل ماه که شاهد باوفایی در آسمان است، تا به ابد ثابت خواهد بود.»38لیکن تو برگزیدۀ خود را ترک کرده و خوار نموده ای و بر او غضبناک شده ای.39پیمان خود را با بنده ات شکسته ای و تاج او را بر زمین انداخته، بی حرمت ساخته ای.40تمام دیوارهای شهر او را ویران کرده و قلعه های او را به خرابه تبدیل نموده ای.41همه رهگذران او را تاراج می کنند و او نزد همسایگان رسوا گردیده است.42دست راست خصمان او را برافراشته، و همه دشمنانش را شادمان ساخته ای.43دم شمشیرش را برگردانیده ای و در جنگ با او کمک نکرده ای.44شکوه و جلال او را از بین برده و تخت او را به زمین انداخته ای.45روزهای جوانی او را کوتاه کرده، او را به خجالت پوشانیده ای.46تا به کی ای خداوند؟ آیا خود را تا به ابد پنهان خواهی کرد؟ تا به کی غضب تو مثل آتش افروخته خواهد شد؟47به یاد آور که روزهای زندگی ام چقدر کوتاه است. همۀ انسانها را چقدر فانی آفریده ای!48کدام انسان زنده است که مرگ را نمی بیند؟ کیست آن کسی که بتواند جان خود را از چنگ گور نجات دهد؟49ای خداوند، رحمت های قدیم تو کجاست که برای داود به وفاداری خود وعده دادی؟50ای خداوند، به یاد آور که چگونه از طرف قوم های بسیار ملامت شده و آنرا در سینه خود متحمل می باشم.51دشمنان تو ای خداوند ملامت کرده اند. آن ها مسح شده ای تو را مسخره نموده اند.خداوند متبارک باد تا به ابد! آمین و آمین!52خداوند متبارک باد تا به ابد! آمین و آمین!