1
خلاصه آنچه تا به حال گفتهایم این است كه ما چنین كاهنی داریم كه در عالم بالا در دست راست تخت خدای قادر مطلق نشسته است
2
و به عنوان كاهن اعظم در عبادتگاه و در آن خیمهٔ حقیقی كه به دست خداوند، نه به دست انسان، برپا شده است خدمت میکند.
3
همچنین هر كاهن اعظم مأمور است هدایایی تقدیم نموده مراسم قربانی را انجام دهد. بنابراین، كاهن ما نیز باید چیزی برای تقدیم كردن داشته باشد.
4
اگر عیسی هنوز بر روی زمین میبود، به عنوان یک كاهن خدمت نمیکرد، زیرا كاهنان دیگری هستند كه هدایایی را كه شریعت مقرّر كرده است، تقدیم كنند.
5
امّا خدمتی كه این كاهنان میکنند، فقط نمونه و سایهای از آن خدمت آسمانی و واقعی است. وقتی موسی میخواست خیمهٔ مقدّس را بسازد، خدا با تأكید به او دستور داده گفت:
«دقّت كن كه هر چیزی را بر طبق نمونهای كه بر فراز كوه به تو نشان داده شد، بسازی.»
6
امّا در حقیقت خدمتی كه به عیسی عطا شد از خدمت لاویان به مراتب بهتر است؛ زیرا این پیمانی كه او میان خدا و انسان ایجاد كرده بهتر است، چون این پیمان بر وعدههای بهتری استوار است.
7
اگر آن پیمان اوّلیه بدون نقص میبود، هیچ نیازی نبود كه پیمان دیگری جای آن را بگیرد،
8
امّا خداوند از قوم خود ایراد گرفته و میفرماید:
«زمانی خواهد آمد
كه من پیمان تازهای با قوم اسرائیل و با خاندان یهودا میبندم.»
خداوند میگوید،
9
«این پیمان تازه مانند آن پیمانی نخواهد بود كه با اجداد ایشان بستم،
در روزی كه دست آنها را گرفته و به بیرون از مصر هدایتشان نمودم،
زیرا آنها طبق آن پیمان عمل نكردند،»
و خداوند میفرماید:
«پس من هم از آنان روی گردان شدم.»
10
و خداوند میفرماید:
«این است پیمانی كه پس از آن زمان با قوم اسرائیل خواهم بست:
قوانین خود را در افكار آنان خواهم گذاشت
و آن را بر دلهایشان خواهم نوشت.
من خدای آنان و آنان قوم من خواهند بود.
11
دیگر احتیاجی نیست كه آنان به همشهریان خود تعلیم دهند
یا به یکدیگر بگویند:
خدا را بشناس،
زیرا همه از بزرگ تا كوچک مرا خواهند شناخت.
12
در مقابل خطاهای آنها بخشنده خواهم بود
و دیگر گناهان آنان را هرگز بهیاد نخواهم آورد.»
خدا وقتی دربارهٔ پیمان تازه سخن میگوید، پیمان اولی را منسوخ میشمارد و هرچه كهنه و فرسوده شود بزودی از بین خواهد رفت.
13
خدا وقتی دربارهٔ پیمان تازه سخن میگوید، پیمان اولی را منسوخ میشمارد و هرچه كهنه و فرسوده شود بزودی از بین خواهد رفت.