1بیائید خداوند را ستایش کنیم و برای صخرۀ نجات خود آواز شادمانی سر دهیم.2به حضور او با حمد بیائیم و با سرودهای شادمانی او را ستایش کنیم.3زیرا خداوند، خدای بزرگ است و پادشاه عظیم بر تمامی خدایان.4نشیب های زمین در دست وی است و فراز کوههای بلند از او.5بحرها به او تعلق دارد، او آن ها را بوجود آورد و دستهای وی زمین خشک را شکل داد.6بیائید عبادت و سجده نمائیم و بحضور آفرینندۀ خود، خداوند زانو زنیم.7زیرا که او خدای ما است و ما قوم برگزیده و گلۀ دست او می باشیم! ای کاش امروز آواز او را می شنیدید!8«دل خود را سخت مسازید، مانند روزهای امتحان در بیابان مریبه و مسا.9در آنجا پدران شما مرا امتحان کردند و باوجودی که اعمال مرا دیده بودند، باز هم مرا آزمودند.10مدت چهل سال از آن قوم بیزار بودم و گفتم: «قوم گمراه دل هستند که طریق های مرا نشناختند.»پس در غضب خود قسم خوردم، که به آرامیِ من داخل نخواهند شد.»11پس در غضب خود قسم خوردم، که به آرامیِ من داخل نخواهند شد.»