1خداوندا، با تمامی دل تو را ستایش نموده و جمیع کارهای شگفت انگیز تو را بیان می کنم.2در تو خوشی و شادمانی نموده و نام تو را ای متعال می ستایم.3وقتی دشمنانم عقب نشینی کنند، به زمین افتاده و از حضور تو هلاک می شوند.4زیرا مرا با انصاف داوری کردی و چون داور عادل بر تخت خود نشسته ای.5امت ها را سرزنش نمودی، شریران را هلاک ساخته و نام شان را برای ابد محو کردی.6دشمنان نابود شدند و شهرهای شان خرابه های ابدی گردید که حتی یادی از آن ها باقی نماند.7اما خداوند پادشاه ابدی است. او مسند داوری خود را برقرار کرده است.8او جهان را با عدالت حکمرانی نموده و امت ها را با انصاف داوری می نماید.9خداوند قلعۀ بلند برای مظلومان است و پناهگاه امن در هنگام سختی ها.10آنانی که نام تو را می شناسند، به تو توکل می کنند، زیرا تو ای خداوند، کسانی را که جویای تو هستند ترک نکرده ای.11سرود ستایش خداوند را که بر تخت خود در سهیون نشسته است بسرائید. کارهای او را به همه امت ها اعلام کنید.12زیرا او که انتقام گیرندۀ خون است، ایشان را به یاد آورده و فریاد مسکینان را فراموش نمی کند.13ای خداوند، بر من رحم کن و به ظلمی که از دشمنان می بینم، توجه فرما. ای که رهانندۀ من از چنگال مرگ هستی.14تا من تو را ستایش کنم و در حضور دختر سهیون در نجات تو خوشی نمایم.15امت ها در چاهی که برای دیگران کنده بودند، افتادند و در دامی که برای دیگران نشانده بودند خود شان گرفتار شدند.16خداوند با قضاوت عادلانۀ خود، خود را به جهان شناسانیده است. شخص شریر از کار دست خود در دام گرفتار می گردد.17اشخاص شریر و همه اقوامی که خدا را فراموش می کنند، در راه هلاکت روانند.18زیرا مسکین همیشه فراموش نشده و امید بیچارگان تا به ابد ضایع نمی گردد.19برخیز ای خداوند، قوم ها را داوری کن تا انسان فانی پیروز نگردد.ای خداوند، ترس خود را بر ایشان چیره گردان تا امت ها بدانند که انسانهای فانی هستند.20ای خداوند، ترس خود را بر ایشان چیره گردان تا امت ها بدانند که انسانهای فانی هستند.